ตอนที่ 392 ฉลาดแต่ก็ไม่ได้ฉลาดเสียทีเดียว

หม่าหลิน คามิลลี่ซ่อนความคิดเอาไว้เป็นอย่างดี หัวเราะไปพลางอธิบายไปด้วย “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คามิลลี่เป็นชื่ออังกฤษของฉัน...”

ซู่เป่าเข้าใจแล้ว

เหมือนกับผีฝรั่งปลอมที่จับมาคราวก่อน?

ไม่ชอบชื่อที่บรรพบุรุษตั้งให้ แต่ชอบชื่อต่างประเทศ

นายหญิงซูเดินออกมา เธอพูดกับซู่เป่าก่อนว่า “ซู่เป่า ทำแบบนี้ไม่ได้นะ ไม่มีมารยาทเลย”

แม้จะไม่ใช่ความผิดของซู่เป่า เด็กนี่นา มักจะไม่เข้าใจในบางเรื่อง

แต่สิ่งที่ควรสอนก็ยังต้องสอน

ซู่เป่าพยักหน้าแล้วพูดว่า “หนูทราบแล้วค่ะคุณยาย”

ขณะนี้เองนายหญิงซูถึงมองประเมินหม่าหลิน คามิลลี่ทีหนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า “เข้ามาเถอะ!”

หม่าหลิน คามิลลี่รีบเข้ามาข้างในอย่างรวดเร็ว ก่อนเข้ามาข้างในก็ยังหยิบถุงคลุมรองเท้าออกมาใส่ด้วยตนเองอย่างมืออาชีพ และสวมถุงมืออย่างเรียบร้อย

สุดท้ายเมื่อเงยหน้าขึ้น ก็เห็นคนขายาวๆ เต็มห้องกำลังจ้องมองเธออยู่

คนหนึ่งสีหน้าดำทมิฬ แต่กลับหล่อเหลาอย่างแข็งแกร่งและเด็ดขาดจนน่าประหลาดใจ

คนหนึ่งเคร่งขรึมไม่พูดไม่จา แต่กลับปกปิดหน้าตาอันหล่อเหลาของเขาเอาไว้ไม่อยู่

คนหนึ่งดูผอมเล็กน้อย แต่สายตาคมกริบ บุคลิกดูเป็นคนอบอุ่น ดูแล้วน่าจะอายุน้อยที่สุด...เป็นประเภทชายหนุ่มอ่อนโยนขี้อ้อนและขี้หึงเหมือนกับลูกหมาตัวน้อย!

คนที่ทำให้เธอใจเต้นมากที่สุดคือคนที่สูงที่สุดนั่น ซูอีเฉินผู้สง่างามไม่แพ้ใคร! สง่างามอย่างดุดัน เย็นชาและรักอิสระ!

หม่าหลิน คามิลลี่ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก วันนี้ได้กำไรแล้ว!

ไม่นึกเลยว่าในพริบตาเดียวจะได้เห็นห้าในแปดลูกชายแห่งตระกูลซู!

แม้จะพลาดซูอีเฉินประธานจอมเผด็จการแสนเย็นชาไป แต่หากให้เคาะเลือก ก็นับว่ายังมีคนที่ทำให้เธอพอใจอยู่!

แต่ดูแล้วชายหนุ่มเหล่านี้ดูไม่ใช่คนที่จะยั่วได้ง่ายๆ ดวงตาทั้งสองเย็นชาราวกับเจาะทะลุเข้าไปในความคิดของเธอ หม่าหลิน คามิลลี่รีบก้มหน้าอย่างรวดเร็ว

นี่น่าจะเป็นหนึ่งในสองคนที่ลึกลับที่สุดของตระกูลซู เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาคือซูอวิ๋นเจาหรือว่าซูจิ่นม่อ...

หม่าหลินพยายามเก็บอาการ แล้วตั้งใจพูดกับนายหญิงซูว่า “สวัสดีค่ะนายหญิงซู ฉันคือหม่าหลิน คามิลลี่ คุณเรียกคามิลลี่ชื่ออังกฤษของฉันก็ได้ค่ะ...ขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันปุบปับไปหน่อย ภาพอย่างตรงหน้านี้คนธรรมดาทั่วไปคงจะสติเตลิดกันหมดแล้ว นายหญิงซูคุณโชคดีมากเลยนะคะ”

หม่าหลิน คามิลลี่ฉลาดเล็กน้อย เธอกลัวว่าที่เธอสติหลุดไปเมื่อครู่จะทำให้นายหญิงซูไม่ชอบ จึงพูดขึ้นด้วยตัวเองเลย

และเธอเข้าใจดีว่าหากไม่มียันต์แผ่นนั้น เธอก็ไม่ใช่อะไรทั้งนั้น อย่าพูดถึงแปดลูกชายแห่งตระกูลซูเลย เดาว่าแม้แต่ยามของตระกูลซูเธอก็ล่อลวงไม่ได้