ตอนที่ 275 สถานีแรกของการอำลา พี่สี่ที่กลัวผีที่สุดกลับไม่กลัวเธอ

ซูลั่วกำลังอาบน้ำอยู่ ความอ่อนล้าตลอดทั้งวันถูกชะล้างไปกับสายน้ำ คนก็กลายเป็นสดชื่นขึ้นมา

ช่วงก่อนและหลังสองวันของวันที่สิบสี่เดือนเจ็ดไม่ต้องถ่ายหนัง นี่คือกฎอย่างไม่มีลายลักษณ์อักษรของกองถ่ายแนวนี้ประมาณนี้

ถึงละครเรื่องสารทจีนไม่ใช่แนวเหนือธรรมชาติ แต่จะมีการตั้งค่าให้นางเอกในเรื่องแกล้งเป็นผีอะไรบ้าง ดังนั้นกองถ่ายก็เลยหยุด

หรือก็หมายถึงเขามีวันหยุดสี่วัน

จะพาเสี่ยวซู่เป่าไปเที่ยวที่ไหนดีนะ

ขณะซูลั่วกำลังคิด อยู่ๆ ก็เหลือบไปเห็นเงาสีชมพูจากกระจกที่อยู่ข้างหลัง

ตัวเขาแข็งทื่อทันที

ท่ามกลางความขมุกขมัว มีเสียงอ่อนหวานของผู้หญิง “ฮี่ๆๆ...พี่ชาย มาสิ มาเล่นกัน”

ซูลั่วตัวแข็งไปทั้งตัว ไอน้ำในห้องน้ำหนาแน่นมากขึ้นทุกที คลุมเครือไปหมด แทบทำให้เขาหายใจไม่ออก

สมองของเขากลายเป็นแล่นช้า มือเท้าแข็งเกร็ง

ชั่วขณะ ซูลั่วนึกถึงถุงหอมที่เพิ่งถอดวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง...

เขาเอี้ยวคอด้วยความลำบาก

ด้านหลังมีเท้าคู่หนึ่งย่างออกมาจากอ่างอาบน้ำ เกิดเสียงน้ำดังซ่า เสื้อผ้าบางราวกับผ้าตาข่ายสีชมพูหล่นลงมาอยู่ข้างเท้าของเธอ

กำลังเข้าใกล้เขาทีละน้อยอย่างช้าๆ...

มือหนึ่งเอื้อมมาจากข้างหลังเขา “ท่านพี่...”

ซูลั่วขนลุกซู่ไปทั้งตัว และไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ไม่รอให้มือนั้นแตะต้องโดนเขาก็ถอนเท้าวิ่งจู๊ดทันที!

ปังทีหนึ่ง ประตูห้องน้ำแทบพัง

ผีสวาทอ้าปากจะพูด เบิกตาโพลงอึ้งงัน

เขาดูท่าทางเหมือนผู้ชายที่หยิ่งผยอง หล่อแบบชั่วร้าย ทั้งที่มีหน้าตาสุภาพ แต่ดวงตากลับเกียจคร้านไม่ยี่หระ เห็นแวบเดียวก็ชวนให้คนหวั่นไหว

สุดท้ายที่เห็นตรงหน้าคือสองเท้าตะบี้ตะบันวิ่งออกไป นี่มันอะไรกันเนี่ย!

ผีสวาทสงบสติอารมณ์ จากนั้นก็ตามออกไปทันที

กลับเห็นซูลั่วคลุมชุดคลุมอาบน้ำ กำถุงหอมอยู่ในมือแน่น

ผีสวาทยังไม่ทันเปลี่ยนท่าที่กระโจนเข้าไปก็ถูกแสงสีเขียวพัดปลิวออกไปแล้ว

ผีสวาท “...”

ความรักคือแสงดวงหนึ่ง เขียวจนเธอใจสั่น...

ซูลั่วเพิ่งหยิบถุงหอมก็เห็นเงาสีขาวสายหนึ่งลอยมาทางเขา จากนั้นถุงหอมในมือก็เปล่งแสงสีเขียวออกมาพัดผีสาวปลิวออกไป

หัวใจของเขาเป็นทุกข์ ทำไมเขาต้องเจอผีผู้หญิงทุกทีเลยนะ

ซูลั่วคิดเลย เปิดประตูวิ่งไปทางห้องของซู่เป่า

ซูจิ่นอวี้ที่เพิ่งเอาหูแนบกับประตู

ผลคือพอประตูเปิดออกพรึบ พี่สี่ของเธอก็วิ่งอ้าวไปอย่างกับพายุ

ซูจิ่นอวี้ “...”

แหม เธอทายถูกแฮะ