ตอนที่ 1804 การอยู่ร่วมกันที่เชิงลำธาร 6

เหตุการณ์นี้ทำให้เหล่าผีบำเพ็ญต่างตกตะลึงและหวาดกลัว!

พญาผีระดับต้นกลับสามารถสังหารพญาผีระดับสูงกว่าได้ถึงสี่คนในพริบตา!

เหล่าผีบำเพ็ญที่ตั้งใจจะฆ่าและแย่งชิงสมบัติเริ่มลังเล และถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความหวาดหวั่น

ซูอวิ๋นเจาเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา พลางหัวเราะเย้ย “ยังมีใครอยากลองอีกไหม?”

ทันใดนั้น ผีบำเพ็ญสามคนก็หันหลังหนีไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนที่เหลือ แม้จะอาลัยอาวรณ์สมบัติที่ซูอวิ๋นเจาครอบครองอยู่ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพุ่งเข้าไปเผชิญหน้าเป็นคนแรก

พวกเขาต่างสบตากัน และคิดว่าวิธีเดียวที่จะสังหารซูอวิ๋นเจาได้คือต้องร่วมมือกัน

แต่ซูอวิ๋นเจายกมือขึ้นอีกครั้ง และปล่อยยันต์สามใบพุ่งออกไป สามผีบำเพ็ญที่เพิ่งหนีรอดได้ก็ถูกเผาไหม้จนไม่เหลือซากทันที

ทุกคนเพิ่งตระหนักว่า ซูอวิ๋นเจานั้นไม่ธรรมดา แม้จะดูเป็นคนเปิดเผยและไร้พิษสง

แต่เวลาลงมือกลับโหดเหี้ยมอย่างคาดไม่ถึง...

ในชั่วพริบตา ผีบำเพ็ญที่ล้อมรอบซูอวิ๋นเจาต่างก็ถอยหายไปหมด

แม้จะดูเหมือนว่าพวกเขาถอยออกไป แต่จริงๆ แล้วพวกเขายังคงซ่อนตัวและจับตาดูซูอวิ๋นเจาอยู่

ซูอวิ๋นเจาไม่ใส่ใจนัก

เขาหยิบแขนของผีบำเพ็ญตาเดียวและถอดแหวนของเขาออกมาแล้วโยนลูกไฟออกไปเผาแขนของผีบำเพ็ญจนเหลือแต่เถ้าถ่าน

ชายชราและหญิงชราที่อยู่ในลานมองซูอวิ๋นเจาด้วยความตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าเด็กที่ดูไร้พิษสงเช่นนี้จะมีความโหดเหี้ยมในยามลงมือถึงเพียงนี้

ซูอวิ๋นเจาเหลือบมองพวกเขาเหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายกลับไม่พูดออกไป เพราะรู้ดีว่าการพูดกับพวกเขามากเกินไปอาจนำภัยมาถึงตัวพวกเขา

หากเหล่าผีบำเพ็ญรู้ว่าเขาให้ความสำคัญกับสองผู้เฒ่านี้ พวกเขาจะต้องใช้สองคนนี้เป็นตัวประกันแน่

ซูอวิ๋นเจาเดินออกจากหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยดอกไฮเดรนเยียโดยไม่หันกลับไปมองอีก

สองผู้เฒ่ายืนตัวสั่น ไม่กล้ากลับเข้าไปในบ้านของตนเอง

จนกระทั่งเหล่าผีบำเพ็ญเข้ามาค้นบ้านเป็นรอบแล้วรอบเล่า และเมื่อพวกมันจากไปจนหมดจริงๆ สองผู้เฒ่าถึงได้กล้ากลับบ้าน

“เฮ้อ...ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง” ชายชราถอนหายใจ

หญิงชราพูดว่า “หวังว่าเขาจะปลอดภัย...”

แต่วลีที่ว่าผู้บริสุทธิ์ที่ครอบครองสมบัติล้ำค่าย่อมตกเป็นเป้าหมายเป็นจริงเสมอ ทุกคนรู้ว่าเขามีของดีอยู่กับตัว คงไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ

สองผู้เฒ่าคิดถึงความโหดเหี้ยมของซูอวิ๋นเจาเมื่อครู่แล้วก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ในใจ

แต่เมื่อพวกเขาพบการ์ดแต้มบุญที่ซูอวิ๋นเจาทิ้งไว้บนหัวเตียง ทั้งคู่ก็ถึงกับตกตะลึง

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมการ์ดแต้มบุญใบนี้ถึงรอดพ้นจากการค้นหาของเหล่าผีบำเพ็ญ แต่พอเปิดดูข้างในกลับพบว่ามีแต้มบุญบารมีสะสมอยู่ถึงหนึ่งแสนหน่วย!

มันเป็นการชดเชยความเสียหายที่เกิดขึ้นกับลานบ้านของพวกเขา และยังเป็นการปลอบใจจากความหวาดกลัวที่พวกเขาต้องเผชิญ

สองผู้เฒ่ารู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง...

**