ตอนที่ 1751 สิ่งสวยงาม 4

ตลาดผีเส้นนี้อยู่ต่อไม่ได้แล้ว มู่กุยฝานจึงพาซูจิ่นอวี้มุ่งหน้าไปตลาดผีถัดไป

แต่น่าเสียดายเขาประเมินระดับความเร็วในการเผือกของยมโลกต่ำไป โดยเฉพาะตอนนี้ยมโลกเชื่อมต่อกันแล้ว!

[พาดหัวข่าว! จักรพรรดิเฟิงตูที่เป็นคนรักเดียวมาหมื่นปีที่แท้เป็นผู้ชายแย่ๆคนหนึ่ง!]

[ตะลึง จักรพรรดิเฟิงตูฉุดดึงกับผีสาวสองตนกลางถนน]

[สร้างภาพ?! จักรพรรดิเฟิงตูภาพลักษณ์พังลงแล้ว!!]

ผีสาวในยมโลกตกตะลึง ตอนยังมีชีวิตติดตามดาราก็เสียภาพลักษณ์ ตายแล้วติดตามดาราก็ยังเสียภาพลักษณ์อีกงั้นรึ?!

ในช่วงเวลาสั้นๆ มีความคิดเห็นต่างๆนานา

[พังก็พังไปเถอะ! ถึงอย่างไรเขาก็เป็นจักรพรรดิเฟิงตู พังลงแล้วยังไง พวกเธอจะไปหาใครมาแบนเขารึ?]

[จักรพรรดิตงเยว่เป็นหลานชายของเขา จักรพรรดิชิงหัวเป็นลูกเขยของเขา พระแม่ธรณีเป็นเพื่อนของเขา และเจ้าวิถีสวรรค์เป็นลูกสาวของเขา พวกเธอจะไปหาใครมาแบนเขาได้]

พระแม่ธรณี [หา? ความสัมพันธ์พวกนี้ถูกพวกคุณสืบจนชัดเจนขนาดนี้เชียวหรือ?]

เหล่าผีที่กินเผือก [!!!]

ว้าย! พระแม่ธรณีก็กำลังกินเผือกด้วย!

[พระแม่ธรณีมองมาที่ฉันหน่อย ที่จริงฉันอยากเป็นลูกน้องท่านมานานแล้ว]

[พระแม่ธรณีมองมาที่ฉันหน่อย ฉันนับถือพระแม่ธรณีมานานแล้ว ให้ฉันเป็นสาวใช้ก็ได้!]

พระแม่ธรณีคิดไม่ถึงจริงๆ นางแค่ออกมากินเผือก ผลปรากฏว่าความคิดนี้กระเจิงหายไปหมดแล้ว

**

ภัตตาคาร

มู่กุยฝานพาซูจิ่นอวี้และผีสาวนั่งตำแหน่งริมหน้าต่าง จ้องหน้าจอมือถือ มุมปากกระตุกไม่หยุด

ซูจิ่นอวี้ดูเหมือนกำลังกินเผือกเรื่องคนอื่น ทำหน้าสนุกและเพลิดเพลิน

“จิ๊ๆ ฉันพูดอะไรไว้นะ? มันกลายเป็นจริงแล้วไม่ใช่เหรอ? ”

มู่กุยฝานทั้งปวดหัวและจนใจ แต่ยังคงมองเธออย่างเอ็นดู “เล่นสนุกพอรึยัง?”

ผีสาวร้องไห้ “ขอโทษ ฉันผิดเอง......”

มู่กุยฝานที่วินาทีก่อนยังทำหน้าเอ็นดูภรรยา ชั่วพริบตาก็เปลี่ยนหน้าพูดเย็นชากับผีสาว “เธอหุบปากไปเลย!”

ซูจิ่นอวี้ว่า “พอแล้วๆ!”

เธอคีบกับข้าวให้ผีสาวแล้วพูดว่า “เล่ามา ครั้งนี้ทะเลาะกับคนเขาเพราะเรื่องอะไรอีก?”

ทว่าผีสาวนิ่งเงียบแล้ว

ส่วนซูจิ่นอวี้ก็แค่จ้องมองมู่กุยฝานหนึ่งครั้งเงียบๆ เท่านั้น

คิดว่าเธอเป็นคนไม่รู้จักวางตัวขนาดนั้นเชียวหรือ? รู้ว่าผีสาว ‘ชอบ’ เธอ มีความคิดอื่นกับเธอแล้วยังจะพาเธอมาเดินเที่ยวเล่น

เธอไม่ใช่คนประเภทที่ชอบให้คนอื่นไล่ตามจีบ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นเพศเดียวกันแล้ว

เธอรู้ผีสาวไม่ได้คิดอะไรกับเธอจริงๆ เพียงแต่ว่าผีสาวไม่รู้จะไปไหนถึงได้มาหาเธอ

มู่กุยฝานก็เงียบแล้ว เอามือกอดอก ยกดื่มด้วยความหดหู่แก้วแล้วแก้วเล่า

ผีสาวทำตัวน่าสงสาร “ยังจะเพราะอะไร......เพราะเธอรังเกียจตอนฉันยังมีชีวิตอยู่ เคยมีความรัก ไม่ใช่แฟนคนแรก”

ซูจิ่นอวี้ “หา?”

คำพูดนี้งงนิดๆ ในเวลาสั้นๆเธอไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าไง

ผีสาวพูดว่า “เธอว่าเธอมีความรักเป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ไม่รู้จักความรัก เป็นการปรากฏตัวของฉันทำให้เธอรู้สึกถึงความรัก......”

ซูจิ่นอวี้ “……”

จู่ ๆ เหมือนพอจะเข้าใจความรู้สึกของบรรพบุรุษแล้ว

“แล้วไงต่อ?” ซูจิ่นอวี้ขมวดคิ้วถาม