ตอนที่ 1242 ใจแคบแล้วยังป่วยจิตอีก

พอกินข้าวเช้าเสร็จก็เกือบสิบเอ็ดโมงแล้ว ซูเหอเวิ่นถามซู่เป่าเป็นรอบที่สิบเก้า

“น้องสาว พวกเราจะไปเอาผีใจแคบกลับมาไหม？”

ไม่ใช่ว่าเขาเห็นใจผีใจแคบนะ แต่เขาสงสัยจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

ซู่เป่าพยักหน้า “โอเค”

ซูเหอเวิ่นรีบพุ่งตัวออกไป แต่กลับเห็นซู่เป่าชูมือขึ้น…

ผีใจแคบก็บินกลับมาจากฟากฟ้าทันที

ซูเหอเวิ่นและซูจื่อซี “！！”

รู้ว่าน้องสาวเก่ง แต่พอเห็นกับตาว่าน้องสาวเก่งขนาดไหนก็ยังรู้สึกทึ่งอยู่ดี

ซูเหอเหวินเอ่ยเรียบๆ โดยไม่เงยหน้าด้วยซ้ำ “ห่างชั้นขนาดนี้ พวกนายยังมีหน้าออกไปอีกเหรอ”

หานหานที่กำลังใส่ยาหยอดตาให้พี่ใหญ่อยู่พูดตาม “มีหน้าออกจากบ้าน！”

ซูเหอเวิ่นและซูจื่อซี “…”

ตอนที่ผีใจแคบกลับมานั้น เขาอยู่ในสภาพโกรธแค้น

ความเกลียดชังของเขาแรงมาก แต่แววตาของเขานั้นกลับโชว์ให้เห็นถึงความโรคจิต เขายิ้มฮ่าๆ “พวกเธออยากซักฉันนักไม่ใช่หรือไง？ ฉันไม่บอกหรอก ฮ่าๆ！”

ซู่เป่าเอามือเกยคางหาว “พวกเราก็ไม่ได้อยากรู้นักหรอก”

ซูเหอเวิ่นพยักหน้า “แต่พวกเราอยากดูนายเป็นบ้ามากกว่า”

ซูจื่อซีเหลือบมองแวบหนึ่ง “ไม่ซักแล้วดีกว่า ตรึงเขาให้อยู่หน้าบ้านของตระกูลหวังตลอดไปเลยดีกว่า”

หลีเสวี่ยอิ๋งแต่งเข้าบ้านตระกูลหวังซึ่งก็คือบ้านเดี่ยวหลังเมื่อกี้นั่นแหละ

หานหานพยักหน้า “นั่นสิ！”

จี้ฉางเงยหน้าขึ้นแล้วยื่นตำราให้กับซู่เป่า “นี่คือเรื่องราวชีวิตของเขา ไม่มีอะไรให้ซักหรอก”

ซู่เป่ารับมาแล้วมองผ่านๆ เอิ่มมม…ในตำรามีเรื่องราวชีวิตของเขาทุกอย่าง

ท่านอาจารย์เจ้าเล่ห์จริงๆ！

แต่เธอไม่ได้ทำตัวออกนอกหน้ามากนัก แค่ทำท่าขมวดคิ้วไม่พอใจแล้วเอ่ย “ทำร้ายคนอื่นขนาดนี้ ตายแบบนี้ยังง่ายไปเลย！”

พูดจบก็ยื่นตำราให้กับซูเหอเวิ่น

ซูเหอเวิ่นทำหน้าตื่นเต้น รู้งี้น่าจะบอกมาเนิ่นๆ สามารถกินเผือกโดยดูจากตำราแบบนี้ใครจะไปอยากเจอผีใจแคบกันเล่า

แต่ปรากฏพอเปิดตำราปุ๊บก็ถึงกับอึ้ง นี่ตำราอะไรกัน เป็นตำราที่ไม่มีตัวหนังสือ ไม่มีอะไรเลย！

ซูเหอเวิ่นทำสีหน้าโกรธเคือง “สมน้ำหน้าที่ตายอนาจขนาดนี้！ คนอื่นไปทำอะไรให้นายงั้นเหรอ！ พอตัวเองไม่ได้ก็จะทำลาย วิปริตสุดๆ！”

นี่เป็นบทที่เขาแต่งขึ้นมาเป็นพิเศษจากคำพูดที่ผีใจแคบเพิ่งเล่ามาเมื่อกี้ว่า ‘ฉันทำลายเธอไปแล้ว’

จากนั้นก็ยื่นตำราไปให้ซูจื่อซี

ซูจื่อซี “…”

มิจฉาชีพชัดๆ

เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “จ้างคนไปฉุด…คนอื่น นายนี่ก็ช่างเหี้ยจริงๆ”

นี่คือบทที่เขาคิดขึ้นมาจากการคาดเดาถึงสิ่งที่เมื่อกี้ผีใจแคบพูดมา ‘แก่แล้วก็ยังโดน XX’

หานหานก็เข้ามาแจมด้วย เธอถึงกับงงเลยทีเดียว

ไม่เห็นมีอะไรเลย！