ตอนที่ 796 สุดหล่อซืออี้หรัน

ลึกเข้าไปในป่าแห่งนี้ ที่ด้านหลังของต้นไม้ใหญ่

มีดอกไม้อยู่ดอกหนึ่งกำลังดำรงอยู่บนลำต้น ตัวดอกไม้นั้นใหญ่มากขนาดเท่ากับกระทะของนายหญิงซูเลยล่ะ

พอมองไปก็เห็นว่าดอกมีสีขาว แต่ที่โคนของกลีบดอกมีสีเขียวอ่อนๆ และจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาวที่ปลายกลีบดอก ก็เลยให้ความรู้สึกแรกว่าเห็นเป็นสีขาว

ส่วนเกสรดอกไม้มีสีชมพู เต็มไปด้วยสีสันที่น่าชวนฝัน

ผีหลายใจอุทานว่า “เอ๊ะ…นี่มันดอกอะไรนะ”

ผีขี้ขลาดเอ่ย “ไม่มีชื่อ”

ในนี้ไม่มีแสงแดด แต่ดอกไม้กลับส่องแสงเล็กน้อยเหมือนกำลังอยู่ใต้แสงแดด

ซู่เป่ายกมือขึ้นมาสัมผัสดอกไม้ไปทีหนึ่ง ก็รู้สึกว่ามีกลิ่นหอมโชยมาเตะที่จมูกเป็นระลอกๆ

น่ามหัศจรรย์จริงๆ ถ้าเกิดเธอไม่มาที่นี่ เธอก็คงไม่รู้ว่าในโลกนี้มีพืชมหัศจรรย์แบบนี้อยู่ด้วย

“ลองหาดินโคลนสีแดงรอบๆ ดอกไม้นี้ดูสิ！”

บรรดาผีตื่นเต้นและเริ่มค้นหาแบบปูพรมอีกครั้ง

แต่รอบๆ ดอกไม้ดอกนี้กลับไม่มีดินโคลนสีแดงใดๆ อยู่เลย

ด้วยความที่ในนี้มืดครึ้มไปหมด แถมดินที่อยู่บนพื้นก็ถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้ที่เน่าเปื่อยหลังจากร่วงหล่น พอมองไปปุ๊บก็มืดไปหมด

ซู่เป่าชี้ไปที่บนต้นไม้ “ไม่ต้องหาแล้ว น่าจะเป็นอันนี้…”

บนต้นไม้มีดินโคลนที่ไม่น่าเตะตาอยู่ก้อนหนึ่ง

พอสังเกตดูดีๆ อาจจะดูเหมือนว่ามีคนโยนขึ้นไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อกี้ใครบอกว่าอยู่บนต้นไม้นะ ดันอยู่จริงๆ ด้วย!

“เดี๋ยวฉันไปเอาเอง！” ผีขี้คลาดขึ้นไปเป็นคนแรก

เขาเป็นห่วงว่ารอบๆ ดินหยินหยางจะมีอันตรายหรือเปล่าก็เลยระแวดระวังอยู่เสมอ

อย่างไรก็ตามพอเขาไปแตะดินหยินหยางปุ๊บก็ยังปลอดภัยไร้กังวลอยู่

“นี่มันไม่วิทยาศาสตร์เลย…” ผีขี้ขลาดพูดคนเดียว

หลังจากนั้นวินาทีต่อมา ทันใดนั้นจู่ๆ เขาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ได้รู้สึกถึงพลังบริสุทธิ์ที่ส่งผ่านมายังปลายนิ้วของเขา

ดินหยินหยาง！

พอแตะปุ๊บ จู่ๆ พลังก็ถ่ายทอดมาที่ตัวเขาโดยอัตโนมัติ

ผีขี้ขลาดดึงมือกลับมาทันทีอย่างกับโดนไฟดูด

ซู่เป่าถามอย่างประหม่าว่า “พี่พัน เป็นอะไรหรือเปล่า?”

ผีขี้ขลาดส่ายหัว “ผีแตะไม่ได้ ถ้าแตะแล้วพลังของดินหยินหยางก็จะถ่ายทอดมาโดยอัตโนมัติ”

ซู่เป่าเอ่ย “หนูเอง！”

เหยาหลิงเยว่รีบแบกซู่เป่าขึ้นมาแล้วยกเธอขึ้นมาสูงๆ จนเลยหัว จากนั้นก็เข้าไปใกล้ดินโคลนก้อนนั้นที่อยู่บนต้นไม้

พอซู่เป่าเอื้อมมือออกไป เหยาหลิงเยว่ก็ตั้งใจมองดูซู่เป่าอย่างดี

ใบหน้าของเธอค่อยๆ เข้าใกล้ดอกไม้ดอกนั้นที่แยกไม่ออกว่าเป็นสีขาวหรือสีเขียวหรือสีชมพู แต่เธอไม่ได้สังเกตเรื่องนั้นด้วยซ้ำ

พอซู่เป่ายกมือ ในที่สุกก็จับดินหยินหยางได้เสียที