ตอนที่ 267 ผู้กำกับ : จัดคนมาฉีกวิญญาณ

อากาศเริ่มที่จะอึมครึมขึ้นเรื่อยๆ

ตอนใกล้ตีสี่ บนท้องฟ้าโดนปกคลุมด้วยเมฆ เริ่มที่จะมีลมพัดแรง

ผีหลายตัวที่กำลังตามติดกลุ่มนักแสดงอยู่นั้น เริ่มที่จะโผล่ร่างออกมาครึ่งตัวอย่างกล้าหาญ

นักแสดงที่นั่งอยู่กับพื้นนั้น เงยหน้ามองเมฆฝนที่กำลังคืบคลานเข้ามา

โจวอวี่ที่แสดงเป็นภรรยาสามนั้นตบนางเอก แววตาของเธอเต็มไปด้วยความร้ายกาจ เธอยิ้มเย็น

ในตอนที่ลงมือตบครั้งแรกนั้น เธอใช้เต็มแรงไม่มียั้งไว้เลย

ได้ยินเสียงตบดังเพี๊ยะ กู้ชีชีโดนตบจนงุนงงไปหมด

แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอกำลังอยู่ในบทบาทอยู่ ดวงตาของเธอแดงก่ำขึ้นทันที จากนั้นก็ฝืนความเจ็บปวดลุกขึ้นมาจากเตียง

ผู้กำกับขมวดคิ้วมุ่น ที่จริงเขาอยากจะตะโกนบอกว่าคัต แต่เมื่อเห็นกู้ชีชีแสดงต่อ ก็เลยทำได้แค่กำกับต่อไป

ภรรยาสามยืนเชิ่ดพูดเรื่องกฎเกณฑ์ให้เธอฟัง อีกทั้งยังด่าทอสั่งสอนผู้หญิงหน้าไม่อายไม่รู้มารยาทอย่างเธออีก

อีกฝ่ายตบลงมาอีกครั้ง

ในบทนางเอกที่โดนตบจนไร้เรี่ยวแรงนั้น จะจ้องมองภรรยาสามอย่างไม่พอใจ แล้วก็จะเถียงอีกฝ่ายกลับไป

แล้วพระเอกก็จะมาถึง มาช่วยเธอแบบฮีโร่ ปกป้องนางเอกไว้ในอ้อมกอด

แต่ตอนนี้กู้ชีชีโมโหมาก ยัยนี่นี่ กล้ามาตบเธอได้?

แล้วเธอเป็นคนใบ้ที่ยอมอดทนกับการโดนกลั่นแกล้งอย่างนั้นเหรอ?

กู้ชีชีไม่ได้สนใจบท เธอขัดขืนแล้วลุกขึ้นยืน จากนั้นก็ใช้แรงที่มีน้อยนิดตบลงบนหน้าภรรยาสามอย่างรุนแรง

เพี๊ยะ!!!

เสียงดังฟังชัด

การโจมตีครั้งนี้มาอย่างไม่ทันตั้งตัว ภรรยาสามโดนตบจนเซไปหลายก้าว ตะลึงงันไปเลย

โจวอวี่ : ไม่ใช่สิ ในบทไม่ใช่แบบนี้นี่

ซูลั่วที่กำลังจะเดินเข้ามา “?”

ทว่าเขาเป็นคนที่พลิกแพลงเก่งมาก เขารีบเข้าไปในฉากทันที

ภรรยาสามร้องไห้แล้วทำการฟ้องพระเอกทันที ทว่าพระเอกของเรื่องกลับไล่เธอให้ออกไป ภรรยาสามเดินออกไปอย่างไม่พอใจ

พระเอกเอ่ยออกมาเสียงเย็น “ปีกกล้าขาแข็งแล้วใช่ไหม? เดี๋ยวนี้ถึงขนาดกล้าตบคนอื่น?”

อยู่ๆ กู้ชีชีก็ร้องไห้ออกมา แล้วชี้ไปทางประตูพร้อมสะอึกสะอื้นไปด้วย ร้องไห้จนแทบจะหายใจไม่ทัน “ไปเลยนะ! ไสหัวออกไปเลย!”

ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น ท่าทางเหมือนจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็สะบัดชายเสื้อแล้วเดินออกไป

ในที่สุดผู้กำกับก็มีโอกาส เขาตะโกนออกมา “คัต! มีสีสัน พวกเธอสามคน อารมณ์ได้มากเลย!”

“ชีชีเพิ่มบทได้ดีมาก! จากนิสัยของนางเอกแล้ว ก็ควรที่จะตอบโต้แบบนี้แหละ!”

กู้ชีชีแค่นหัวเราะเสียงเย็น เมื่อกี้ตอนที่แสดงอยู่นั้น เธอต้องแสดงว่าตัวเองเจ็บจนแทบไม่มีแรง ทำให้มันยังทำให้เธอแสดงออกไปได้ไม่เต็มที่นะ

ตอนนี้ผู้กำกับคัตแบบนี้แล้ว เธอยังจะทนได้ยังไง?

กู้ชีชีกำลังคิดหาเหตุผลอะไรเพื่อที่จะได้ตบอีกฝ่ายไปอีกสักครั้ง เมื่อกี้โจวอวี่ตบเธอถึงสองครั้ง ขาดทุนไปหนึ่งครั้งเธอจะทนได้ยังไง

ทว่าโจวอวี่กลับเดินเข้ามาบอกเหตุผลปลอมๆ กับเธอ “อ้ะ….พี่ชีชี เมื่อกี้ขอโทษนะคะ! ฉันอินมากไปหน่อย เลยยั้งไว้ไม่อยู่……”

กู้ชีชีเดินไปข้างหน้า ยกแขนขึ้นแล้วสะพัดตบอย่างแรง

เกิดเสียงเพี๊ยะดังอีกครั้ง!

ครั้งนี้ ซู่เป่าที่กำลังรอดูฉากฉีกวิญญาณอยู่นั้น ถึงกับตะลึงงันไปเลย

โจวอวี่ยกมือขึ้นกุมหน้า น้ำตาไหลริน “พี่ชีชี ทะ ทำไมพี่ต้องตบฉันด้วย….เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ……พี่ชีชีโกรธใช่ไหม? ขอโทษค่ะ ฉันผิดเองที่อินมากเกินไป….”

กู้ชีชีแสร้งทำเป็นตะลึงงัน แล้วเหมือนพึ่งดึงสติกลับมาได้

จากนั้นก็รีบเอ่ยออกมาอย่างร้อนรน “อ้ะ….พระเจ้า เมื่อกี้ฉันทำอะไรลงไป? ฉันตบเธอ!”

“ขอโทษที! เมื่อกี้ฉันยังอินอยู่กับบท! ยังออกจากตัวละครไม่ได้! ฉันเห็นเธอเป็นภรรยาสาม ฉะ ฉันอินมากเกินไป ฮือๆ ๆ! ขอโทษๆ ฮือๆ ๆ!”

กู้ชีชียื่นมือไป “ลูบ” ใบหน้าของโจวอวี่อย่างร้อนรน “ไม่เป็นไรใช่ไหมๆ? เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ใบหน้าของโจวอวี่ก่อนหน้านี้ก็โดนตบจนแดงแล้ว พอโดนอีกฝ่ายจับแบบนี้ก็ยิ่งเจ็บเข้าไปใหญ่

เธอร้องออกมาทันที “อ้ะ เจ็บจัง”