ตอนที่ 1453 - ซื้อมังกรดําเป็นบอดี้การ์ด

“ไม่ทำ!" มังกรดําแกว่งหาง มันคร้านเกินกว่าจะสนใจซู่เป่า

ซู่เป่าคว้าเคราของมันไว้: “โถ่ ขอร้องเถอะนะคะ! ”

มังกรดําเยาะเย้ย: "ข้าไม่หลงกลหรอก”

นี่คือเด็กหญิงที่มีตวามร้ายลึก ต้องเหมือนกับผู้หญิงคนก่อนหน้านี้แน่...... ยิ่งผู้หญิงสวยมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งหลอกคนเก่งมากเท่านั้น

"ข้าส่งเจ้ากลับไม่ไปได้" เพราะมันเองก็ไม่สามารถผ่านประตูนี้ออกไปได้ ประตูนี้มีข้อจํากัดต่อมัน

“หากเจ้าจะไปเองก็เพิ่มพลังความแข็งแกร่งของตัวเองอีกหน่อย หรือเจ้าจะนั่งรอจักรพรรดิตงเยว่และจักรพรรดิชิงหัวอยู่ที่นี่ ข้าก็จะเมตตาสละที่ให้เจ้าสักนิดอย่างไม่เต็มใจ"

หลังจากมังกรดําพูดจบ เขาก็หลับตาและไม่สนใจเธออีก

ซู่เป่า: "......"

หลอกยากจริงๆ......

ทำให้เธอครุ่นคิดว่า ก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์และพ่อหลอกล่อเธอยังไง?

“คนดี คุณไปส่งฉันหน่อย ฉันจะให้คุณได้กินของอร่อย" ซู่เป่าหยิบแหวนออกมา แล้วพูดว่า "จะให้เป็นเงินก็ได้!”

มังกรดําเยาะเย้ย: “เจ้าก็ยังปฏิบัติต่อข้าเหมือนเป็นเด็กจริงๆ.....”

ในวินาทีถัดมา มันเห็นซู่เป่าหยิบหินอุดผืนฟ้าก้อนหนึ่งออกมาแล้ว แล้วกอดไว้ในอ้อมแขน

“อันนี้พอจะได้ไหม?" ดวงตาของซู่เป่าที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณมองไปที่มันอย่างจริงใจ

มังกรดําเยาะเย้ย: “ก็พอมีน้ำหนักอยู่ แต่เจ้าคิดว่าข้าขาดแคลนของพวกนี้หรือ?”

ซู่เป่าวางหินอุดผืนฟ้าไว้ที่เท้า และตัก"ทรายดูด" สีแดงเลือดหนึ่งถังออกจากถังไม้ขนาดใหญ่ซึ่งได้มาจากในวัง มันสามารถใช้บำเพ็ญจิตเทพได้เหมือนชาดแดง

มังกรดําหรี่ตามอง แต่ก็ยังพูดว่า "หึ......ข้าไม่ใช่มังกรที่ถูกสิ่งเหล่านี้ซื้อได้ ”

ซู่เป่าวางถังไม้ไว้ที่เท้า และครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหยิบอ่างวารีสายฟ้าสีทองออกมา

นี่คือสิ่งที่เธอเก็บไว้ด้านล่างสุดของกล่อง เป็นของที่ต้องบินขึ้นไปบนฟ้า และถูกฟ้าผ่าจนเกือบไม่รอด ถึงจะเอามาได้

“แล้วอันนี้ล่ะ?" ซู่เป่ากัดฟันยิ้ม : “ของอ่างนี้พลาดแล้วพลาดเลยนะ”

รูม่านตาของมังกรดําหดตัวอย่างกะทันหัน!

“เจ้าไปเอาของนี่มาจากไหน!"

ซู่เป่าจึงได้รู้ว่าตัวเองวางเดิมพันถูกอีกครั้งแล้ว

เธอก็ว่าอยู่ บนโลกนี้ไม่มีใครที่ซื้อไม่ได้

ถ้ามี งั้นก็แปลว่าชิปไม่ใหญ่พอ ("เงิน" ไม่มากพอ)!

“คุณไม่ต้องสนหรอกว่าฉันเอามาจากไหน แค่คุณคุ้มกันฉันและไปส่งฉันถึงจุดที่ฉันมีกำลังสามารถดูแลตัวเองได้แล้ว ของพวกนี้ก็จะเป็นของคุณ"

มังกรดําปากแข็งค้าง : "ของทั้งหมดนี่......"

ซู่เป่าพลิกมือเก็บวารีสายฟ้าสีทองไว้ หินอุดผืนฟ้าและ "ชาดแดง" ที่อยู่ตรงเท้าก็ถูกเก็บขึ้นมาด้วย

“ก็ได้ ในเมื่อท่านเชื้อเชิญยากขนาดนี้ งั้นก็ช่างมันเถอะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นเงาสีดำของคน ฉันคิดว่าเขาค่อนข้างเก่งกาจ ฉันไปแลกเปลี่ยนกับเขาก็ได้”

มังกรดําเยาะเย้ย: "ไปหาเขาหรือ? เจ้าไม่กลัวจะเป็นการส่งอาหารถึงประตูหรือ”

ซู่เป่าผายมือ: “ก็ไม่มีทางเลือกนิ จะกลับก็กลับไม่ได้ จะไปก็มีอันตรายรอบด้าน ทำได้เพียงหาโอกาสรอดชีวิตเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!”

มังกรดําพูดไม่ออก แล้วเห็นว่าเธอกระโดดลงจากหน้าผาจริงๆ เธอลอยอยู่กลางอากาศ และก็หายแวบไปในทันที

มันพ่นคำก่นด่าออกมาแล้วไล่ตามไปทันที

ดังนั้นเมื่อซู่เป่าลอยปรากฏตัวกลางอากาศอีกครั้ง เธอก็บังเอิญตกลงไปอยู่บนหัวขนาดใหญ่ของมังกรดํา

เธอแอบยิ้มเงียบๆ บิงโก~ เธอวางเดิมพันถูกอีกครั้ง