ตอนที่ 1499 เหยาหลิงเยว่หายไป

ซืออี้หรันคิดไม่ถึงว่าแค่คืนเดียวเท่านั้น

เสี่ยวต๋าจะแฉความลับเขาเสียหมดเปลือก

วันรุ่งขึ้นซืออี้หรันก็ไปที่บ้านตระกูลซูด้วยข้ออ้างว่าไปรับเสี่ยวต๋า

เขารู้สึกว่าทุกคนมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ

ซูเหอเวิ่นจ้องซืออี้หรัน แล้วจิตใต้สํานึกก็ชวนให้นึกถึงกางเกงในสีชมพูของเขา

เขาทำเสียงหึๆ และตบไหล่ซืออี้หรัน "เจ้าหนูเอ๋ย!"

ซูเหอเหวินสีหน้าเย็นชา "ฉันประเมิณนายสูงไปสินะ"

คิดว่าเขาเย็นชาจริงๆ เสียอีก

ซูจื่อซี "น้องสาวของฉันจะไม่มีทางไปกอดนายก่อนแน่นอน!"

มีหน้ามามโนว่าน้องสาวเขาจะกระโจนเข้าสู่อ้อมแขนของตัวเอง หึ

หานหานกอดกอดอก มองซืออี้หรันอย่างพิจารณา "นายชอบฮองเฮาหรือพระสนมล่ะ"

จุ๊ๆ ๆ คิดไม่ถึงว่าคนที่ดูเย็นชาอย่างซืออี้หรัน จะมโนเกี่ยวกับการเยี่ยงความรักของจอมนางในวังหลัง แถมยังจินตนาการว่าตัวเองเป็นสนมหรันเฟยอีก อิอิ

ซืออี้หรัน "???"

ซู่เป่ายื่นเสี่ยวต๋าให้ซืออี้หรันด้วยสีหน้าปกติว่า พี่อี้หรัน ต้องดูเสี่ยวต๋าให้ดีนะ อย่าปล่อยให้มันทำให้ป้าเวินตกใจล่ะ

ซืออี้หรันเดาได้ว่าเมื่อคืนเสี่ยวต๋าน่าจะต้องก่อเรื่องแน่เลย

เขาหลุบตาลงมามองเสี่ยวต๋า

เสี่ยวต๋าร้อนตัว...

"สวัสดีปีใหม่" ซืออี้หรันพูดกับซู่เป่าว่า "พี่กลับก่อนนะ"

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเสียใจทีหลังขึ้นมา เมื่อวานผีอะไรเข้าสิงเขานะ ถึงได้กล้าทิ้งเสี่ยวต๋าไว้ที่บ้านตระกูลซูตามลำพัง

ซู่เป่าโบกมือให้ซืออี้หรัน

ซืออี้หรันก็ทักทายผู้ใหญ่ตระกูลซูเสร็จแล้วก็รีบร้อนออกกไป

เมื่อมาถึงที่ที่ไม่มีใครแล้ว ซืออี้หรันก็หรี่ตา "แกทำอะไรลงไป"

เสี่ยวต๋าจะกล้าเล่าเรื่องที่มันกับผีหลายใจแอบถ้ำมองซูอี้เซินได้ยังไง

ในเวลานี้เจ้าของมันก็กําลังคิดอยู่ว่า ถ้ามันทำอะไรที่ทำให้ตระกูลซูเดือดร้อนเขาจะเชือดมันซะ

เสี่ยวต๋าที่ไม่แน่ใจว่าประเด็นไหนเป็นสำคัญกว่ากัน มันรู้สึกว่าการแอบดูซูอี้เซินและทำให้นายหญิงซูตกใจนั้นร้ายแรงมาก

"ไม่มี ไม่มีอะไร..." เสี่ยวต๋าตะกุกตะกัก "แค่เล่าอะไรไปเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น..."

ซืออี้หรันชะงัก มันพูดอะไรออกไป

เสี่ยวต๋ารีบพูดว่า "ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอกจริงๆ นะ!"

ซืออี้หรันยิ้ม แต่ใต้ตาส่อแววอันตราย "อย่างเช่น"

เสี่ยวต๋าตื่นตระหนก มันมองไปรอบๆ อย่างเลิ่กลั่ก "อย่างเช่น..."

มันเลือกเรื่องที่เล็กที่สุดเรื่องหนึ่งขึ้นมาพูด “ก็อย่างเรื่องที่ว่าจักรพรรดิชิงหัวในชาติที่แล้วชอบกางเกงในสีชมพู

ซืออี้หรัน "!!!"

เหลวไหล!

เขาเคยมีกางเกงในสีชมพูที่ไหน!

เสี่ยวต๋า "!!!"

จบกัน ปฏิกิริยานี้แบบนี้ แปลว่าเจ้านายใส่ใจเรื่องนี้มาก

เสี่ยวต๋ารีบพูดว่า "ไม่ใช่ๆ ไม่ได้พูดถึงเรื่องกางเกงในสีชมพู ฉันจำผิด ฉันแค่บอกว่าคุณชอบดูละครการศึกชิงบัลลังก์วังหลัง"

ซืออี้หรัน "...?"

เขาชอบดูละครศึกวังหลังตั้งแต่เมื่อไหร่

ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้