ตอนที่ 646 ฉันจะกลับตัวกลับใจแล้วเป็นภรรยาที่ดีได้แน่ๆ

เธอเอ่ยถาม “ฟ้องอะไรเหรอคะ?”

ผู้คุมที่พาตัวเธอไปออกไปสีหน้าไร้อารมณ์ ไม่มีใครสนใจเธอสักคน

แต่อวี่ฉิงก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว

เธอผิดฐานหมิ่นประมาทมุ่งร้ายต่อผู้อื่น ถ้าเกิดหลี่ต้าหมิงไม่ฟ้องเธอ เธอก็จะไม่เป็นไร แต่ถ้าหลี่ต้าหมิงฟ้องเธอขึ้นมาละก็ เธอจะต้องติดคุกสามปี

อวี่ฉิงถึงกับขนลุกไปทั้งตัว นี่มันยังมีผลกระทบที่ร้ายแรงแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ?

หลี่ต้าหมิงคงไม่ฟ้องเธอหรอกมั้ง…ไม่น่าจะมั้ง

สองวัดถัดไป

อวี่ฉิงได้รับแจ้งว่าหลี่ต้าหมิงจะฟ้องเธอ

อวี่ฉิงตระหนกขึ้นมาทันทีและต้องการจะพบหลี่ต้าหมิง

พอหลี่ต้าหมิงมาถึง ซู่เป่าก็มาสังเกต‘ตัวอย่าง’ เช่นเคย

พอเห็นหางที่อยู่ข้างหลังอวี่ฉิงยังคงเป็นหางเล็กๆเหมือนเดิม ไม่ได้มี ‘ตัวอ่อน’ อะไรงอกออกมาเพิ่ม สาเหตุน่าจะเป็นเพราะติดคุกนี่แหละ

หลายวันมานี้หลังอวี่ฉิงถูกคุมขังอยู่ในคุกก็เริ่มจะไม่ค่อยใส่อารมณ์แล้ว เธอรู้สึกเสียใจทีหลัง!

หลี่ต้าหมิงดันเป็นหัวหน้าไปเสียได้ ทำไมเธอไม่เคยบอกเรื่องนี้กับเธอเลย!

ถ้าเกิดเขาบอกเรื่องนี้กับเธอละก็ เธอคงไม่มีทางขอเลิกกับเขาอย่างแน่นอน!

“ต้าหมิง ฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้สึกผิดแล้วจริงๆนะ”อวี่ฉิงร้องไห้อย่างกับดอกสาลี่ต้องหยาดฝน ทำหน้าสงสารมองไปที่หลี่ต้าหมิง “คุณอย่าฟ้องฉันเลยนะ ฉันขอร้อง?”

หลี่ต้าหมิงไม่ได้แสดงสีหน้าที่ไม่จำเป็นออกไป “สายไปแล้วล่ะ”

เดิมทีเขาก็ไม่ได้อยากจะฟ้องเธอและปล่อยวางซึ่งกันและกันไป เป็นลูกผู้ชายก็อยากที่จะมาคิดเล็กคิดน้อยอะไรกับผู้หญิงคนหนึ่ง

แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากมาเยี่ยมเธอที่สถานกักกันครั้งที่แล้วก็ทำให้เขาเปลี่ยนความคิด

อวี่ฉิงคุกเข่าและร้องไห้อย่างหนักว่า “ต้าหมิง คุณทำกับฉันแบบนี้ลงคอเหรอ? ฉันทำผิดก็จริงแต่ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ”

“เป็นเพราะคุณไม่อยู่บ้านต่างหาก ฉันคิดถึงคุณมากก็เลยทำผิดไป”

“หลายวันมานี้ฉันเข้าใจแล้วจริงๆว่ามีแค่คุณที่ดีกว่าฉัน…ฉันหน้ามืดตามัวเอง ฉันไม่ควรต้องมาขอโทษคุณแบบนี้เลย เป็นความผิดของฉันเอง!”

อวี่ฉิงยื่นมือออกมาจากราวเหล็ก แล้วจับแขนเสื้อหลี่ต้าหมิงไว้ “ฮือๆๆ อย่าทิ้งฉันไว้เลยนะ ฉันกลัว…”