ตอนที่ 530 รู้แล้วว่าซู่เป่าคือพญายมตัวน้อย

ว่านปาสือกลับมารายงานกับมู่กุยฝานว่า “ขออนุญาตรายงานครับ! ได้โยนกำไลใส่หน้าของมู่เหม่ยหัวเรียบร้อยแล้วครับ!”

หยุดไปครู่หนึ่งแล้วก็พูดเสริมต่อทันทีว่า “โยนได้แม่นมากครับ!”

มู่กุยฝาน “…ทำดีมาก”

ว่านปาสือเก็บอาการหลังได้รับคำชม

พอเห็นซู่เป่าเดินลงมา เขาก็รีบรายงานเธอทันทีว่า “คุณหนูซู่เป่าครับ ผมได้โยนเศษกำไลใส่หน้ามู่เหม่ยหัวให้แล้วครับ โยนได้แม่นมาก!”

ซู่เป่ารีบยกนิ้วให้เลย ทั้งพ่อทั้งลูกชม “เยี่ยมจริงๆ! อาปาสือเก่งสุดๆ!”

ว่านปาสือดีใจ

ซู่เป่าวิ่งไปตรงหน้าและกอดนายหญิงซูแล้วพูดว่า “เมื่อกี้คุณยายเท่มาก!”

เสี่ยวอู่รีบตามมาประจบด้วย “คุณยายเป็นพระเจ้าของฉัน!”

นายหญิงซูเหลือบตามองไปที่มัน “แกนี่มันรอดชีวิตมาได้ด้วยปากจริงๆ มิฉะนั้นไม่รู้ว่าแกจะถูกเอาไปตุ๋นกี่ครั้งแล้ว!”

เสี่ยวอู่รีบบินไปขึ้นไปเกาะที่ไหล่ของซู่เป่า

“คุณยายอย่าตุ๋นเสี่ยวอู่เลยนะ! เสี่ยวอู่เป็นที่รักของซู่เป่า!”

นายหญิงซูส่ายหัวถาม “ซู่เป่าหิวไหม?”

สามารถทำลายกำไลจนแตกข้ามช่องว่างวิเศษคงต้องใช้กำลังเยอะแน่เลย?

มาตุ๋นนกให้กินหน่อยดีกว่า

ไม่สิ ตุ๋นสองตัวดีกว่า ตัวหนึ่งนึ่ง ตัวหนึ่งตุ๋น ดูว่าซู่เป่าจะชอบกินแบบไหน

อย่างไรก็ตามคนตระกูลซูเยอะจะตาย ถ้าซู่เป่ากินไม่หมดก็เอาให้คนอื่นกิน

ซู่เป่าตอบ “อื้ม หิวแล้วค่ะ!”

นายหญิงซูเอ่ย “งั้นเดี๋ยวยายไปทำกับข้าวก่อนนะ!”

คนอื่นๆในตระกูลซูก็ถอยหลังก้าวหนึ่งอย่าเงียบๆ นายหญิงทำกับข้าว รับรองหลากหลายรูปแบบแน่นอน

หลังกลับมาซู่เป่าน้ำหนักลงไปหนึ่งโล ยิ่งกระตุ้นความอยากทำอาหารของเธอขึ้นมา

ทำเยอะเกินกินไม่หมดจะทำยังไง? ทุกคนก็กินด้วยกันไง กินเยอะๆเลย!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสองวันนี้ที่ซู่เป่าเพิ่งกลับมา นายหญิงเหมือนกับต้องมนตร์อะไรสักอย่างเลย…

มู่กุยฝานถาม “ซู่เป่า เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับมู่เหม่ยหัว?”

ซู่เป่าแอบมองไปที่ห้องครัวแวบหนึ่งเพื่อให้แน่ใจว่านายหญิงซูจะไม่ได้ยิน

เลยเล่าเรื่องที่เจอนรกขุมที่ 9 ผิงเติ่งหวัง ในโลกใต้พิภพให้ฟังรอบหนึ่ง

มู่กุยฝานรู้แค่ว่าซู่เป่าหายตัวไปแล้วไปยังที่ที่พวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้

แต่นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะอันตรายขนาดนี้!

มู่กุยฝานกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัวและขมวดคิ้วแน่น

เขาพูดว่า “ดูเหมือนว่าตอนนี้คนทรยศคนนั้นได้มาถึงโลกมนุษย์แล้ว…”

เดี๋ยวนะ คนทรยศไหน??

มู่กุยฝานมองไปที่ซู่เป่าด้วยความอึ้งและอ้าปากค้าง

ในเมื่อใช้ชื่อว่า ‘คนทรยศ’ ก่อกบฏ แสดงว่าซู่เป่าก็คงมีสถานะที่ไม่ธรรมดา

เขาเข้าใจ “วัฒนธรรมโลกใต้พิภพ” และรู้ว่าที่โลกใต้พิภพทั้งระบบจะมีจักรพรรดิเฟิงตู รองจากจักรพรรดิเฟิงตูก็คือจักรพรรดิตงเยว่ รองลงมาก็คือพระกษิติครรภโพธิสัตว์

รองลงมาก็คือราชาผีเบญจทิศและพญายมทั้งสิบขุม

ส่วน “ระบบราชการ” ภายใต้พญายมทั้งสิบขุมก็มีชื่ออีกเยอะเลย ในโครงสร้างที่ทุกคนคุ้นเคยกันดี พญายมจะเป็นคนที่มีตำแหน่งสุงสุดในการปกครองยมโลก——

ถ้ามีคนทรยศ งั้นก็แสดงว่าตำแหน่งของซู่เป่าจะต้องสูงมากแน่ๆ!

มู่กุยฝานคาดเดาในใจแล้วถามไปว่า “ซู่เป่า หนูเป็นพญายมเหรอ?”

ซู่เป่ายกนิ้วให้ “อื้มๆ~พ่อเก่งจังเลย ทายถูกด้วย!”

มู่กุยฝาน “…”

คุณลุงทั้งหลาย “…”

ซูเหอเวิ่น ซูจื่อซี ซูเหอเหวิน “…”

หานหาน “?”

พวกเขาพูดเรื่องอะไรกัน???

ยัยหานหัวโตมองไปที่อาเขยของเธอด้วยความมึนงง

น้องสาวของเธอซู่เป่าเป็นนักพรตที่เก่งกาจคนหนึ่งไม่ใช่เหรอ?

ทำไมถึงมาเกี่ยวข้องกับพญายมได้ล่ะ

พญายมอยู่ที่โลกใต้พิภพไม่ใช่เหรอ?