ตอนที่ 1284 ทางเลือกของซูอวิ๋นเจา

ฉินก่วงหวังไม่ค่อยพอใจริงๆ

ตอนที่ซูอวิ๋นเจามาถึงขนรกขุมที่หนึ่ง ฉู่เจียงหวังบอกว่าเขาเป็นลุงของเหยียนหลัวหวัง แม้แต่จักรพรรดิเฟิงตูก็เป็นน้องเขยของเขา เขาก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจแล้ว

เขาจะต้องล้มล้างความสัมพันธ์แบบเส้นสายและการกระทำที่เอื้อประโยชน์แก่พวกพ้องอย่างเด็ดขาด ดังนั้นถึงแม้ว่าซูอวิ๋นเจาจะมีกายแสงสีทอง เขาก็จะหาข้ออ้างให้เขาผิดจนได้ เพราะแค่ต้องการข่มความยโสโอหังของซูอวิ๋นเจา

แต่ซูอวิ๋นเจากลับเอาแต่ยืนนิ่งเฉย ไม่ใช้ความที่ตัวเองมีเส้นสายพยายามโต้แย้งใดๆ

แล้วยังเข้าใจความหมายที่เขาพูดว่าผู้ที่ชอบเข่นฆ่า ย่อมต้องจบลงด้วยการถูกเข่นฆ่า

ฉินก่วงหวังคิด: หากตอนแรกเขาไม่รู้ว่าซูอวิ๋นเจาเป็นลุงของพญายมตัวน้อยล่ะ

เขายังจะทำแบบนี้ไหม

เมื่อคิดจนเข้าใจในจุดนี้ ฉินก่วงหวังเพียงรู้สึกว่าความเชื่อของเขาพังทลายลงในพริบตา คนที่เอื้อประโยชน์แก่พวกพ้องกลับเป็นเขาเสียเอง

ฉินก่วงหวังทรุดนั่งลงบนบัลลังก์พญายม เสื้อผ้าด้านหลังเปียกชุ่มโดยไม่รู้ราวกับเพิ่งถูกดึงขึ้นมาจากในน้ำ

มองผิวเผินเป็นการตัดสินซูอวิ๋นเจา แต่ฉินก่วงหวังกลับรู้สึกเหมือนตัดสินตัวเขาเองมากกว่า

“ข้า...” เขาไร้คำพูดที่จะแก้ต่าง

ผ่านไปชั่วครู่เขาถึงเม้มปาก แล้วเปิดดูตำราอีกหลายรอบ

ในตำราก็มีคำตอบที่ถูกต้องและชัดเจนอยู่แล้ว: ผู้ที่มีกายแสงสีทอง ผู้ที่มีบุญกุศลเต็มเปี่ยม ชาติก่อนเหลือกินเหลือใช้ มีโชคมีลาภ มีความสุข สุขภาพแข็งแรง ไร้ทุกข์ไร้โศก...

ฉินก่วงหวังนิ่งเงียบชั่วขณะอีกครั้ง จนในที่สุดเขาก็พูดว่า “ซูอวิ๋นเจา เจ้าเป็นผู้มีบุญกุศลเต็มเปี่ยม มีกายแสงสีทอง... ชาติหน้าจะเหลือกินเหลือใช้ และมีโชคมีลาภ...”

ตามกระบวนการแล้ว เขาต้องเสนอทางเลือกของชีวิตให้ซูอวิ๋นเจาหลายๆ ทาง

“เจ้าสามารถเลือกเกิดใหญ่เป็นลูกหลานของตระกูลหลิน ชาตินั้นของเจ้าจะร่ำรวยและสุขสบายไปตลอดชีวิต จะมีภรรยาที่เพียบพร้อม และมีลูกหลานที่กตัญญู...”

“เจ้ายังสามารถเลือกเกิดเป็นลูกหลานของตระกูลจ้าว ชาตินั้นเจ้าจะเกิดมาพร้อมกับอำนาจบารมี จะได้รับการฝึกฝนให้เป็นผู้นำคนต่อไป จะได้รับการยกย่องและนับถือจากประชาชน...”

“หรือจะเลือกไปเกิดเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลเสิ่น ชาตินั้นเจ้าจะมีพี่ชายเจ็ดคน เจ้าจะเป็นที่รักของคนทั้งครอบครัว ได้ใช้ชีวิตที่สุขสบายและร่ำรวยตลอดชีวิต...”

ฉินก่วงหวังพลิกเปิดดูตำราต่อ และแล้วก็พบชะตาชีวิตที่ดีอีก “ยังมีอีก เจ้ายังสามารถเลือกเกิดเป็นลูกชายคนโตของตระกูลเย่ มีครอบครัวที่อบอุ่นรักใคร่กลมเกลียวกัน ตอนเด็กสุขสบาย เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่จะได้สืบทอดกิจการมูลค่าหลายหมื่นล้าน”

“แล้วก็มีอันนี้อีก ลูกคนสุดท้องของเจ้าตระกูลปั๋ว เจ้าจะมีพี่ชายหลายคน จะถูกตามใจและได้รับการดูแลอย่างดี เจ้าไม่ต้องแบกรับภาระใดๆ ของตระกูล เจ้าจะได้เป็นดาราที่คนโปรดโปรนและเป็นที่สนใจของทุกคน เจ้าไม่เพียงแค่มีความสามารถเท่านั้น แต่ยังมีพื้นเพทางครอบครัวที่แข็งแกร่ง และโด่งดังไปตลอดชีวิต...”

ชาติก่อนซูอวิ๋นเจาต้องใช้ชีวิตอย่างหลบๆ ซ่อนๆ อยู่เสมอไม่ใช่เหรอ?

อย่างนั้นก็ดีเลย เขาสามารถเลือกเกิดเป็นลูกคนสุดท้องของตระกูลปั๋ว

แต่ซูอวิ๋นเจากลับเอาแต่นิ่งเงียบ

ฉินก่วงหวังเงยหน้าขึ้นและถามว่า “ที่ข้าว่ามาทั้งหมดล้วนเป็นชะตาชีวิตที่ดีมากทั้งสิ้น ตระกูลหลิน ตระกูลจ้าว ตระกูลเสิ่น ตระกูลเย่หรือตระกูลปั๋ว เจ้าอยากไปเกิดที่ไหน”

รีบเลือกหน่อยเถอะ...

เขาอยากจะอยู่เงียบๆ คนเดียวหลังเลือกจบ

ฉินก่วงหวังไม่เคยคิดเลยว่าเป็นผู้พิพากษาจะเหนื่อยและหดหู่ขนาดนี้