ตอนที่ 770 ตูซื่อหวังที่หัวแข็งและโอหัง

ธารหุบจันทร์เสี้ยวเป็นจุดหนึ่งในดินแดนไร้อารยะในยมโลก กินพื้นที่เล็กมากๆ เล็กเหมือนกับเกาะน้ำแข็งบนโลก

แม้ในชื่อจะมีตัวอักษรคำว่า ‘ธารหุบเขา’ ทว่าความจริงแล้วนั้นไม่มีธารใดๆ มีเพียงทะเลทรายที่เต็มไปด้วยหินประหลาดและต้นไม้แห้งกระจายไปทั่ว

ซู่เป่าจำของที่เป็นสัญลักษณ์ทั้งสองอย่างได้

ต้นหวย นกเก้าเศียร!

ดังนั้นธารหุบจันทร์เสี้ยวของดินแดนไร้อารยะในยมโลก ก็เลยเห็นเป็นภาพแบบนี้

“นกเก้าเศียร? ฮัลโหล แกอยู่ตรงนี้หรือเปล่า”

ซู่เป่าหยิบหินยักษ์ขึ้นมาก้อนหนึ่ง เสียงบินออกไปดังหึ่ง

ตะขาบพันขาที่อยู่ใต้หินยักษ์ตกใจจนตะลีตะลานวิ่งไปทั่ว

ตัวหนึ่งในนั้นเนื่องจากตกตะลึงเป็นอย่างมาก จึงกลิ้งตกลงมาจากหลุม ขาชี้ฟ้า...

ซู่เป่าจับมันพลิกขึ้นมา มันราวกับงุนงงไป หยุดนิ่งอยู่ที่เดิมไม่กระดุกกระดิก

ขณะที่มันคิดว่าซู่เป่าจะเหยียบมันจนตาย ทว่าซู่เป่ากลับเดินออกไปไกลตั้งนานแล้ว

ซู่เป่าเดินไปข้างหน้า เห็นต้นไม้ต้นหนึ่ง เธอโอบลำต้นที่แห้งเหี่ยวที่ไม่รู้ว่าสูงเท่าไรเอาไว้ จากนั้นออกแรงเขย่า

“ใครอยู่ตรงนี้ ใช่นกเก้าเศียรไหม”

เป๊าะฟิ้วๆๆ...

กิ่งไม้ที่เหี่ยวเฉาบนต้นไม้หล่นลงมา นกที่หน้าตาเหมือนนกฮูกสองสามตัวตกใจจนกระพือปีกพึ่บพั่บบินขึ้นมา

ลูกนกตัวหนึ่งตกลงมาอยู่บนศีรษะซู่เป่า

ลูกนกในยมโลก ต่อให้ตกลงมาก็ไม่ตาย ถึงยังไงก็ตายตั้งนานแล้วจึงได้มายังยมโลก

ซู่เป่าจับขึ้นมาอย่างระมัดระวัง พูดตะโกนกับนกตัวใหญ่ที่บินอยู่บนท้องฟ้าว่า “นี่ ลูกของแกตกลงมาน่ะ!”

ซู่เป่าวางลูกนกเอาไว้บนพื้น จากนั้นก็ลวดหยิบกิ่งไม้และใบหญ้ารอบๆ ขึ้นมา สานๆ ทำขึ้นเป็นรังในชั่วพริบตา “นี่ เจ้าตัวเล็กอยู่ในรังนะ!”

ลูกนกพลันลุกขึ้นยืนในรัง

มันมีรังแล้วเหรอ?

จิ๊บๆๆ บอกว่ายมโลกไม่มีรัง และพวกมันก็ไม่ต้องการรัง...

นกตัวใหญ่สองตัวบินลงมา ยืนประกบตัวลูกนกซ้ายขวา ถลึงตาโตพลางชะโงกหัวมองไปทางซู่เป่าที่วิ่งออกไปไกล

สุนัขหัวขาดครึ่งซีกตัวหนึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ เมื่อเห็นมนุษย์ มันก็คิดถึงเจ้าของของตัวเอง จึงยืนไม่ขยับเขยื้อนไปไหนอยู่อย่างนี้

ซู่เป่าโบกไม้โบกมือ “ฮะๆ ฮาย สวัสดี ขอถามหน่อยแกรู้ไหมว่าหุบเขาลึกลับอยู่ที่ไหน”

สุนัขเอียงศีรษะ

ซู่เป่า “เอาเถอะแกไม่เข้าใจ ลาก่อนนะ”

สุนัข “?”

เหล่าผีแมลงผีสัตว์ที่อยู่ในมุมในที่รกร้างต่างชะโงกคอออกมามองซู่เป่าด้วยความสงสัย

เกิดอะไรขึ้น นอนอยู่ดีๆ มีเด็กจอมซนที่ไหนโผล่มาอีก

แต่ไม่นานพวกมันก็พบว่า เด็กจอมซนเพียงแค่พลิกพวกมันออกมา แต่ไม่ได้ฆ่าพวกมัน

พิลึกกึกกือจริงๆ...