ตอนที่ 540

หยวนหยวนน้ำตาเอ่อล้น นายหญิงซูไม่เกรงใจแม้แต่นิด พูดตอกหน้าเธออย่างแรง ทำให้เธอรู้สึกถึงความอับอาย…

ในขณะที่เธอไม่รู้ว่าควรทำตัวอย่างไร รถคันหนึ่งก็ได้ขับเข้ามา ชายคนหนึ่งลากเธอและคุณแม่ออกไปโดยไม่พูดไม่จา

เวลาย้อนกลับไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว

มู่กุยฝานเห็นว่าของขวัญชิ้นใหญ่ถึงมือแล้ว จึงโทรเรียกให้ว่านปาสือส่งขยะออกไปด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด

ว่านปาสือเองก็ขับรถขยะมาจริงๆ…ขยะก็ต้องลากด้วยรถขยะ

เขาโยนมู่เหม่ยหัวและหยวนหยวนเข้าไปในรถขยะอย่างเด็ดขาด จากนั้นขับออกทะเลโดยไม่หยุดพัก

สิบห้านาทีต่อมา

ตุบ!

มู่เหม่ยหัวและหยวนหยวนถูกโยนลงบนพื้น รวมทั้งกระเป๋าเดินทางของพวกเธอก็ถูกโยนทิ้งอีกด้าน

เมื่อกี้เรือขับเร็วเกินไป ลมตีจนใบหน้าของพวกเธอเจ็บปวดไปหมด และข้างหูดังเป็นเสียงวืดๆ …

ดังนั้นพวกเธอทั้งคู่จึงยังไม่ได้สติ

ผมของมู่เหม่ยหัวตั้งเป็นทรงรังนก เส้นผมสลวยของหยวนหยวนก็โซซัดไปมาจนปลิวติดหน้าไปหมด

ใบหน้าถูกลมตีจนด้านชา สีหน้าพวกเธอเหม่อลอย

พักหนึ่งกว่ามู่เหม่ยหัวจะได้สติ เธอโกรธจนตัวสั่น “นี่มัน…มันกล้าทิ้งพวกเราออกมางั้นเหรอ พวกเราเป็นผู้บริโภค พวกมันหมายความว่ายังไงกันแน่!”

เธอโมโหมาก จึงไถ่ถามออกมาเสียงดัง “นี่น่ะเหรอการบริการของเกาะหนีกวง พวกเรามาใช้บริการด้วยความหวังดี แต่เพียงเพราะเสิร์ฟเค้กผิดก้อนหนึ่ง ตระกูลซูก็ทิ้งพวกเราออกมาแบบนี้เลย!”

ผู้คนที่ขวักไขว่ไปมาหยุดลงอย่างสงสัย

มู่เหม่ยหัวยังคงใส่สีตีไข่ต่อ บอกว่าเกาะหนีกวงหลอกลวงพูดบริโภค เอาเปรียบผู้บริโภค พวกเธอถูกไล่ออกจากห้องพักโดยไม่มีเหตุผล ถูกโยนออกนอกเกาะ หนำซ้ำพวกเธอยังคิดจะโทรรายงานกับกระทรวงอีก

ในขณะที่พวกเธอกำลังพูดถึงจุดที่ดุเดือดที่สุด คนมุงดูก็ยิ่งอยู่ยิ่งเยอะ

จู่ๆ จอภาพตรงจุดขายบัตรก็กระพริบ ฉายฉากที่มู่เหม่ยหัวประจบตระกูลซูออกมาตั้งแต่ต้นจนจบ

ไม่เพียงเท่านี้ ระหว่างที่เธอกำลังออกจากร้านอาหารชั้นห้า เธอยังพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา ‘สมกับเป็นคุณหนูน้อยของตระกูลซู หวงอย่างกับอะไรล่ะ อยากรู้ว่าวันหนึ่งถ้าเธอตาย ตระกูลซูจะร้องไห้จนเป็นสภาพไหนกัน’

สายตาที่ทุกคนมองมู่เหม่ยหัวและหยวนหยวนเปลี่ยนไปในทันที

“ฉันก็คิดว่าเกาะหนีกวงรังแกผู้บริโภคจริงๆ ซะอีก ที่แท้ก็ทำตัวเองซะก่อน”

“ที่แท้ยัยนี่เป็นชู้นี่เอง ไม่เป็นไร ทุกคนที่เป็นชู้ไม่มีวันได้ตายดีซะหรอก”

“สาปแช่งลูกคนอื่นในงานเลี้ยงวันเกิด หากเป็นฉันคงลงมือตบไปหลายฉาบแล้ว ตระกูลซูยังใจดีเกินไป!”

