ตอนที่ 1306 พญายมตัวน้อยหน้าเนื้อใจเสือ

ซู่เป่าเดินอยู่บนถนน เดินช็อปปิงของกินไปเรื่อย ๆ

“ลุงเจ็ด! แมลงย่างอันนี้หอมสุด ๆ! ลุงลองดูสิคะ!” ซู่เป่ามองซูอวิ๋นเจาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยการรอคอย

ซูอวิ๋นเจา “ให้ตายเถอะ ตัวเธอเองยังไม่กินแล้วจะมาเรียกลุงเจ็ดกินอีก”

ซู่เป่าฉีกยิ้มจนตาเป็นสระอิ ใบหน้าเต็มไปด้วยทีท่าใสซื่อบริสุทธิ์ “พอลุงเจ็ดกินแล้ว หนูก็จะกินตามแน่นอนค่ะ!”

ซูอวิ๋นเจา “...” เยี่ยมยอดไปเลย นี่เห็นเขาเป็นตัวลองพิษใช่ไหม

“เราเปลี่ยนไปดูอย่างอื่นกันเถอะ!” ซูอวิ๋นเจาเอ่ยขึ้นอย่างเสียงเบา “ต่อให้อร่อย เธอกินลงเหรอ?”

ซู่เป่าจ้องแมลงย่างที่หน้าตาดูเหมือนแมลงสาบนั่น

จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองผีที่ห้อมล้อมอยู่เต็มแผงลอยของกินเล่น ผีแต่ละตนต่างเอ่ยขึ้นแย่งกันไปพลางเช็ดน้ำลายไปด้วย

“ฉันเอาลูกชิ้นแมลงสาบย่างสิบไม้!”

“เถ้าแก่ เอาแมลงสาบย่างให้ผมยี่สิบไม้!”

“ฉัน ๆ ฉันก็เอาสิบไม้...”

ใบหน้าของซู่เป่าเต็มไปด้วยความว้าวุ่น

หอมมากจริง ๆ ผีแย่งกันมากมายขนาดนั้น ต้องอร่อยมากแน่ ๆ...ใช่ไหม?

“ตกลงมันมีรสชาติยังไงกันแน่? ผีชอบกินกันมากมายขนาดนั้น หรือเป็นเพราะว่าเป็นผี ก็เลยไม่รังเกียจแมลงสาบงั้นเหรอ?”

ก็เหมือนกับที่โลกมนุษย์ถือเรื่องเลขสี่ แต่ในยมโลกเลขนี้เป็นที่นิยมอย่างมาก

แมลงสาบก็คงจะเหมือนกันงั้นเหรอ?

บางทีรสชาติอาจจะแปลก ๆ แต่ผีคิดว่าอร่อย?

ซู่เป่าไม่คิดยอมแพ้ ยกลูกชิ้นแมลงสาบขึ้นมาสิบไม้ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีว่า “ทาดา บรรพบุรุษ ซู่เป่าตั้งใจต่อแถวซื้อสิ่งนี้มาให้ท่านเลยนะคะ!”

บรรพบุรุษอยู่ในยมโลกมานานขนาดนั้น คิดว่าก็น่าจะปรับตัวได้แล้วใช่ไหม?

เธอก็แค่อยากรู้ว่ารสชาติที่แท้จริงมันเป็นยังไง และสงสัยว่ากินสิ่งนี้ลงไปได้ยังไง

บรรพบุรุษทำหน้าเหนื่อยใจ ผลักลูกชิ้นแมลงสาบออกไปไกล ๆ นิดหน่อย “ฉันขอบใจหนูมากนะ! หนูช่างกตัญญูจริง ๆ!”

ซู่เป่ากระพริบตา “นั่นมันเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!”

ในเวลาเพียงชั่วครู่บรรพบุรุษไม่แน่ใจว่าเขาหน้าเนื้อใจเสือหรือว่าเจ้าหนูน้อยคนนี้หน้าเนื้อใจเสือกันแน่

ทว่า...นับวันก็ยิ่งถูกใจเขาขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

ซูอวิ๋นเจาอดไม่ได้ที่จะขำพรวดออกมา ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ซู่เป่า ต่อให้บรรพบุรุษกินลงไป แล้วเขาบอกว่าอร่อย เธอจะกล้าเชื่อเหรอ?”

ซู่เป่า “โอ้ นี่ก็เหมือนว่าจะจริงนะคะ!”

บรรพบุรุษ “...”

เขาเอ่ยขึ้นว่า “หมดคำพูด...บรรพบุรุษจะบอกหนูให้นะ อันที่จริงไม่ใช่แมลงสาบหรอก เป็นผีสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่มีขนาดเล็กมาก ๆ ชอบไต่อยู่ใต้ใบไม้ร่วงในป่า ไม่เหมือนกับแมลงสาบ”