ตอนที่ 1603 ไม่ได้เปรียบหนำซ้ำเสียเปรียบอีก

อันเดอรี่กอดหัวของตนเองไว้ เขาดีใจจนแทบบินขึ้น

แต่แดดด้านนอกแรงเกิน จนเกือบจะเผาวิญญาณของเขาสลาย

เขารีบกลับไปหลบใต้โขดหินอีกครั้ง มองเหล่าผู้คนเจรจาที่เข้าไปในโรงแรมหนีกวงอย่างร้อนรน

พวกเขาเจรจาถึงหนึ่งวันเต็มๆ อันเดอรี่พรึมพรำกับตนเอง “เจรจาถึงหนึ่งวันเต็มๆ แล้วยังไม่ออกมาอีก ดูท่าประเทศจีนจะเจอปัญหาใหญ่แล้ว ฮ่าๆ”

เขาอยากดูสีหน้าจนปัญญาของมู่กุยฝานจนแทบอดใจไม่ไหวแล้ว

พอคิดแบบนี้ เขารู้สึกเขาตายได้คุ้มค่ามาก

ตกเย็น ดวงอาทิต์ถูกก้อนเมฆบดบัง

อันเดอรี่รีบบินกลับโรงแรมทันที แต่กลับเห็นสมิธกำลังขอโทษมู่กุยฝานอยู่

“ขอโทษครับๆ พวกเราเข้าใจผิดไปเอง”

“พวกเราไม่ได้มีแผนอื่นจริงๆ เพียงแต่ข้อมูลที่ได้รับมันผิดพลาด”

อันเดอรี่ตะลึงไปพักหนึ่ง เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ทำไมไม่ใช่ภาพทีคนประเทศจีนร้องไห้ขอโทษอย่างเศร้าโศกล่ะ แต่กลับเป็นคนฝ่ายเขาที่กำลังขอโทษอยู่

มู่กุยฝานเห็นอันเดอรี่เข้ามา เขาหรี่ตา ดวงตาเยือกเย็นจดจ้องไปที่อันเดอรี่อย่างเยือกเย็นแบบนี้

“แค่ขอโทษก็จบแล้วงั้นเหรอ” เขาพูดเสียงเย็น “ผู้รุกรานเขตแดน กำจัดให้หมด ต่อให้จะมีความคิดเพียงเล็กน้อย ก็ต้องคำนึงถึงผลและบทลงโทษที่ตามมา”

อันเดอรี่รู้สึกหนาวอย่างบอกไม่ถูก แต่เขาก็คิดได้ว่า เขาตายไปแล้วยังต้องกลัวอะไรอีก

หนำซ้ำยังตายอย่างสูญเปล่า เพราะช่วงชิงผลประโยชน์มาไม่ได้แม้แต่นิด สมิธนี่มันทำบ้าอะไรอยู่กันแน่

อันเดอรี่ที่โกรธเคืองทั้งอึดอัดื เขาตะครุบชึ้นไปจะกัดมู่กุยฝานให้ตาย

แต่มู่กุยฝานตบเขาใส่บนโต๊ะอย่างแรง

ในสายตาของสมิธและผู้อาวุโสคือ มู่กุยฝานเกรี้ยวกราดแล้ว

มู่กุยฝานสู้จนได้ฉายาเทพแห่งสงครามมาด้วยตัวเขาเอง สมิธเองก็รู้สึกกลัวมาก เขาไม่กลัวว่าประเทศจทำสงครามกัน แต่เขากลัวว่ามู่กุยฝานจะยกปืนขึ้นมายิงเขาในวินาทีถัดมา

สิ่งนี้ทำให้เขากลัวอย่างอดไม่ได้ แม่ทัพที่เก่งกาจยังอันเดอรี่ยังตายอย่างไร้ร่องรอย เครื่องบินและเรือรบมากมายที่หาไม่เจอแม้แต่ซาก

พวกเขาย่อมกลัวว่าตนจะตายไปอย่างไร้วี่แววที่นี่

สุดท้ายประเทศสหรัฐอเมริกาฉวยโอกาศประเทศจีนไม่ได้ หนำซ้ำยังต้องขอโทษและชดใช้ และยอมบางอย่างในด้านการค้าให้กับประเทศจีน

ตระกูลไฉดึงตัวเองออกมาจากในเรื่องนี้อย่างหมดจด โดยบอกว่าตนเองนั้นเป็นแค่นักธุรกิจที่ไม่ยุ่งเรื่องการเมือง...

แต่ภายใต้สายตาเยือกเย็นของมู่กุยฝาน สุดท้ายก็ยอมยกโปรเจ็คใหญ่ๆ หลายโปรเจ็คให้กับซูซื่อกรุ๊ป

อันเดรลยึดซูซื่อกรุ๊ปมาไม่ได้ หนำซ้ำยังต้องให้ของซูซื่อกรุ๊ปอีก

พวกเขากลับไป ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ พอกลับประเทศก็ถูกประชาชนในประเทศตนเองด่าอีก

ประชาชนรู้เรื่องสกปรกของพวกเขา จึงประท้วงอย่างโกรธเคือง ให้พวกเขาถอนตัว

ทีนี้ล่ะประเทศสหรัฐอเมริกาก็วุ่นเป็นโจ๊กเลย

ไม่ได้กำไลหนำซ้ำยังขาดทุนอีก ประเทศสหรัฐอเมริกาเสียใจเป็นที่สุด

อีกอย่างพวกเขาพบว่า ประเทศจีนนั้นมีความลับเยอะมาก

ไพ่ราชาอย่างมู่กุยฝาน พวกเขาซ่อนไว้ดีขนาดนี้เชียว

ก่อนหน้านี้ข่าวสารตั้งมากมายไม่มีใครเจอร่องรอยของมู่กุยฝานเลย จนพวกเขาคิดว่ามู่กุยฝานตายไปแล้วจริงๆ