ตอนที่ 1080 ตูซื่อหวัง กระสอบทราย

ซู่เป่าถูกตรึงไว้ก็จริง เธอสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าไอหยินรอบตัวของตนเหนียวติดกัน เธอเหมือนตกลงในบ่อน้ำ หายใจไม่ออก และหน้าอกจะระเบิด

ซู่เป่าพยายามขัดขืนอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถสลัดออกได้

ในใจเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง…เห้อ ก็ยังเก่งกาจไม่พอสินะ

เธอเก่งกาจไม่กอแม้แต่นิด…

“ซู่เป่า!”

“ซู่เป่า!”

วินาทีนี้ จี้ฉางและผีขี้ขลาดพุ่งตัวเข้าไปโดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น

จี้ฉางรู้สึกเสียใจ เมื่อกี้เขาคิดว่ามู่กุยฝานจะปกป้องซู่เป่าได้ แต่ตอนนี้ดาบของตูซื่อหวังตกลงบนเส้นผมของซู่เป่าแล้ว มู่กุยฝานก็ยังคงไม่ขยับแม้แต่นิด

ท่าทีราวกับเขาถูกไอกดดันของตูซื่อหวังตรึงไว้

ไอกดดันเป็นไอที่มีเฉพาะในจักรพรรดิหรือราชาตำหนักอย่างตูซื่อหวังเท่านั้น แม้ไอกดดันจะไม่ถือเป็นความสามารถ แต่หากพลังต่างกันมาก ไอกดดันจะตรึงอีกฝ่ายไว้ได้ หากรุนแรงสามารถบดหรือขยี้ให้อีกฝ่ายเป็นชิ้นส่วนได้

เขารู้ว่ามู่กุยฝานเป็นจักรพรรดิแห่งเฟิงตู แต่เขาไม่ควรมั่นใจเกินไปและไม่ควรประมาท!

ซู่เป่า…ซู่เป่า!

จี้ฉางวิ่งไปไม่ทันแล้ว ดวงตาของเขาแดงก่ำขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

วินาทีต่อมา เกิดการพลิกผัน

จู่ๆ ซู่เป่าก็สามารถจับคมดาบของตูซื่อหวังไว้ได้ด้วยมือเดียว และยกมือขึ้นตามทิศดาบ!

สายตาของเธอเยือกเย็น เธอมาถึงหน้าตูซื่อหวังภายในพริบตา ยกฝ่ามือเล็กๆ ที่แสนขาวนุ่มของเธอ ฟาดไปที่ตูซื่อหวังถึงสามครั้ง

“ตบหน้าเพี้ยะๆๆ!” เสียงละอ่อนวัยเด็กดังขึ้น

เพี้ยะๆ ๆ !

ตูซื่อหวังถูกตบจนอึน

เหล่าจี้ฉางก็อึนเช่นกัน

ในหัวของผีขี้ขลาดคิดถึงท่าเมื่อกี้ของตูซื่อหวังอย่างควบคุมไม่ได้…

รุ้งสังหารเทพ…

ตบหน้าเพี้ยะๆ ๆ …

เข้ากันแปลกๆ…

ซู่เป่ากระโดดลงพื้น หอยหายใจอย่างอดไม่ได้ บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและภูมิใจ “ท่านี้ของหนูเป็นยังไงบ้าง”

มู่กุยฝานยกนิ้วโป้งขึ้นอย่างไม่ลังเล “เก่งมาก!”

ซู่เป่าดีใจจนเท้าเอว และหัวเราะฮ่าๆ “หนูเก่งที่สุด!“

มีคุณพ่ออยู่แล้วดีสุดๆ เลย!

มุมปากของซู่เป่ากระอักเป็นเลือดสด แต่เธอเช็ดออกอย่างไม่ใส่ใจ และจ้องไปที่ตูซื่อหวังอย่างตื่นเต้น

ดีมากๆ กระสอบทรายนี้ใช้ได้เลย

ตูซื่อหวัง “?”

เขามองดาบในมือของตนอย่างไม่อยากจะเชื่อ และมองซู่เป่า

ได้ยินเพียงซู่เป่าเอ่ยถาม “ตูซื่อหวัง นี่คือดาบจริงเหรอ”

ตูซื่อหวังเอ่ยตอบโดยสัญชาตญาณ “เหลวไหล…ต้องเป็นดาบจริงอยู่แล้วสิ!“

อดีตเขาเสียเวลาเป็นร้อยปี หาวัตถุดิบหายากจากจิ่วโจวทีละนิดเพื่อหลอมเป็นอาวุธวิเศษ…

วินาทีต่อมา กลับได้ยินเสียงหัวเราะพรวดจากด้านข้าง

ผีหลายใจหัวเราะขึ้นมาอย่างอดไม่ได้