ตอนที่ 1205 ต่อสู้จริง

ซู่เป่าตามไปเรื่อย ๆ “คุณยาย” ตรงหน้าหายไปอย่างที่คิดเอาไว้จริง ๆ

จู่ ๆ ชายหนุ่มที่ปกปิดใบหน้า สวมชุดสีดำ ทำท่าทางค้อมเอวคนหนึ่งก็ปรากฏตัวออกมา!

“หึ ๆ...ตามหายายของเจ้าอยู่หรือ!” น้ำเสียงของชายหนุ่มเย็นชา มิหนำซ้ำยังจงใจทำเสียงแหบพร่าอีกด้วย ราวกับคนแก่อายุหกเจ็ดสิบ

ซู่เป่า “...”

ดูสินี่เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง แต่ก็ต้องทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ มีลับลมคมใน ต่อให้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะลอบจัดการเธอแล้ว ก็ยังต้องปลอมตัวทำท่าทางเป็นอีกคนหนึ่ง

“คุณเป็นใครเหรอคะ?” ซู่เป่าหรี่ตา “ทำไมต้องตามหนูมาด้วย?!”

ในวินาทีนี้หลุนจ้วนหวังยังไม่รู้เลยว่าซู่เป่าบรรลุความวิเศษของอักขระยันต์ส่งตัวสีทองแล้ว สามารถไปกลับยมโลกและโลกมนุษย์ได้อย่างอิสระ

หากรู้เข้าละก็เขาได้หมุนตัวแล้วก็วิ่งอย่างแน่นอน!

“ฮ่า ๆ ขึ้นครองตำแหน่งได้สองวันก็เรียกว่าจอมเผด็จการแล้ว ข้าไม่ชอบคนอย่างพวกเจ้าที่สุดเลย!”

จ้วนหลุนหวังไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งตัวเข้าไปหาในทันที!

จะสำเร็จหรือล้มเหลวก็ขึ้นอยู่กับสิ่งนี้แล้ว เขาหยั่งการจู่โจมไปเลยโดยไม่มีความคิดจะหยั่งซู่เป่าก่อน และเผากฎพร้อมทั้งพลังหยินของตัวเอง จู่โจมด้วยกำลังทั้งหมด!

คนธรรมดาจะพุ่งตัวเข้ามาใครเขาออกมาอย่างสุดชีวิตเลยกัน ต้องหยั่งกันก่อนทั้งนั้นแหละ

ไม่พูดไม่ได้หลุนจ้วนหวังตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวไม่คำนึงถึงอะไรทั้งสิ้น กลายเป็นศึกแรกที่เขาวางอำนาจบาตรใหญ่และเปิดฉากโต้ตอบอย่างแข็งแกร่ง

หากไม่สำเร็จละก็ เมื่อการจู่โจมนี้ออกไปต่อให้ซู่เป่าจะเก่งกาจอีกแค่ไหนก็ไม่ไม่มีทางต้านทานได้อย่างไม่วอกแวก และเขาได้เตรียมแผนการจู่โมทีเดียวแล้วหนีเอาไว้ตั้งนานแล้ว อีกฝ่ายจะคิดไปถึงได้อย่างไรกัน?

ฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายไม่ได้เตรียมตัว ผนวกกับกำลังที่แท้จริงของเขา หากเขาจะหนีก็ยังหนีได้อย่างง่ายดาย

นัยน์ตาของซู่เป่าประกายความสงสัย แม้จะเตรียมตัวเอาไว้ตั้งนานแล้ว ทว่าก็ยังคงรู้สึกถึงความกดดัน!

พ่อบอกเอาไว้ว่า เธอไม่ได้ต่อสู้จริงมานานแล้ว เรียนแค่ในทางทฤษฎียังไม่พอ หากเมื่อเธอบรรลุไปมากมายแล้วแต่กำลังที่แท้จริงตามไม่ทัน ต่อให้บรรลุกฎแล้วเธอก็อาจจะควบคุมไม่อยู่

ผลลัพธ์ที่ร้ายแรงที่สุดก็คือรากฐานไม่มั่นคง ธาตุไฟเข้าแทรกได้ง่าย

ฉะนั้นจึงต้องทำการต่อสู้!

นึกว่าจะช้าไป แต่กลับรวดเร็วกว่าที่คิด เมื่อซู่เป่ายกมือขึ้นมา พู่กันชี้ชะตาก็ลอยออกมาแล้ว!

โอกาสที่ดีขนาดนี้ แน่นอนว่าเริ่มควบคุมพู่กันชี้ชะตาได้อย่างเชี่ยวชาญแล้วด้วย

ครั้นพู่กันชะตาออกมา ก็แฝงไปด้วยกลิ่นอายความต้องการฆ่าที่แข็งแกร่ง กฎที่อยู่ในอากาศโดยรอบถูกวาดต้อนเข้ามา แล้วพุ่งไปบดขยี้ทางหลุนจ้วนหวัง!

นัยน์ตาของหลุนจ้วนหวังหดตัวลง ไม่นึกเลยว่าซู่เป่าจะหยิบพู่กันชี้ชะตาออกมาใช้!

นั่นคือพู่กันชี้ชะตาเชียวนะ...

ระดับของพู่กันชี้ชะตาเทียบเท่ากับอาวุธวิเศษ ทั่วทั้งยมโลกมีอาวุธวิเศษที่ไม่มีทางได้ครอบครองอยู่สามอย่าง

หากเขาได้พู่กันชี้ชะตามา เขาจะสามารถไล่บี้ห้ำหั่นทั่วทั้งโลกใต้พิภพได้ตามอำเภอใจ เมื่อถึงเวลานั้นยมบาลทุกตนจะต้องเชื่อฟังเขา!

หลุนจ้วนหวังทำยังไงก็กดความตื่นเต้นในใจเอาไว้ไม่อยู่

ตึง

ไม่มีเวลาให้จ้วนหลุนหวังคิดมาก การจู่โจมของเขาปะทะเข้ากับพู่กันชี้ชะตาแล้ว อากาศโดยรอบราวกับถูกฉีกขาด กระจายออกไปนอกรัศมีห้าลี้จากกึ่งกลางของทั้งสองคน ปรากฏเป็นขั้นสุญญากาศผืนหนึ่ง

ซู่เป่าโซซัดโซเซ ถอยหลังติดต่อกันหลายก้าว ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถทรงตัวได้ บั้นท้ายของเธอล้มลงไปนั่งกองกับพื้น

ราวกับถูกค้อนทุบที่หน้าอกอย่างแรง เธอรู้สึกเพียงว่าแน่นหน้าออกไปหมด ความรู้สึกคลื่นไส้อาเจียนมีแต่ลมแผ่ซ่านขึ้นมา เธออ้วกออกมาเป็นเลือดคำหนึ่ง