ตอนที่ 1788
ตอนที่ 1788 ดวงจันทร์ลับขอบฟ้าและฝุ่นดาว 22
September 21, 2026
เหยียนปู๋อ้าวตั้งใจจะไปหาถูซานฉาน แต่เห็นเธอกำลังบินพุ่งไปทางหนึ่งด้วยความรวดเร็วพอดี
เขาดีใจทันที เขารู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นบุตรแห่งสวรรค์...ไม่สิ บุตรแห่งโชคชะตาจริงๆ คิดอะไรก็ได้อย่างนั้น!
เหยียนปู๋อ้าวไม่ได้รีบร้อนประกาศตัวว่าเป็น ‘บุตรแห่งสวรรค์’ เพราะเมื่อคิดถึงซู่เป่าผู้มีหน้าตางดงามและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาแล้ว...
เขาก็รู้สึกไม่อยากเป็นบุตรแห่งสวรรค์ แต่กลับอยากเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างกายวิถีสวรรค์เสียมากกว่า…
เหยียนปู๋อ้าวบินโฉบไม่กี่ครั้งก็มาถึงหน้าประตูจิ่วโยว
แล้วเขาก็เห็นซูอีเฉินและคนอื่นๆ รวมถึงจักรพรรดิชิงหัวและเจ้าแห่งวิถีสวรรค์!
เขามองด้วยความตกใจ！
เดี๋ยวนะ พวกเขาจะไปจิ่วโยวงั้นหรือ?
เหยียนปู๋อ้าวรู้จักดินแดนจิ่วโยว ผีบำเพ็ญส่วนใหญ่กล่าวว่าที่นั่นเป็นสถานที่อันตราย ผีบำเพ็ญทั่วไปไปแล้วจะไม่สามารถทนรับกฎแห่งวิถีของจิ่วโยวได้...
แต่ก็มีข่าวลือที่เป็นความลับว่า ผู้ที่สามารถอยู่รอดในจิ่วโยวได้ สุดท้ายจะกลายเป็นผู้ทรงพลัง!
เหยียนปู๋อ้าวมองดูซูอีเฉิน แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
ที่หน้าประตูจิ่วโยว พลังของเขาดูบริสุทธิ์ขึ้น ไม่เหมือนพลังของผีบำเพ็ญอีกแล้ว…
และรอบตัวถูซานฉานก็มีกฎแห่งวิถีที่ปั่นป่วนหมุนเวียนอยู่ ซึ่งเหยียนปู๋อ้าวรับรู้ได้อย่างชัดเจน!
ตอนที่ระดับพลังของเขาตกต่ำลงก็เป็นแบบนี้เลย
แล้วเขาก็ได้ยินถูซานฉานพูดอะไรสักอย่างที่คล้ายกับว่า ถ้าต้องเริ่มต้นใหม่ก็ไม่เป็นไร…
เหยียนปู๋อ้าวรู้สึกว่าตนเองค้นพบความลับบางอย่าง!
ซูอีเฉิน ผู้เป็นเจ้าของอาณาจักรธุรกิจในโลกหลังความตาย และยังเป็นญาติผู้ใหญ่ของเจ้าแห่งวิถีสวรรค์กลับทิ้งสถานะที่ดีเช่นนี้ไปเพื่อไปจิ่วโยว
ถูซานฉานอยู่ในระดับกลางของพญายมแล้ว แต่ถึงกับยอมทำลายขั้นพลังของตัวเองเพื่อจะไปจิ่วโยวให้ได้!
เพราะฉะนั้น จิ่วโยวต้องมีความลับในการกลายเป็นผู้ทรงพลังซ่อนอยู่!
เหยียนปู๋อ้าวรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที…
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องไปจิ่วโยวให้ได้!
**
ซู่เป่ามองสบตากับซืออี้หราน
ซืออี้หรานใช้จิตเทพส่งเสียงกระซิบกับเธอ “แมลงวันน่ารำคาญ จะไล่ไปให้พ้นๆ ไหม?”
ซู่เป่ายิ้ม “แม้จะเป็นแมลงวัน แต่เราก็ต้องเคารพโชคชะตาของมัน”
เธอถอนจิตเทพกลับมาและหันไปพูดกับพ่อของตัวเองว่า “พ่อบอกว่าพลังที่แท้จริงจะได้มาจากการต่อสู้ ยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่ง ใช่ไหมล่ะ!”
