ตอนที่ 565
ตอนที่ 565 มอบผีสาวให้ลุงเจ็ดสามคน
September 21, 2026
ในร้านหม้อไฟ
ซูอีเฉินหยัดตัวตรง สีหน้าเฉยเมย
เขาถือเสื้อกล้ามตัวหนึ่ง ทีละเข็มทีละด้าย อ้อไม่ ยัดยันต์สีเหลืองลงไปในช่องกระเป๋าลับของเสื้อกล้ามทีละแผ่น ๆ เฉกเช่นคุณยายที่กำลังเย็บแผ่นรองเท้า
ตรงหน้าเขา น้องชาย น้องเขย หลานสาวตลอดจนภรรยา...กำลังกินกร้วม ๆ กันอย่างมีความสุข
แต่ละคนใบหน้าแดงฝาด พูดคุยสนุกสนาน แล้วพอย้อนมองเขาอีกที...‘เย็บ’ เสื้อกล้าม
ซูอีเฉินสะบัดเสื้อกล้ามทีหนึ่ง พูดด้วยสีหน้าเย็นชา “เอาไป”
ซูอวิ๋นเจาปราดมอง ทั้งที่เขาเห็นพี่ชายเชื่องช้าทำเป็นขั้นเป็นตอนแท้ ๆ แพล็บเดียวกลับยัดยันต์คุ้มภัยยันต์ ยันต์สวัสดิภาพกับเครื่องรางหนึ่งร้อยแผ่นลงไปเรียบร้อยแล้ว
ซู่เป่า “ว้าว ลุงใหญ่สุดยอดไปเลยค่ะ! ลุงใหญ่เก่งกว่าคุณยายที่เจ็บแผ่นรองเท้าในทีวีเสียอีก!”
ซูอีเฉิน “...”
ทีหลังลองใช้ให้เขาทำเรื่องพรรค์นี้อีกสิ เขาจะไม่ทำเด็ดขาด! ทิ้งน้องชายแท้ ๆ ไปซะ!
“กินอิ่มหรือยัง” ซูอีเฉินที่กำลังรอจ่ายเงินกอดอก พูดเสียงเย็น
ซู่เป่ากะพริบตา “ลุงใหญ่ขา พวกเรากินเยอะไปหรือเปล่าคะ ลุงใหญ่เสียดายเงินเหรอคะ”
ซูอีเฉินตอบฉับพลัน “ไม่เกี่ยวกับหนู ลุงใหญ่ดีใจที่ได้ใช้เงินกับหนู ยังจะกินอะไรอีกไหมจ๊ะ”
ซูอวิ๋นเจาและมู่กุยฝาน “...”
มู่กุยฝานดื่มเครื่องดื่มคำสุดท้าย แล้วจึงพยักหน้า “พวกเราไม่มีอะไรที่อยากกินแล้ว ซู่เป่าสั่งมาเยอะเกินไป จะเสียของไม่ได้”
ซูอวิ๋นเจาพยักหน้าตาม “พวกเราช่วยซู่เป่ากินต่างหาก”
มู่กุยฝาน “เถ้าแก่ คิดเงิน!”
ซูอวิ๋นเจาชี้ซูอีเฉิน “พี่ผมจ่ายครับ!”
ซูอีเฉิน “...”
ซู่เป่ามองพ่อ แล้วมองลุงใหญ่และลุงเจ็ด
ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองถูกพ่อกับลุงเจ็ดใช้ประโยชน์สองนาทีนะ
ซูอวิ๋นเจาไปเข้าห้องน้ำ เขาใส่เสื้อกล้าม แล้วสวมเสื้อยืดทับอีกที จากนั้นก็คลุมด้วยเสื้อเชิ้ตตัวเดิม
พอใส่เสื้อกล้ามเพิ่มอีกตัว เขาก็รู้สึกหนัก ๆ
มันคือความรักจากหลานสาว
หลานสาวบ้านอื่นเก่งแบบนี้เหรอ
ไม่!
