ตอนที่ 1348

ซืออี้หรันกระโจนเข้าใส่ชายชุดดำ

ชายชุดดำหัวเราะเยาะ

เขาเดาคิดไว้อยู่แล้วว่าวิธีสุดท้ายของพวกเขาคือหารลอบสังหารด้วยจิตเทพ ในเมื่อไม่มีคนอื่นมาด้วยงั้นไม้ตายสุดท้ายของพวกเขาก็ต้องเป็นหารลอบสังหารด้วยจิตเทพ

ชายชุดดำหยิบจิ่วติ่งออกมาด้วยความมั่นใจ และยกขึ้นมาสูงระดับหัวของเขา

จิตเทพของซืออี้หรันค่อน ๆ รุกฆาตเข้ามา จากนั้นก็เกิดเสียงดังสวบขึ้นมา เป็นเสียงที่เหมือนเวลาเอาจอบขุดดิน เราคิดว่าด้านล่างเป็นดินเลยออกแรงฟันจอบลงไปแล้วชนก้อนหินแข็ง ๆ แทน

มันสั่นสะเทือนจนสมองของเขาชาไปหมด

ชายชุดดำแสยิ้ม ดวงตามืดมน "คิดว่าข้าหมดหนทางแล้วจริง ๆ หรือ?"

ทีพวกเขายังซ่อนไม้ตายไว้เลย แล้วทำไมเขาจะไม่มี

จิ่วติ่งนี้สามารถยับยั้งการโจมตีด้วยจิตเทพได้ เป็นการพึ่งพาที่ใหญ่ที่สุดของเขาในปัจจุบัน เดิมทีจะเก็บไว้เพื่อป้องกันจักรพรรดิตงเยว่

ไม่คิดว่าจะถูกกดดันให้เอาออกมาใช้เสียก่อน!

จิ่วติ่งคือความลับของเขา ดังนั้นวันนนี้เด็กสองคนนี้ต้องตาย

ชายชุดดำถือจิ่วติ่งไว้ในมือข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งงอเป็นกรงเล็บแล้วยื่นไปจับคทาในมือของซืออี้หรัน

"ชาตินี้ เจ้าไม่สมควรได้รับคทานี้"

สายตาของชายชุดดำฉายแววอาฆาต พอจักรพรรดิชิงหัวมหาราชสิ้นคทาก็จะตกเป็นของเขาแล้ว

แล้วในตอนนี้เขารู้สึกถึงอันตรายที่คุ้นเคยขึ้นมาอีกครั้ง

มีอีกคนหนึ่งที่มีจิตเทพ!

ซู่เป่ารีบก้าวไปข้างหน้าและตะโกนว่า "ข้าจะฆ่าเจ้าซะ เจ้าพระปลอม!"

เหมือนว่าเธอจะร้อนใจจนทนไม่ไหวแล้ว ทําให้เวมมนต์ของเธอสับสย จิตเทพพุ่งกระโจนเข้ามาโดยตรงเหมือนจะบีบคอเขาให้ตาย

ชายชุดดำยกจิ่วติ่งขึ้นมาข้างหน้าเขาทันที เป็นไปตามคาดข้อมือของเขาสั่นสะเทือน แล้วจิ่วติ่งก็ป้องกันการโจมตีด้วยจิตเทพไว้ได้อีกครั้ง

"เจ้าก็ฝึกฝนจนมีจิตเทพแล้วหรือ..." ชายชุดดำตกใจแล้วตกใจอีกตั้งไม่รู้กี่หนแล้ว

การต่อสู้ที่ดุเดือดนี้ดูเหมือนยาวนานมาก แต่จริง ๆ แล้วเพิ่งผ่านไปเพียงห้านาทีเท่านั้น

ภายในเวลาแค่ห้านาที เด็กสองคนนี้จะปล่อยไม้ตายออกมาไม่หยุด เขาคิดว่าคทากับพู่หันชี้ชะตาเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดของพวกเขาแล้ว ไม่คิดว่าพวกเขายังมีไม้ไผ่ภาพลวงตาและผานกู่เบิกฟ้าอีก

เขาคิดว่าที่พวกเขาใช้พลังพิเศษเพราะหมดหนทางแล้งจริง ๆ ไม่คิดว่าพวกเขาเองจะมีจิตเทพ

เขาคิดว่ามีเพียงแค่ซืออี้หรันคนเดียวที่มีจิตเทพ ไม่คิดว่าพญายมตัวน้อยก็มีด้วย...

ความอิจฉาริษยาและความเย็นชาในสายตาของชายชุดดำใกล้เคียงกับความเป็นจริงมาก หลังจากป้องกันการโจมตีด้วยจิตเทพได้แล้ว เขาก็เปลี่ยนทิศทางทันที เขาดึงไม้เท้าดีบุกเก้าห่วงออกมาจากฝ่ามือ แล้วฟาดใส่หัวซู่เป่าย่างแรงเอาตายแบบไม่ลังเล

เมื่อเทียบกันกับซืออี้หรันแล้ว เห็นได้ชัดว่าซู่เป่าซึ่งฝึกฝนจนได้จิตเทพทั้งยังสร้างกฎแห่งวิถีใหม่เองได้ทำให้เขารู้สึกถึงวิกฤติมากกว่า

"ข้ายอมรับว่าเจ้าเก่งเหนือกฎสวรรค์ แต่น่าเสียดายที่ใจยังใจร้อนเกินไป" ชายชุดดำหัวเราะเยาะ

"งั้นเหรอ?" สายตาของซู่เป่ามีความดีใจ