ตอนที่ 1161 ถูกถีบลงไปใต้ก้นเหวทั้งคู่ สถานะ: บีบบังคับ Id:66064360

ชายลึกลับมองไปที่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาอย่างเย็นชา

ลูกสาวของจักรพรรดิแห่งเฟิงตู…งั้นเหรอ

เธอคู่ควรด้วยเหรอ？

ไม่ใช่ว่าเขาชอบลูกสาวของจักรพรรดิแห่งเฟิงตูอะไรหรอก แต่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้แย่ไม่ไหวจริงๆ

แถมผู้หญิงแย่ๆ แบบนี้ดันมีเชื้อของเขาอีก

แววตาของชายลึกลับแฝงไปด้วยความรังเกียจเล็กน้อย เขายกเท้าขึ้นมาแล้วเตะหว่านลี่ลงไปที่ก้นเหวอย่างไร้ความปราณี

หว่านลี่ “！！！”

จิ่งจั้นช็อกมาก หว่านลี่เป็นลูกสาวของจักรพรรดิแห่งเฟิงตูงั้นเหรอ…

สมองเขาแล่นไวมาก ขณะกำลังคิดอยู่ว่าในภายภาคหน้าจะสานสัมพันธ์กับหว่านลี่ยังไง จู่ๆ กลับเห็นเธอโดนชายลึกลับคนนั้นเตะลงก้นเหวซะงั้น

“！！！”

ในชั่วขณะนี้ ก็มีความคิดร้อยแปดเข้ามาในหัวของเขา หนึ่งในความคิดอันแรงกล้าที่สุดก็คือ

หว่านลี่ช่างโง่เขลานัก！

ในสถานการณ์ที่ยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูหรือมิตรก็แสดงตัวไปก่อนซะงั้น ถ้าเกิดว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูกับจักรพรรดิแห่งเฟิงตูขึ้นมาล่ะ？！

ก็รนหาที่ตายน่ะสิ？ เหมือนที่เกิดขึ้นอยู่ตรงหน้านี่ไง！

แต่ในขณะเดียวกัน จิ่งจั้นก็เข้าใจว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์คับขันแล้ว เขาได้เห็นชายลึกลับถีบหว่านลี่ตกลงไปในก้นเหว เขาคงจะมาฆ่าเขาเพื่อปิดปากอย่างแน่นอน

ตามที่คาดไว้ ชายลึกลับมองมาที่เขา แต่แววตาของชายลึกลับไม่ได้มีแรงอาฆาตอะไร เพราะดวงตาของชายลึกลับดูนิ่งๆ และไม่มีความรู้สึกใดๆ เลย เหมือนเขาไม่ได้อยู่ในสายตา

“ผมสามารถช่วยรุ่นพี่ได้ครับ…” จิ่งจั้นเพิ่งจะเอ่ยปากไปเองก็ร็สึกเหมือนตัวเองถูกถีบจนตัวปลิวตกลงไปในก้นเหวตามหว่านลี่ไป เขาถึงกับเลือดพุ่งออกจากปากเลยทีเดียว！

คำพูดสุดท้ายที่เขาได้ยินก็คือเสียงของชายลึกลับที่ดูไร้อารมณ์ว่า เจ้าก็คู่ควรด้วยเหรอ？

จิ่งจั้นผิดหวัง

นึกว่าพอมาถึงยมโลกแล้ว เขาต้องประสบความสําเร็จอยู่บ้างเป็นแน่ อย่างน้อยก็ต้องได้เลื่อนขั้นก่อนแล้วค่อยกลับไป

ไม่คิดเลยว่าไม่ได้อะไรกลับไปแล้ว แถมยังโดนถีบลงมาในก้นเหวอีก

สิ่งที่น่าผิดหวังกว่าก็คือ ในวินาทีนั้นเขาสัมผัสได้ว่าความสามารถของเขานั้นยังห่างชั้นจากชายลึกลับคนนั้นอยู่มากแค่ไหน มันเป็นความสิ้นหวังที่เขาไม่สามารถมองย้อนกลับได้ตลอดชีวิต…

จิ่งจั้นไม่พอใจ！

ในวินาทีนั้น เขานึกถึงน้องสาวของตัวเอง น้องสาวของเขาอยู่บ้านตัวคนเดียวโดยไม่มีที่พึ่ง ถ้าเขาตายไปแบบนี้จริงๆ น้องสาวจะอยู่อย่างไร？

จิ่งจั้นบ่นไปยกใหญ่ ต้องบอกเลยว่าเขาก็ยังโชคดีและมีความสามารถอยู่บ้าง ก่อนที่จะตกลงไปที่ข้างล่าง เขาได้ใช้ของทั้งหมดในกระเป๋าเป้ของเขา…

ในที่สุดก็พาดอยู่บนผาหินได้สำเร็จ

จิ่งจั้นตัวสั่น ดาบสั้นในมือของเขาเสียบเข้ากับช่องว่างของผาหิน

เขาเงยหน้ามองแสงสว่างตรงปากเหวแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ

ขอแค่ไม่ตายก็ยังมีโอกาส

อย่างมากก็ปีนอีกสองสามปี…

ยังไงก็คงมีทางปีนขึ้นไปได้！