ตอนที่ 845 นักบินเสี่ยวอู่ ยินดีให้บริการ

ผีขี้ขลาดพูดขึ้นว่า

“โดยปกติแล้ว สายตาของนกเฉียบแหลมกว่ามนุษย์สองถึงสามเท่า และถ้าหากเป็นตาของเหยี่ยวหรือนกชนิดที่มีสายตาดีมากๆ การมองเห็นก็จะดีกว่ามนุษย์หลายสิบเท่าเลย”

“นกแก้วมีดวงตาที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่เพียงแต่เล็กเหมือนถั่วเขียวเท่านั้น…แต่มันยังมีการมองเห็นที่ดีมาก สามารถแยกแยะประเภทสี รูปร่างและรังสีอัลตราไวโอเลต…แน่นอนว่า สิ่งนี้มีความเกี่ยวข้องกับสมอง”

เพียงแค่จุดนี้ ก็ยอดเยี่ยมกว่านกธรรมดาแล้ว

นกแก้วธรรมดาที่ผ่านการฝึกฝนจนสามารถสื่อสารได้ และสามารถปั่นจักรยานที่ประดิษฐ์ขึ้นมาเองเป็นพิเศษ ชู้ตบาสเก็ตบอล ลอดห่วง…

ฉะนั้นเสี่ยวอู่สามารถมองเห็นสัญลักษณ์บนแผนที่ที่มีขนาดเล็กเท่าขนหน้าแข้งมด ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้ ยิ่งกว่านั้นมันไม่ใช่นกแก้วธรรมดา

เสี่ยวอู่รู้สึกได้ใจ “ใช่แล้ว ฉันยอดเยี่ยมอย่างมาก”

กรงเล็บของมันขีดเป็นเส้นตรงจากบึงเหมันต์ที่ผาสะบั้นวิญญาณจนมาสิ้นสุดที่หุบเหวผีร้อง

“ตรงนี้ มีโครงกระดูกจำนวนมาก!”

ผีขี้ขลาดมองดูอย่างละเอียด และเห็นอักษรสามตัวอย่างเลือนรางคือโถกระดูก

เขาใช้พู่กันขีดขีดเขียนเขียน และพูดขึ้นว่า “หลังจากนั้นล่ะ?”

เสี่ยวอู่และผีขี้ขลาด อีกฝ่ายหนึ่งพูดอีกฝ่ายหนึ่งจดบันทึก ไม่นานก็ได้เส้นทางที่มั่นใจ

ที่นี่ไม่มีตำแหน่งจีพีเอส

จึงทำได้เพียงการสังเกตสัญลักษณ์ของรูปแบบพื้นที่ต่างๆ มาวิเคราะห์ว่าตัวเองเดินทางได้ถูกต้องหรือไม่

ซู่เป่านั่งอยู่ข้างๆ สองมือกอดหัวเข่าเอาไว้ ฟังพี่พันนั่งวิเคราะห์เส้นทางอย่างตั้งใจ

เมื่อรอให้เขาวาดเสร็จ ซู่เป่ารู้สึกว่าตัวเองได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆอีกแล้ว เป็นความรู้ที่เกิดจากการลงมือปฏิบัติ!

“ไปกันเถอะ!” ผีหลายใจพูดขึ้นมา “ออกเดินทางตอนนี้เลย!”

เสี่ยวอู่ตะโกนร้องเจี้ยวเจี้ยว “นักบินเสี่ยวอู่ยินดีให้บริการ! ขอให้ท่านนั่งให้เรียบร้อย รัดเข็มขัดนิรภัยให้แน่น!”

ผีขี้ขลาดชี้ไปที่ทิศทางหนึ่ง “ไปทางนี้ ระยะทางประมาณหนึ่งถึงสองพันกิโลเมตร…”

เขาคำนวณดูแล้ว ระยะทางเทียบเท่าจากเมืองจิงถึงมณฑลเสฉวน

มีผีแบกเอาไว้วิ่งไปตามแรงลม ในคืนเดียวก็เดินทางผ่านไปแล้วหนึ่งแสนแปดพันลี้

ผีขี้ขลาดสงสัยว่าซืออี้หรันทำไมถึงวิ่งคนเดียวได้ไกลขนาดนี้!

ตลอดเส้นทางมีลมพัดไม่หยุด พร้อมกับเสียงเสี่ยวอู่ที่ร้องอย่างน่ารำคาญ

“ข้างหน้าอีกหนึ่งกิโลเมตรมีเครื่องมือตรวจจับการฝ่าไฟแดง คุณช่วยลดความเร็วลงหน่อย!”

ผีขี้ขลาด “…”

แค่ชั่วครู่ ก็บินผ่านสุสานกระดูก กระดูกแท่งหนึ่งถูกลมพัดจนลอยขึ้นมา และได้กลิ้งตามมาเสียงดังโครมครามอยู่ครึ่งลี้

เสี่ยวอู่พูดขึ้นมาอย่างกังวลว่า “ บนถนนทุกเส้นทาง ความปลอดภัยเป็นที่หนึ่ง ขับรถไม่ประมาท ครอบครัวมีความสุข ”

ผี้ขี้ขลาด ฟึ่บ——

เมื่อยิ่งเข้ามาใกล้หุบเหวผีร้อง บนเส้นทางก็มีผีจากยมโลกปรากฎออกมามากยิ่งขึ้น