ตอนที่ 480 ป้าสะใภ้ใหญ่ ฉันเอง

เหยาซือเยว่คิดไว้อย่างสวยงาม เมื่อตระกูลซูประสบกับหายนะ เธอเสียสละญาติของเธอเพื่อช่วยตระกูลซู และทันใดนั้นก็กลายเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลซู

น่าเสียดายที่เธอไม่มีสมองและไม่คิดให้ดี ตอนนี้เธอกล่าวหาว่าตระกูลซูซ่อนศพไว้ และเธอก็เป็นคนที่ทำให้ตระกูลซูประสบกับ 'หายนะ' ด้วยตัวเอง

ซู่เป่าส่ายหัว “ท่านอาจารย์ สมองของเธอถูกกินไปแล้วเหรอคะ”

จี้ฉาง “อื้ม”

ซู่เป่า “หา?”

ถูกกินจริง ๆ เหรอ

จี้ฉาง “ยังไม่ต้องพูดอะไร ไปจัดการเรื่องที่อยู่ตรงหน้าซะก่อน”

ซู่เป่าปิดปากของตัวเองทันที

“ศพ?” ซูอีเฉินพูดอย่างเย็นชา “คุณกำลังพูดถึงเธอหรือเปล่า”

เขาหันกลับมาขณะที่พูด

เอิ่ม คนล่ะ

ซูอีเฉินรู้สึกประหลาดใจ เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจและตระกูลเหยาเข้ามา เหยาหลิงเยว่ยังคงอยู่ในห้องนั่งเล่น

เนื่องจากกลายเป็นคนขาวและยืนอยู่ตรงมุมห้องพร้อมกับคนรับใช้ไม่กี่คน เหยาซือเยว่และคนอื่น ๆ เลยไม่ทันสังเกตเห็น

ไม่คาดคิดว่าตอนนี้เธอจะหายไปแล้ว

อาเนี่ยถามด้วยเสียงต่ำทันที “ป้าอู๋ คุณผู้หญิงล่ะ”

ป้าอู๋ก็ตกตะลึงเช่นกัน “เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย!”

ผู้อาวุโสรองของตระกูลเหยาหัวเราะเยาะ “ทำไม แสดงต่อไม่ได้แล้วเหรอ”

เหยาซือเยว่ “แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว! ศพจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง...”

เหยาจิ้งอวิ๋น “แค่ค้นก็รู้แล้ว!”

ฟันของเขาหายไปหมดแล้ว และเมื่อเขาพูดจึงดูเหมือนหญิงชราที่ไม่มีฟัน ซึ่งทำให้เขารู้สึกโกรธมาก

เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังจะพูด

ในเวลานั้นเองจู่ ๆ ก็มีเสียงสุนัขเห่าขึ้นมา และผู้หญิงที่ผอมหนังหุ้มกระดูก ใบหน้าซีดเซียวยิ่งกว่าคนตายก็ยืนอยู่เงียบ ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวน มีลมพัด...

ราวกับว่าเพิ่งขึ้นมาจากยมโลก

เจ้าหน้าที่ตำรวจหรี่ตาลง ประสบการณ์ในการจัดการคดีมาหลายปีก็ทำให้พวกเขามองออกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติกับผู้หญิงคนนี้ ไม่ใช่คนที่มีชีวิตอยู่!

คดีที่ทำก่อนหน้านี้ก็เคยมีตัวอย่างของฆาตกรที่ปลอมศพว่ายังมีชีวิตอยู่

แล้วสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือ...?

เหยาซือเยว่ตกตะลึง เธอต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะรู้ว่าผู้หญิงที่ไม่ขยับเขยื้อนซึ่งอยู่ไม่ไกลคือพี่สาวของเธอ!

ขาวซีดขนาดนี้...คงเป็นสาเหตุที่เธอเสียชีวิตหลังจากที่หนอนกู่ถูกบี้จนตาย

เหยาซือเยว่รีบพูดทันที “นั่นพี่สาวฉัน...พี่สาวของฉัน!”

ผู้อาวุโสรองของตระกูลเหยาหัวเราะเยาะ “เจ้าหน้าที่ตำรวจ คุณเห็นไหม ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าคุณคือศพที่เราตามหา! เธอเป็นคนตระกูลเหยาของเรา!”

เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่กล้าเข้าไปใกล้ เพราะกลัวว่าจะมีเส้นไหมใสล้อมรอบตัว และทำลายที่เกิดเหตุโดยไม่ได้ตั้งใจ

“คุณแน่ใจเหรอ” เจ้าหน้าที่ตำรวจถาม

ผู้อาวุโสรองของตระกูลเหยาพูดอย่างหนักแน่น “แน่ใจ!”

เขามองไปที่ซูอีเฉิน “ผมคิดอยู่ว่าทำไมพวกคุณมีความมั่นใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น พวกคุณเอาคนที่ตายแล้วมาตอกไว้ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เพื่อสร้างภาพลวงตาให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเห็นว่าคนคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม”

เหยาซือเยว่ร้องไห้ “พี่สาวของฉันน่าเวทนามาก...ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้... ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย...แต่ตอนนี้ฉันเชื่อแล้ว! ผู้อาวุโสทั้งสองคนฆ่าพี่สาวของฉันจริง ๆ…”

ผู้อาวุโสทั้งสองคนของตระกูลเหยา “??!”

เมื่อเหยาซือเยว่เห็น 'ศพ' ของพี่สาวเธอ เธอก็แทบรอไม่ไหวที่จะกระโดดออกมาแสดงจุดยืนของเธอ โดยกลัวว่าถ้าช้าไปเธอจะไม่มีโอกาส

เธอชี้ไปที่เหยาจิ้งอวิ๋นด้วยความโศกเศร้า “เมื่อคืนนี้ผู้อาวุโสใหญ่ขอให้ฉันไปที่เขาร้างกับเขา เขาบอกว่าพี่สาวของฉันไร้ประโยชน์และสิ้นเปลืองทรัพยากรของตระกูลเหยา เขาจึงอยากฆ่าพี่สาวของฉัน!”