ตอนที่ 1809 การอยู่ร่วมกันที่เชิงลำธาร 11

หลังจากพักผ่อนที่โรงแรมไปหนึ่งวันเต็มๆ ซูอวิ๋นเจาก็ตรวจสอบแผนการเดินทางของตัวเองอีกครั้ง

เขาแบกท่อนไม้ขึ้นบ่าแล้วออกจากโรงแรม

พอเดินออกมาได้ไม่นาน ก็มีหญิงสาวสองสามคนพุ่งเข้ามาหาเขา

“คุณซู~” หนึ่งในนั้นก็คือหญิงสาวที่ตามหลี่เฟิงอวิ๋นเมื่อวันก่อน เธอพยายามจะกอดแขนของซูอวิ๋นเจาทันทีที่เข้าไปใกล้

“ฉันรอคุณมานานมากเลย! คุณซูคะ ขอโทษด้วยนะคะ วันนั้นฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใครก็เลยพูดจาไม่ดีออกไป...”

“ฉันผิดไปแล้วค่ะ คุณจะลงโทษฉันยังไงก็ได้ ฉันไม่มีปัญหาเลย...”

ไม่รู้ว่าใครปล่อยข่าวเรื่องตัวตนของซูอวิ๋นเจาออกไป

ผีสาวอีกสองสามคนที่อยู่ข้างๆ ก็พุ่งเข้ามาเช่นกัน “คุณซูคะ คุณจะไปไหนเหรอคะ? ฉันขอไปกับคุณได้ไหม?”

“คุณซู คุณจะเข้าไปในแดนเทียนเชวียหรือเปล่าคะ? พอดีฉันก็จะไปที่นั่นเหมือนกัน เรามาตั้งทีมไปด้วยกันดีไหมคะ?”

อวิ๋นเหลิงซี “...”

ผู้ชายคนนี้ได้รับความนิยมมากจริงๆ

เธอมองไปทางอื่นด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก ในใจคิดว่าซูอวิ๋นเจาเป็นคนอบอุ่นขนาดนี้ คงต้องพูดขอโทษพวกเธออย่างสุภาพแน่ๆ

ไม่คิดเลยว่าซูอวิ๋นเจาจะเคลื่อนตัววูบเดียว แล้วหายตัวไปจากตรงนั้นทันที

หญิงสาวคนนั้นถึงกับรู้สึกผิดหวังทันที

เธอมองไปที่ผีสาวคนอื่นอย่างไม่พอใจ และรู้สึกขัดใจมาก

เธอก็แค่ไปสืบมาว่าใครกันที่เป็นผู้ใช้บัตรดำที่พักในห้องชุดเมฆลอยของโรงแรมหลิงเยว่

ไม่คิดเลยว่าข่าวจะแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ทุกคนรู้หมดแล้วว่ามีคนจากตระกูลซูมาที่แดนเทียนเชวีย ระดับพลังของเขาอยู่ที่ขั้นต้นของระดับพญาผี ดูท่าทางยังหนุ่มและหล่อเหลา สีหน้าเย็นชา เป็นคนที่มีบุคลิกเย็นยะเยือก...

นั่นต้องเป็นซูอีเฉินอย่างแน่นอน!

ผีสาวคิดในใจ นั่นแหละซูอีเฉิน ชายผู้อยู่เบื้องหลังกว่าครึ่งหนึ่งของโลกหลังความตาย!

แม้ชายผู้นี้จะไม่ได้มีพลังสูงส่งนัก แต่เขามีทรัพยากรชั้นเลิศในมือ นับสิบปีที่ผ่านมาเขาได้พัฒนาพื้นที่กว้างใหญ่ แต่ก็ยังอยู่ในระดับผีร้าย

แต่เขามีอำนาจ มีเส้นสาย และร่ำรวย!

พอซูอวิ๋นเจาเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรก็นึกถึงตอนเจอกันที่แผนกต้อนรับโรงแรมเมื่อวันก่อน ตอนนั้นเขาก็แทบไม่พูดจาอะไรเลย

หญิงสาวยิ่งมั่นใจว่าเขาต้องเป็นซูอีเฉินอย่างแน่นอน!

**

ซูอวิ๋นเจาไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพี่ชายของเขา

เขากำลังเดินไปยังทะเลหลานซา

“ยิ่งเข้าไปข้างใน ลมทรายก็ยิ่งแรงขึ้น ผมคงต้องเอาคุณไว้ในแหวนแล้ว” ซูอวิ๋นเจาเอ่ย

อวิ๋นเหลิงซีตอบว่า “ไม่ ฉันอยากอยู่ข้างนอก ฉันจะได้คอยระวังจุดที่คุณอาจจะมองไม่เห็น ข้างในทะเลหลานซานั้นอันตรายมาก ฉันไม่อยากให้คุณต้องไปคนเดียว”

ซูอวิ๋นเจายิ้ม “โอเค งั้นผมจะผูกคุณให้แน่นขึ้นอีกหน่อย”

อวิ๋นเหลิงซี “อืม”

จากนั้นซูอวิ๋นเจ้าก็หยิบเชือกสีแดงออกมา...

อวิ๋นเหลิงซี “?”

ซูอวิ๋นเจาอธิบายว่า “นี่เป็นเชือกที่ซู่เป่าให้มา ถ้าจะบอกว่าในทะเลหลานซานี้มีเชือกอะไรที่แข็งแรงที่สุดก็คงเป็นเชือกเส้นนี้แหละ”