“บ้าหรือเปล่า ปากเสียขนาดนี้ ไม่มีความสัมพันธ์กันยังหน้าด้านไปประจบเขาอีก ถูกเขาโยนออกจากงานก็มาโวยวายใส่ร้าย น่าขันชะมัด”

ผู้คนที่มุงดูสีหน้าเหยียดหยาม และพูดดูถูกพวกเขา

แผนมู่เหม่ยหัวไม่สำเร็จหนำซ้ำยังทำชื่อเสียงตัวเองแย่กว่าเดิม เธอไล่เก็บของตัวเองอย่างทรหด จากนั้นจึงลากหยวนหยวนวิ่งออกไป

หยวนหยวนเองก็อยากร้องไห้ ที่เธอคิดมันไม่ใช่แบบนี้!

คนร้ายในซีรี่ส์ยังสามารถอยู่ได้ตั้งสิบกว่าตอน ทำไมเธอเพิ่งขึ้นไปก็ถูกโยนลงมาเลยล่ะ ทำอย่างกับเธอแค่ไปส่งลูกแก้วอย่างงั้นล่ะ

เธอเป็นตัวเอกเชียวนะ

ทำไมเวลาอยู่กับแม่ของเธอ ถึงได้ขายหน้าขนาดนี้

หยวนหยวนร้องไห้กลับไปทั้งทาง เธอไม่อยากอยู่กับมู่เหม่ยหัว เธอคิดถึงผีคุณแม่ของตนอย่างอดไม่ได้

โชคดี ที่เธอทำภารกิจที่ผีคุณแม่เธอทิ้งไว้ให้สำเร็จแล้ว…

**

เกาะหนีกวง

ร้านอาหารชั้นห้า

ซู่เป่ากินเค้กชิ้นสุดท้ายจนหมด วางจานลงอย่างพอใจ

ผีร้ายที่ถูกเธอผนึกไว้ และขยับตัวไม่ได้มองเธออย่างเคียดแค้น

“คุณพ่อ หนูต้องฝึกยังไงต่อ” ซู่เป่าดูดนิ้ว พร้อมถาม

มู่กุยฝาน “……”

จะฝึกยังไงอีก

เจ้วตัวน้อยเอามือตบลงบนพื้นอย่างแรง ยันต์ขนาดใหญ่ก็ปรากฏ… จู่ๆ ผีร้ายทุกตัวต่างก็หยุดนิ่ง

ฝึกกับผีน่ะสิ…

ซูจื่อซีกดคางที่อ้าค้างไว้ด้วยความตกตะลึงของตนกลับไป พร้อมเอ่ยพูดช้าๆ “นี่มัน…ท่าไม้ตายเหรอ”

เขาเขียนเพิ่มเข้าไปในช่องสกิลประโยคหนึ่ง

วงเวทยันต์โอฬาร ระดับ SSS ข้อเสีย : ……

ซูจื่อซีมองไปที่หน้าโต๊ะทีหนึ่ง พร้อมเขียน ข้อเสีย สูญเสียพลังงานเยอะมาก ต้องกินเค้กสามชิ้นจึงจะฟื้นฟูกำลังได้

มู่กุยฝานเอ่ยพูดเสียงต่ำ “ท่านี้เจ๋งมากจริงๆ ซู่เป่า ปล่อยพวกมัน พวกเราเอาใหม่อีกรอบ”

อุตส่าห์มีผีร้ายมากขนาดนี้ เป็นร้อยตัวเชียว