ชั่วขณะ ซูอวิ๋นเจารู้สึกว่าเนื้อตัวฉาบด้วยแสงสีทอง พกพาบอต ตอนนี้ต่อให้โยนเขาเข้าห่าฝนกระสุนระเบิด เขาก็ไม่กลัวแล้ว
ลุงเจ็ดเดินออกมาด้วยหัวใจที่อบอุ่น กางมือออกแล้วยิ้มกล่าว “ดูดีไหม”
ซูอีเฉินเหลือบมองแวบหนึ่ง นี่มันไม่ต่างอะไรกับตอนที่เข้าไปเลยนี่
เหยาหลิงเยว่มองบนล่างอย่างเปลืองกำลังเหมือนกัน เมื่อกี้ตอนที่เข้าไปเป็นยังไง ออกมาก็เป็นอย่างนั้น!
ซู่เป่าสองตาเปล่งประกาย “หล่อไปเลยค่ะ! แสงทองระยิบระยับ!”
นี่ก็คือไก่งามเพราะขนคนงามเพราะแต่งที่ท่านอาจารย์บอกล่ะมั้ง
มู่กุยฝานสำรวจตรวจตราอย่างละเอียด เห็นเขา ‘บึก’ ขึ้นมาอีกหน่อยจึงพยักหน้าพูด “เสื้อกล้ามที่คุณยายเย็บนี่ไม่เลวเลยนะ”
ก็ไม่รู้ว่า ‘คุณยาย’ ที่พูดถึงคือนายหญิงซูหรือว่าท่านประธานซูผู้ยิ่งใหญ่กันแน่
ซูอีเฉินหิ้วกระเป๋าเป้ใบน้อยของซู่เป่าแล้วพูดชืด ๆ “ไปกันได้แล้ว”
ซูอวิ๋นเจาฉายอารมณ์อาลัยอาวรณ์อยู่บนใบหน้าทันที พอออกจากห้องวีไอพีนี้ เขาก็ต้องกลับไปเป็นชายหนุ่มผู้ดูแลร้านกินขนมปังคนนั้นอีกแล้ว
ไม่รู้ว่าเมื่อไรภารกิจถึงจะสำเร็จ ได้กลับบ้านอยู่เป็นเพื่อนหลานสาวที่ไม่ได้พบหน้ามาห้าร้อยตอนของเขา
เบื้องบนบอกว่าพอภารกิจครั้งนี้สิ้นสุดจะให้เขาหยุดเจ็ดวัน...
ตอนนี้เอง ซูอวิ๋นเจารู้สึกว่าขากางเกงถูกกระตุก พอก้มหน้ามองก็เห็นซู่เป่ากวักมือเล็ก ๆ เรียกให้เขาโน้มตัวลงเข้าไปใกล้ ๆ
“ลุงเจ็ด ลุงพูดสักสี่คำสิคะ”
ซูอวิ๋นเจางงงวย “พูดอะไรเหรอ”
ซู่เป่า “อะไรก็ได้ เร็วสิคะ!”
ซูอวิ๋นเจาพูดไปแบบไม่คิด “พี่...เย็บเสื้อกล้าม”
ซูอีเฉิน “...”
ซู่เป่าพยักหน้า “คนที่ลุงเจ็ดอยากจะหาในรอบนี้มีทั้งหมดเจ็ดคน ลุงเจ็ดอย่าหาขาดนะคะ”
ซูอวิ๋นเจา “???”
คำนวณออกมาได้ยังไงเนี่ย
แต่...เจ็ดคนเหรอ
ข้อมูลที่พวกเขาได้มาทั้งหมดคือหกคนนี่!
คิดไม่ถึงว่ายังมีอีกคน
สีหน้าซูอวิ๋นเจากลายเป็นตึงเครียด
ซู่เป่าพูดขึ้นอีก “ลุงเจ็ดคะ ลุงจะทำงานได้ราบรื่นมาก ๆ อย่าลืมนะคะ เลขนำโชคของลุงคือสองสี่หกแปด ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ต้องได้เรื่องแน่นอน ถ้ามีโอกาสได้เงินก็ห้ามพลาด ตอนนี้เพื่อนร่วมงานมีเทพคอยช่วยเหลืออยู่ อยากทำอะไรก็วางใจทำได้เลย ไม่ต้องระแวงมากเกินไปค่ะ!”