ตอนที่ 737 รุมต่อยแม่สื่อผี

เฉินซู่ร้องโอดโอยและเลือดกำเดาไหลพราก

ครอบครัวจ้าวถึงกับช็อคว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เมื่อวันก่อนเซียนเซียนยังบอกว่าเลิกกับเฉินซู่แล้วนี่ แล้วทำไมเฉินซู่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

ทันใดนั้นพวกเขาก็มองเห็นสภาพห้องนั่งเล่นที่ทุลักทุเล เก้าอี้ล้มไปทั่ว แถมโทรศัพท์ของเซียนเซียนก็ตกอยู่ที่พื้น

แต่กลับไม่เห็นว่าลูกสาวของพวกเขาอยู่ที่ไหน

แม่ของเซียนเซียนเริ่มไม่สบายใจเลยถามว่า “แล้วเซียนเซียนล่ะ?”

คุณพ่อจ้าวตะโกนเรียก “เซียนเซียน!”

น้องชายของจ้าวเซียนเซียนรีบไปที่ห้องของพี่สาว และพบว่าประตูโยกเยกไปมาแถมบนประตูสีขาวนั้นยังมีรอยเท้าหลายรอยอยู่ด้วย!

“พี่!” น้องชายจับที่ลูกบิดแล้วบิดไปมาอย่างรีบร้อน “พี่อยู่ข้างในหรือเปล่า? เปิดประตูให้หน่อย!”

ในช่วงที่เซียนเซียนสิ้นหวังที่สุด กลับได้ยินเสียงครอบครัวของตัวเอง

เธอกังวลเล็กน้อย ครอบครัวของเธออยู่ที่บ้านเกิดไม่ใช่เหรอ? แถมบ้านเกิดก็ห่างจากที่นี่จะบอกว่าใกล้ก็ไม่ใกล้ ไกลก็ไม่ไกล ต้องขับรถถึงห้าหกชั่วโมง

แต่ทำไมจู่ๆ พวกเขาถึงมาที่นี่ล่ะ…

หรือว่าเฉินซู่จะตั้งใจ…เปิดเทปเสียงของพ่อแม่เธอ?

ใบหน้าเซียนเซียนซีดเซียว ริมฝีปากเริ่มม่วง และไม่สามารถคิดอะไรออกอีกแล้ว ทำได้แต่เพียงป้องกันตัวเองตามสัญชาตญาณ

ยิ่งเห็นว่าประตูมีเสียงปังๆ เธอก็ยิ่งตกใจกลัวจนใช้แรงของตัวเองทั้งหมดกดประตูไว้ไม่ให้มันเปิดออก

ซู่เป่ามาถึงที่หน้าประตูแล้วตะโกน “พี่เซียนเซียนอย่ากลัวเลยนะ。”

เธอจับที่ลูกบิดประตู…แกร๊กๆ

ประตูเปิดออก

น้องชายของเซียนเซียนถึงกับอึ้ง ไม่ได้ล็อคประตูหรอกเหรอ?

เขารีบพลักประตูเข้าไปแต่กลับรู้สึกว่าเหมือนคนหลังประตูกดไว้ก็เลยไม่กล้าใช้แรงเยอะ

กว่าจะเปิดประตูได้ก็ไม่ง่ายเลยทีเดียว สุดท้ายกลับเห็นเซียนเซียนที่บาดเจ็บ ก็เลยช็อคจนล้มลงกับพื้นแล้วถอยหลังอย่างต่อเนื่อง

น้องชายของเซียนเซียนช็อคมาก “พี่?! เกิดอะไรขึ้นกับพี่เนี่ย!”

พ่อแม่ของเซียนเซียนรีบมาพยุงเธอขึ้นมาและถามว่า “เซียนเซียนๆ เกิดอะไรขึ้น?”

เซียนเซียนเวียนหัว ในเงาที่มัวๆ นั้นกลับมองเห็นเด็กคนนั้นที่ตัวเตี้ยวที่สุดเป็นคนแรก

เด็กน้อยยกมือขึ้นมาจับเธอ

เซียนเซียนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สมองที่ยุ่งเหยิงในตอนแรกนั้นกลับเริ่มได้สติขึ้นมา

เมื่อกี้ยังมีความคิดที่ว่า ‘ถ้าพ่อแม่รู้ก็มีแต่ทำให้พวกเขาเป็นห่วง’ ‘เรื่องของสามีภรรยาอย่าไปรบกวนพ่อแม่เลย’ ‘ไม่ต้องบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่’ อยู่เลยแต่ตอนนี้กลับไม่มีความคิดอะไรแบบนี้เหลืออยู่เลย

ทันใดนั้นเธอก็ได้สติและเข้าใจว่านี่มันครอบครัวของเธอจริงๆ ไม่ใช่เทปเสียง!

“พ่อ…แม่…” เซียนเซียนร้องไห้โฮออกมา

พ่อของเซียนเซียนโกรธมากเลยถามว่า “ใครเป็นคนทำร้ายลูก เขาเป็นคนทำใช่ไหม?”

น้องชายของเซียนเซียนใจร้อนมากก็เลยเข้าไปกระชากที่คอเสื้อของเฉินซู่เป็นคนแรก

“แกทำพี่สาวฉันใช่ไหม?! แม่งกล้าดียังไงมาทำร้ายพี่ฉัน? ” ด้วยความโมโหเขาก็ชกเข้าที่หน้าของเฉินซู่อย่างแรง

เฉินซู่เมื่อกี้เพิ่งโดนมู่กุยฝานถีบไปที่หนึ่ง แถมลูกเตะของเขาก็ไม่เบาเลยทีเดียว เพิ่งจะมึนๆ งงๆ แล้วลุกขึ้นมาได้ก็โดนต่อยไปหลายหมัดอีก!

“ไม่ใช่…” เขารีบพูดว่า “มีเรื่องอะไรก็พูดกันดีๆ เถอะ…”

น้องชายของเซียนเซียนโมโหมาก พอเจอสภาพที่พี่สาวโดนทำร้ายขนาดนี้ก็ไม่เหลือเหตุผลที่จะต้องมาพูดกันดีๆ แล้ว