ตอนที่ 1072 ท่านมู่เลื่อนขั้น

ซู่เป่าหันกลับมาและมองและกระพริบตาให้พ่อของเธอด้วยความคาดหวัง

ทันใดนั้นมู่กุยฝานก็สำลักคำพูด เขาก็พูดไม่ออกไม่ชั่วขณะ

ดวงตาของลูกสาวเขาดูคาดหวังมาก และเขาคิดว่าลูกสาวที่รักของเขาถูกรังแกมาตั้งนานขนาดนี้ ต้องทนมานานขนาดนี้ เขาจะกล้าบอกว่าตอนนี้ยังไม่ได้ได้อย่างไร

“ซู่เป่า... รอเดี๋ยวนะ พ่อต้องไปเอาของบางอย่างก่อน”

ซู่เป่าพยักหน้าด้วยรอยยิ้มสดใสบริสุทธิ “โอเคค่ะ”

มู่กุยฝานรีบออกไปข้านอกและตรงไปที่บ่อน้ำเยือกเย็น

ซู่เป่าเองก็ออกมาด้วย เธอนั่งลงบนก้อนหินเรียบ ๆ ก้อนหนึ่งตรงทางเข้าตำหนัก เอามือเท้าคางไว้แล้วมองดูพ่อของเธอจากไกล ๆ

ผีขี้ขลาดถามว่า “ซู่เป่า... พ่อเธอเขา...?”

ซู่เป่าพยักหน้า “อีม”

ผีขี้ขลาดกับผีหลายใจทำสีหน้าตกตะลึง แต่ก็ยังไม่แน่ใจ

ผีดวงซวยมองดูมาจากระยะไกล “หืม? อะไรนี่ ท่านมู่ไปว่ายน้ำในบ่อน้ำเยือกเย็นเหรอ? แล้วที่แต่ละคนทำสีหน้าแบบนี้อีก มันอะไรกันนี่...”

เขาพึมพำคนเดียว ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านมู่ซึ่งเป็นมนุษย์ธรรมดาสามารถลงมาที่ยมโลกได้ แถมยังลงไปว่ายน้ำในบ่อน้ำเยือกเย็นได้อีก มันน่าทึ่งมากก็จริง แต่ก็ไม่น่าจะต้องตกใจถึงขนาดนี้ก็ได้นี่นา

ซู่เป่าไม่ว่าอะไร เพียงพูดเรียบ ๆ ว่า “พ่อคะ สู้ ๆ นะ...”

ผีขี้ขลาดมองไปที่ซู่เป่า รู้สึกเหมือนเธอจงใจให้ท่านมู่ลงไปในบ่อน้ำเยือกเย็น...

ตอนนี้มู่กุยฝานได้ลงมาถึงก้นของบ่อน้ำเยือกเย็นแล้ว

ในหัวของเขามีแต่ภาพแววตาคาดหวังของลูกรัก เขาคงต้องยอมกัดฟันทำอะไรบางอย่าง

พูดตามตรง แม้ว่าความทรงจำของเขาจะฟื้นคืนขึ้นมาแล้ว รวมถึงรู้วิธีฝึกฝนและกฎแห่งวิถีและอะไรต่าง ๆ ในอดึตด้วย

แต่เขาได้แยกตัวออกมาจากร่างจักรพรรดิตั้งนานแล้ว แล้ววันนี้เขาจำเป็นต้องบุกทะลวงมันให้ได้อีกครั้งด้วยร่างของมนุษย์ธรรมดา

เมื่อเขาไปถึงตำแหน่งนั้น เขาก็ไม่สามารถเข้าไปได้มากกว่านั้นอีกแล้ว ต้องทำลายแล้วค่อยสร้างขึ้นใหม่เท่านั้น

เหนือจักรพรรดิแห่งเฟิงตูยังมีนรกสามขุมสวรรค์เก้าชั้น เขาเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเหนือภายใต้นรกทั้งสาม แต่เหนือนรกทั้งสามแล้วเขาก็ไม่มีอะไรเลย

ร่างกายที่แข็งแกร่งที่สุดกลายเป็นอุปสรรคที่ขัดขวางไม่ให้เขาก้าวไปข้างหน้า

ได้เกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง ได้ดูแลลูกสาวสุดที่รักของเขาอีกครั้ง และทะลุพันธนาการสามภพหกวิถีอีกครั้ง...

สรุปก็คือ แม้ว่าเขาจะเป็นจักรพรรดิแห่งเฟิงตู แต่เขาเป็นจักรพรรดิแห่งเฟิงตูผู้ไม่มีอะไรเลย

ความสามารถของเขายังไม่กลับมา ไม่ต้องพูดถึงจะว่าไปอัดตูซื่อหวังให้น่วมเลย เขาอาจจะโดนตูซื่อหวังตีจนตายตั้งแต่แรกเห็นหน้าก็ได้

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงต้องลงมาเอาของบางอย่างที่ก้นบ่อน้ำเยือกเย็น

มาเอาขุมพลังที่เขาทิ้งไว้ที่นี้เมื่อชาติก่อน

พลังหยินและยาลูกกลอนที่มู่กุยฝานกินเข้าไปถือว่าไม่ได้สูญเปล่า การดำน้ำลงมาคราวนี้เขาสามารถทำลายสถิติระยะทาง 17 เมตรซึ้งเป็นจุดสุงสุดที่ร่างกายมนุษย์จะรับไหวได้อย่างง่ายดาย

นอกจากจะไม่รู้สึกถึงแรงดันแล้ว ทั้งที่กลั้นหายใจมาตั้งนานแล้วแต่ก็ยังไม่รู้สึกขาดอากาศหายใจ

เขาคลำเจอคำว่า [จักรพรรดิ] นั่นอีกครั้งหนึ่ง

รังสีอำมหิตยิ่งใหญ่มหาศาลเข้ามาพุ่งเข้ามาหา ขุมพลังของจักรพรรดิที่ยังหลงเหลืออยู่บนตัวอักษรบดขยี้ร่างของมู่กุยฝานทันที