ตอนที่ 1157 นาทีสุดช็อก ที่แท้ตัวเองเป็นจักรพรรดิ สถานะ: บีบบังคับ Id:65879794

ซืออี้หรันไม่กล้าอยู่นานมาก เพราะเขากลัวว่าคนนั้นจะเจอเบาะแสอะไรก็เลยกลับมา

แต่ซืออี้หรันก็ไม่กล้าเดินเที่ยวเล่นในยมโลกไปเรื่อย เพราะถ้าเกิดบังเอิญไปเจอใครขึ้นมา ถึงเวลานั้นเขาก็อาจจะหลบไม่ทัน

ซืออี้หรันกวาดสายตามองไปที่แท่นหินหนังสือถึงได้พบว่าหนังสือได้เปิดไปที่หน้าใหม่แล้ว แถมยังเป็นหน้าสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้ด้วย

ข้างบนเขียนไว้ว่า เป็นเพราะความยากลำบากในการฝ่าด่านเคราะห์สวรรค์ ทั้งห้าคนจึงได้ติดอยู่ในยมโลกมานานนับหมื่นปีแล้ว จริงๆ ด้วยความที่อายุมากขึ้น กฎแห่งวิถีก็พลอยเก่าไปด้วย

ไม่มีทางที่จะสู้กับสวรรค์ได้เลย

แต่ว่าลูกสาวของจักรพรรดิแห่งเฟิงตูกลับมีพรสวรรค์อันเหลือล้น บนตัวเธอมีกฎแห่งวิถีใหม่ๆ บางทีนี่อาจจะเป็นความหวังเดียวในการปลดแอกก็เป็นได้

จักรพรรดิทั้งห้าตกลงที่จะส่งเธอขึ้นไปอย่างสุดกําลัง โดยมีจักรพรรดิตงเยว่เป็นผู้นําและสํารวจทางสวรรค์ก่อน หากสามารถทําลายความว่างเปล่าได้สักนิด จักรพรรดิชิงหัวก็จะตามมาเพื่อขยายช่องทางนี้ทันที

สุดท้ายยังมีอีกสามคนที่คอยคุ้มกันลูกสาวจักรพรรดิแห่งเฟิงตูและฝ่าฟันกฎแห่งวิถีอย่างเต็มที่ ขอแค่มีคนเดียวที่สามารถออกไปได้ พวกเขาก็มีหวังแล้ว

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ ทั้งจักรพรรดิตงเยว่และจักรพรรดิชิงหัวต่างก็ล้มเหลว แต่ถึงอย่างไรสวรรค์ก็มีส่วนหนึ่งที่ถูกเปิดออกจริงๆ ซึ่งเดิมทีสามคนที่เหลือที่ตามมานั้นน่าจะสามารถพาลูกสาวของจักรพรรดิแห่งเฟิงตูออกไปได้

แต่กระนั้นพระแม่ธรณีและพระเต่จงอ๋องได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย มีเพียงจักรพรรดิแห่งเฟิงตูเท่านั้นที่กัดฟันเสียสละตัวเองเพื่อส่งลูกสาวออกไปด้วยความตั้งใจ แต่ท้ายที่สุดก็ล้มเหลวทั้งคู่

“ที่แท้ นี่ก็คือความลับทั้งหมดของจักรพรรดินั่นเอง…เด็กหญิงคนนั้นเป็นผู้ถูกเลือกจากสวรรค์…”ซืออี้หรันประหลาดใจ

จักรพรรดิทั้งห้าแห่งยมโลกร่วมกันส่งเธอไปฝ่าด่านเคราะห์สวรรค์！

ทั้งห้าคนรวบรวมพลังเพื่อสนับสนุนคนคนใดคนหนึ่งหนึ่งอย่างเต็มที่ แต่ท้ายที่สุดก็ยังล้มเหลว…

มันคงยากมากแน่ๆ！

แต่ซืออี้หรันรู้สึกว่าความล้มเหลวนี้แยกไม่ออกจากอีกสองคน

ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องที่เคยตกลงกันไว้แท้ๆ แต่ทำไมทั้งสองคนถึงหายไป แล้วเหลือแค่จักรพรรดิแห่งเฟิงตูที่ดำเนินการตามแผนล่ะ？

เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะมานึกถึงตอนนี้ พอซืออี้หรันกวาดตามองเนื้อหาในหน้าสุดท้ายเสร็จก็รีบออกไปทันที

แต่ในเวลานี้เองจู่ๆ เขาก็ชะงักขึ้นมา！

เมื่อกี้หนังสือหินเพิ่งจะถูกคนนั้นทำลายไปบางมุมของหนังสือ แต่พอซืออี้หรันมาจ้องดูดีๆ อีกทีถึงได้เห็นว่าหนังสือหินหน้าสุดท้ายนี้มีการลงนามว่า