ตอนที่ 326 ศพในชั้นเสื้อผ้า

เมื่อเห็นมู่กุยฝานนิ่งเงียบตาไม่กระพริบด้วยซ้ำ ผีหญิงก็อดสงสัยขึ้นมาไม่ได้

เธอเข้าใจผิดเหรอ?

ผู้ชายตรงหน้านี่มองดูเหมือนนักพรตที่สุดแล้ว คงไม่ใช่เด็กที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอีกคนหรอก

เธอทำได้แค่ย่อตัวลงแล้วมองการกระทำของมู่กุยฝาน ก่อนที่จะเอ่ยอกมา “ในที่สุดก็มีคนหาฉันเจอแล้ว…..”

เธอนอนอยู่ตรงนี้อยู่นานมากแล้ว นานจนเธอเองก็จำไม่ได้ว่านานขนาดไหน รู้สึกแค่ว่านาน นานเหลือเกิน…..

มู่กุยฝานออกแรงดึงลิ้นชักออกมา มันล็อกเลยเปิดออกไม่ได้

เขาย่อตัวลด้านหน้าชั้นนั้น ก่อนที่จะเอ่ยถามออกมาโดยไม่เงยหน้า “มีไขควงไหม?”

ถานจื่อจวินรีบไปหยิบทันที “มีค่ะ…..”

ซู่เป่าย่อลงด้านหน้าชั้นวางของเลียนแบบมู่กุยฝาน

“พ่อคะ มันโดนล็อกไว้ ถ้าใช้ไขควงจะเอาออกเหรอ? ต้องใช้กุญแจหรือเปล่าถึงจะเปิดได้?”

มู่กุยฝานยื่นมือไปลูบช่องเสียบกุญแจ พอดีที่ถานจื่อจวินหยิบไขควงมาเขาก็รับมาทันที

“เด็กดี ดูให้ดีนะ พ่อจะสอนงัดของที่ล็อกไว้” เขาเอ่ย

ซู่เป่าพยักหน้าเหมือนไก่ที่กำลังจิกพื้น “อืมๆ ๆ!”

มู่กุยฝานอธิบายอย่างจริงจัง “ลูกดู ลูกต้องลูบดูก่อน ว่าจุดล็อกของกุญแจมันอยู่ตรงส่วนไหน…..”

ซู่เป่ายื่นมือออกไป “จับดู าจุดล็อกของกุญแจมันอยู่ตรงส่วนไหน?”

มู่กุยฝาน “จากนั้นก็ใช้ไขควงเสียบเข้าไปตรงนี้”

ซู่เป่า “ไขควง ไขควง…..กลางคืนตื่นมาซ่อมพื้น...อังๆ ๆ ๆ...”

มู่กุยฝาน “……..”

ในหัวของเขามีทำนองเพลงพื้นบ้านสำหรับการต่อสู้ดังขึ้นมา

มุมปากของเขายกขึ้น ก่อนจะเอ่ยออกมา “ดูให้ดี จากนั้นทำแบบนี้”

มือของเขาถือไขควงเอาไว้ จากนั้นก็ออกแรงงัด ก่อนที่จะเกิดเสียงปังดังขึ้นจากการโดนกระแทกของด้ามไขควง

ล็อกกุญแจเกิดเสียงดังเคร้ง ก่อนที่จะเปิดออก

ซู่เป่าเอ่ยออกมา “เข้าใจแล้วค่ะ!”

มันเป็นงานใช้แรงไม่ใหรือไง?

แบบนี้เธอก็ทำเป็น!

กลับไปจะลองทำดูสักรอบ~

มู่กุยฝานไม่รู้ว่าเด็กน้อยกำลังคิดเรื่องนี้อยู่ เขาเปิดลิ้นชักออกมาโดยไม่คิดอะไร

ครืด——

ลิ้นชักนั้นลึกมาก ยาวจนชนเตียงเลยเปิดไม่ได้แล้ว

ซู่เป่าเอ่ย “พ่อคะแบบนี้หนูก็ทำได้!”

เธอยื่นมือเล็กๆ ออกมา ก่อนที่จะออกแรงดันเตียงไปจนติดกำแพง

มู่กุยฝานมือไว เขารีบยกมือช่วยดันเตียงออกไป แกล้งทำเป็นว่าตัวเองเป็นคนดันเตียง

ถานจื่อจวินนั้นดันเห็นแล้วเชื่อ เธอมองมู่กุยฝานอย่างตกตะลึง

ถานจื่อจวินคิด ผู้ชายคนนี้แรงเยอะจริง……

ผีหญิงที่อยู่ด้านข้างนั้นเอ่ยออกมา “เด็กคนนี้แรงเยอะไม่เบา”

เมื่อได้ยินผีหญิงพูดแบบนั้น ซู่เป่าถึงรู้ตัวว่าตัวเองเผลอทำความแตกแล้ว…..

มู่กุยฝานไม่ได้พูดอะไร เขาดึงลิ้นชักออกมาได้ครึ่งหนึ่ง พอเหลือบมองแวบนึงเขาก็ปิดเข้าไปทันที ก่อนเอ่ยออกมา “โทร 110!”