ตอนที่ 1046 หัวหมา

รอบนี้ทำได้ดีมาก

ซูเหอเวิ่นไม่เพียงแต่จะจับผีหน้าเงินได้ แถมยังปลุกจิตวิญญาณของเทพท่องราตรีได้เสียที

แถมขากลับก็ยังเอาแต่เรียน “ปั้นข้าวปั้น” ด้วย

ก่อนที่ผีหน้าเงินจะโดนซู่เป่าจับมาปั้นเป็นข้าวปั้น เธอก็คิดแค่ว่าไก่อ่อนมาอีกตัวแล้ว！

พอโดนปั้นจนขนาดเท่ากำปั้นแล้ว เธอก็รู้สึกจบเห่แล้ว

นี่มันไม่ใช่เด็กธรรมดาทั่วไปนี่ แต่คือพญายมตัวน้อย…จากความรู้ที่เธอสั่งสมมานานนั้น กลิ่นอายนี้มันคือกลิ่นอายของพญายมไม่มีผิด！

เพราะฉะนั้นขณะที่ซูเหอเวิ่นถือเธอไว้ในมือและฝึกปั้นอยู่นั้น เธอไม่กล้าต่อต้านอะไรเลยด้วยซ้ำไป

หลังจากที่ซูเหอเวิ่นวิเคราะห์และคำนวณมุมและท่าทางดูแล้ว…ในที่สุดก็ได้เรียนรู้วิธีในการปั้นผีร้ายให้เป็นลูกกลมๆ ได้เสียที

“แบบนี้นี่เอง！” ซูเหอเวิ่นเข้าใจแล้วว่า “เดิมทีผีร้ายก็คือกลุ่มไอพิฆาตอยู่แล้ว พอโดนบีบโดนปั้นแบบนี้ก็เลยสามารถบีบอัดเป็นก้อนๆ ได้…”

ให้พับแขนขาก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็พับเข้าหากันแล้วก็ใช้หลักการสอดเข้าไปในพื้นที่ที่มีช่องว่างซะ…

ซู่เป่าที่อยู่ด้านข้างก็พยักหน้าแบบไว้หน้าให้ “ใช่ๆ แบบนี้แหละ！”

แต่ที่จริงแล้วมันไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้นหรอก เธอก็แค่ปั้นไปมั่วๆ ก็เท่านั้นเอง！

“ใช่สิ คุณยาย งานแต่งของคุณลุงซุนเป็นยังไงบ้าง？” ซู่เป่าถาม

รู้สึกเกรงใจมาก วันนี้มาร่วมงานแต่งของคนอื่นทั้งที แต่สุดท้ายกลับเอาแต่กิน แถมยังแอบห่อกลับบ้านด้วย…

แต่กลับไม่ได้แสดงความยินดีแก่เจ้าบ่าวเจ้าสาวเลย

นายหญิงซูเอ่ย “ก็ดีนะ”

“เจ้าสาวชั่วคราวที่ตระกูลซุนไปหาคนนั้นเป็นเด็กสาวที่ชอบซุนไห่หยางมาตลอด ตอนที่พ่อแม่ของตระกูลซุนให้เธอมาช่วย เธอก็ตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเลสักนิดเลย”

“แต่ญาติของหลี่เมิ่งที่มาในงานนั้นอาจจะแอบขายหน้านิดหน่อย…จะกลับก็ไม่ได้แต่จะอยู่ก็กระไรอยู่”

นายหญิงซุนก็ใจเด็ดสุดๆ ตอนที่ขึ้นไปกล่าวอวยพรบนเวทียังบอกอีกว่าตระกูลหลี่เรียกร้องสินสอดสองร้อยล้าน รวมถึงเครื่องประดับสองร้อยล้าน แถมระหว่างทางรับเจ้าสาวก็ยังหยุดกะทันหันและเอ่ยขอรถ LyanHypersort ถ้าไม่ซื้อให้ก็จะไม่ยอมแต่งอีกด้วย

เพราะฉะนั้นครอบครัวของเขาคงไม่มีวาสนาจะได้แต่งงานกับผู้หญิงดีๆ แบบหลี่เมิ่งหรอก

คำพูดนี้อาจจะดูเหน็บแนมไปหน่อย แต่แขกที่อยู่ในงานต่างก็มองไปทางญาติของฝ่ายหลี่เมิ่งด้วยสายตาที่ให้อารมณ์แตกต่างกัน

แน่นอนว่ามีคนที่รู้สึกโล่งใจ แต่ก็มีคนที่มองว่ามันไร้สาระ และก็มีบางคนรู้สึกว่าตระกูลซุนกลายเป็นตัวตลกอยู่เหมือนกัน

บางคนถึงกับมองว่าตระกูลซุนไม่ไว้หน้าเลย ตระกูลใหญ่ขนาดนี้เอาแต่คิดหยุมหยิมกับหลี่เมิ่งอยู่ได้ แถมหลี่เมิ่งพอโดนพวกเขาแฉแบบนี้ปุ๊บ ต่อไปก็คงไม่มีใครกล้าแต่งกับเธออีกแล้ว

แน่นอนว่าตระกูลซุนไม่ได้ถือสา แถมยังแนะนำเจ้าสาวคนใหม่ที่เพิ่งมาให้กลับแขกในงานรู้จักอย่างเอิกเกริก จากนั้นก็แต่งงานกันอย่างคึกคักมีความสุข

ซู่เป่าถาม “แล้วนั่นคือการแต่งงานจริงๆ หรือปลอมคะ…”

นายหญิงซูส่ายหน้า “อันนี้ยายก็ไม่รู้เหมือนกัน”

ซู่เป่าคิดไปคิดมาแล้วก็พูดออกมาว่า “แต่ถ้าแบบนี้มันก็ไม่แฟร์กับเจ้าสาวคนใหม่สิคะ”

ตัวเองกลายเป็นตัวสำรองแบบนี้ ถึงตระกูลซุนจะไม่เป็นอะไร แต่ยังไงๆ ในภายภาคหน้าเธอก็จะต้องโดนคุณนายไฮโซต่างๆ ในวงการดูถูกอยู่ดีนี่คะ

นายหญิงซูเอ่ย “ก็ต้องดูว่าตระกูลซุนจะมีวิธีการจัดการยังไง ถ้าตัดความแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวในตัวเองออกแล้ว ผู้หญิงที่แต่งงานน่ะ ความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ต้องย่อมมาจากครอบครัวสามีอยู่แล้วล่ะ”