ตอนที่ 185 บนโลกใบนี้มักจะมีคนที่อยากได้อะไรอยู่เสมอ

ด้านนอกบ้านตระกูลซู พ่อแม่ของหญิงที่ฆ่าตัวตายร้องไห้ลงไปดิ้นที่พื้นหน้าบ้าน

“ลูกพวกเรา……พวกคุณคืนลูกเรามา……”

“คนมีเงินทำลายชีวิตคน ไม่เห็นชีวิตของเด็กจนๆ คนนึงในสายตา”

นอกจากพ่อแม่ของเด็กหญิงแล้ว ยังมีญาตพี่น้องอีกด้วย แต่ละคนก็โวยวายไม่หยุด

อาเนี่ยออกมาแล้วขมวดคิ้วเอ่ยออกมา “ลูกของพวกคุณก็ไม่อยู่แล้วผมเองก็สงสาร แต่ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตระกูลซูของพวกเราเลย โปรดกลับไปด้วย!”

ครอบครัวเด็กหญิงตะลึงงัน “หมายความว่ายังไงกัน? ทำคนบ้านเราตาย แล้วก็จะไม่สนใจอะไรแบบนี้เหรอ?”

คนอื่นๆ เองก็โมโหแล้ว “ดูสิ นี่พูดสิ่งที่คนเขาจะพูดกันหรือเปล่า?”

“อะไรคือบอกว่าไม่เกี่ยวกับพวกคุณ! นี่มันไม่ใช่แล้ว?”

อาเนี่ยนิ่งสงบเป็นอย่างมาก เขาค่อยๆ เอ่ยออกมา

“ถ้าอย่างนั้นถามหน่อย ลูกของพวกคุณเคยติดต่อกับคนตระกูลซูคนไหนไหมครับ?”

พ่อแม่เด็กหญิง “……..”

ไม่มีอย่างแน่นอน……….

พวกเขาเปิดดูไดอารี่ของเด็กสาวจนทั่ว มือถือ เว่ยป๋อ ไม่มีข้อความที่ตอบกลับมาของซูลั่วเลย ขนาดบัญชีทางการที่ตอบกลับมายังไม่มีเลย

ใช่ เขาเป็นดาราดัง จะติดต่อกับคนธรรมดาได้ยังไงกัน?

“แต่ว่าลูกสาวของพวกเราตายเพราะคุณชายสี่ของพวกคุณจริงๆ!” พ่อเด็กหญิงที่โดดตึกกัดฟันกรอด สีหน้าโมโหสุดขีด

อาเนี่ยหันไปถามอกฝ่าย “ขอถามหน่อยว่าตอนที่ลูกพวกคุณโดดตึก คุณชายสี่ของพวกเราแนะนำให้ทำแบบนั้นเหรอ? ก่อนที่เธอจะโดดตึก เธอได้โทรหาคุณชายสี่ของพวกเราไหม”

พ่อแม่เด็กหญิง “……..”

ไม่มีเบอรต์ติดต่อ แล้วจะติดต่ออย่างไร พูดแบบนี้มันรังแกกันชัดๆ?

อาเนี่ยถามอกมาอีก “ไม่มีอะไรเลย? ถ้าอย่างนั้นเคยเจอหน้าคุณชายสี่ของเราไหม? เคยเจอกันเป็นส่วนตัวไหม?”

พ่อแม่ของเด็กหญิงพูดไม่ออก

อาเนี่ยยิ้มเย็น “ทั้งไม่เคยติดต่อกันแบบออนไลน์ ไม่รู้จักกันในชีวิตจริง ไม่เคยเจอกันส่วนตัว ลูกของพวกคุณกระโดดตึก แต่กลับจะให้คุณชายของพวกเรารับผิดชอบ?”

ถ้าสะดุดล้มบนถนน เป็นความผิดเทศบาลไหม

ไปจมน้ำตายที่แม่น้ำเพราะเล่นน้ำ เป็นความผิดของแม่น้ำไหมที่ไหลไปถึงตรงนั้น

กินข้าวติดคอตาย เป็นความผิดของชาวนาที่ปลูกข้าวขึ้นมาไหม?

คำพูดเขาแม้จะเย็นชาไปสักหน่อย แต่ว่าเมื่อเจอพวกหน้าไม่อายตามตอแย ถ้าหากว่าคำพูดของเขามีความลังเลหรือการยอมให้อีกฝ่าย พวกเขาไม่มีทางซาบซึ้ง แต่จะยิ่งกัดเจ็บกว่าเดิม

พ่อของเด็กหญิงปาขวดน้ำลงพื้น ก่อนที่จะตะโกนออกมาเสียงดัง “พูดมากมายให้มันได้ประโยชน์อะไร! ลูกสาวฉันตายไปแล้ว! คนที่ตายไม่ใช่ลูกพวกคุณ พวกคุณก็ไม่เจ็บปวดใช่ไหม?”

‘ลูกของพวกคุณ’ คำนี้ทำให้สายตาของอาเนี่ยเย็นชาขึ้นมาทันที

พวกญาตที่มาด้วยเริ่มพูด “พวกคุณไม่อยากรับผิดชอบใช่ไหม?”

“ลูกของพวกเราถ้าไม่ติดดารา จะเป็นอย่างนี้เหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะคุณชายสี่ของพวกนายโพสรูปพวกนั้นทั้งวัน ทั้งวิดีโอ ลูกเราจะหลงจนหัวไม่ขึ้นแบบนี้เหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะหลง เธอจะโดดตึกเหรอ?”

ใช่แล้วๆ ไม่ว่ายังไงก็เป็นความรับผิดชอบของพวกคุณ!

“เรียกราชาแห่งวงการบันเทิงซูอะไรนั่นออกมา! ทำไม กล้าเย้ายวนคนอื่นได้ พอเกิดเรื่องก็ไม่กล้าเผชิญหน้าเหรอ! อ่อนแอ!”

ญาตของเด็กหญิงโมโหและเริ่มปาข้าวของ ปากระถางดอกไม้หน้าบ้านซู และพวกเครื่องประดับต่างๆ

ซูลั่วที่อยู่ภายในห้องนั้น ดูกล้องวงจรปิดเพื่อดูว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร เขาอดที่จะขมวดคิ้วมุ่นไม่ได้

ที่อยู่บ้านเขาหลุดออกไปได้ยังไง คนพวกนี้ถึงมาถึงตระกูลซูได้?

ซูลั่วกุมขมับ ลองนึกคิดดูก็คิดไม่ออกว่าเพราะอะไร

เขามั่นใจว่าตัวเขาไม่ได้บอกที่อยู่บ้านของตัวเองกับใคร กระทั่งบนสัญญาของบริษัทหนังที่เซ็นต์รับบท ที่เขียนก็มีแต่ที่อยู่คอนโดส่วนตัวที่อยู่ด้านนอก

ซูลั่วโทรหาซูอีเฉิน อีเฉินพูดแค่ว่า ‘เข้าใจแล้ว’ แล้วก็วางสายไป

ซูลั่ว “…….สามวินาที กล้าพูดให้มันเกินกว่านี้สักวินาทีไหม”