มู่กุยฝานรู้ดีถึงกลยุทธ์ของลูกสาว เขาจึงพยักหน้าอย่างจริงจัง “ถูกต้องแล้ว”
ทุกคนมองเห็นกระสอบทราย...ไม่สิ ทุกคนเห็นเหยียนปู๋อ้าวกันหมดแล้ว แต่ก็ทำเหมือนไม่ได้เห็นอะไร
จากนั้นประตูจิ่วโยวก็เปิดออก ในทันทีที่มันเปิดออกมา กลิ่นอายของกฎแห่งวิถีที่เข้มข้นและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าพัดผ่านเข้ามา!
เหยียนปู๋อ้าวตื่นเต้นจนตัวสั่น ใช่แล้ว เขาคิดไม่ผิด!
ดินแดนจิ่วโยวคือสถานที่ที่มีกฎแห่งวิถีที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่า ไม่แปลกที่พวกเขาต้องการจะไป!
เหยียนปู๋อ้าวมุ่งมั่นเต็มที่ สายตาจับจ้องไปที่จักรพรรดิชิงหัว จากนั้นก็หันไปมองพระแม่ธรณี และสุดท้ายมองเจ้าแห่งวิถีสวรรค์ด้วยความอาลัย...
เขาอยากให้เจ้าแห่งวิถีสวรรค์สอนบทเรียนพิเศษให้เขาอีกครั้ง แต่ก็รู้ดีว่าตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว
เพราะคราวก่อนเขาได้ล่วงเกินเจ้าแห่งวิถีสวรรค์ แถมยังตวาดเธอไป…
เหยียนปู๋อ้าวเต็มไปด้วยความเสียใจและโทษตัวเอง แต่ตอนนี้ก็ไม่มีเวลาคิดมากไปกว่านี้
ระหว่างหาวิธีกลับไปเอาใจเจ้าแห่งวิถีสวรรค์กับการไปดินแดนจิ่วโยว เขาตัดสินใจเลือกอย่างหลัง!
【ฉันคือบุตรแห่งโชคชะตา! สักวันจะต้องแข็งแกร่งเหมือนกับเธอให้ได้!】
เหยียนปู๋อ้าวเป็นคนหยิ่งผยอง เพราะฉะนั้นเลยรอจังหวะที่ประตูจิ่วโยวใกล้จะปิด เขาคำนวณเวลาพอดีแล้วเผาผลาญกฎแห่งวิถีของตัวเองและพุ่งทะยานเข้าไป!
ประตูสู่ดินแดนจิ่วโยวเปิดออกแล้ว ผู้บำเพ็ญธรรมดาทั่วไปไม่จำเป็นต้องมาเสี่ยงเก้าชีวิตเพื่อไปจิ่วโยวอีกต่อไป
ส่วนเขาคอยจับจังหวะที่ประตูใกล้ปิดแล้วค่อยพุ่งเข้าไป ต่อให้จักรพรรดิชิงหัวและคนอื่นๆ จะรู้ตัวก็สายไปที่จะหยุดเขาได้แล้ว!
(ซู่เป่า ซืออี้หราน พระแม่ธรณี และมู่กุยฝานต่างมองเหยียนปู๋อ้าวที่เผาผลาญกฎแห่งวิถีของตัวเอง และพุ่งทะยานเข้าไปเหมือนจรวดที่ถูกจุดด้วยดินปืนอย่างไม่สะทกสะท้าน...)
เยียนปู๋อ้าวไม่รู้เลยว่าตัวเองเหมือนตัวตลกที่ถูกมองออกอย่างชัดเจน
เมื่อเขาพุ่งเข้าไปในจิ่วโยว ประตูก็ปิดลงพอดี!
ด้านหลังเหมือนจะได้ยินเสียงจักรพรรดิชิงหัวแสดงความเสียใจและโกรธเกรี้ยว ฮ่าๆ!
เขาคิดไว้ไม่มีผิดเลย จังหวะพอดีเป๊ะ!
“โอกาสมาแล้ว…” เหยียนปู๋อ้าวตื่นเต้นกับโลกใบใหม่ตรงหน้า!