ตอนที่ 885 ไม่ว่ายังไงก็ยังคงอิจฉาครอบครัวของซูจื่อซู่

ที่สวนของโรงเรียนในตอนนี้ เหล่าพี่ชายพี่สาวต่างโดดเรียนเพราะซู่เป่า

ครูชิวลงโทษซู่เป่าให้ยืน แต่พวกเขาไม่เห็นด้วยจึงพาซู่เป่าไปที่สวนเล็ก ๆ

ครูจากห้องอื่นมาก็ไม่มีประโยชน์ ตราบใดที่พี่ใหญ่ซูเหอเหวินไม่ต้องการ แม้แต่ครูก็ไม่สามารถทำอะไรกับเด็กพวกนี้ได้

ซูเหอเวิ่นยังคงโกรธมาก “เป็นครูประจำชั้นแบบไหนกัน มันไม่ยุติธรรมเลย! ทำโทษให้เราไปยืนแล้วทำไมไม่ทำโทษผู้ชายคนนั้นบ้าง”

ซูเหอเหวินกอดอก สีหน้าเย็นชา “รออาเขยมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

ในขณะนั้นซูเหอเหวินผู้อ่อนโยนก็รอคอยการมาถึงของอาเขย และจะเตะครูชิวกระเด็นขึ้นไปบนกิ่งไม้ถ้ายังพูดไม่เข้าหู

ซู่เป่ากำลังทาน้ำบึงเหน็บหนาวบนใบหน้าของหานหาน น้ำบึงเหน็บหนาวมีฤทธิ์ต่อร่างกายและยังสามารถลดอาการบวมได้อีกด้วย

ซูเหอเหวินกล่าว “คราวหน้าอย่าหุนหันพลันแล่น”

เป็นผู้หญิง อย่าลงไม้ลงมือเลยจะดีกว่า...ถ้าอยากลงมือก็ให้ซูเหอเวิ่นแทน

ใบหน้าของหานหานเจ็บปวด จมูกเขียวตาบวม และร้องตะโกนว่า “ไอ้ขยะ อย่าให้เจออีกนะ ฉันจะต่อยเขาทุกครั้งที่เจอเลย!”

ซูจื่อซีขมวดคิ้ว “ตอนเขานอนคืนนี้ ตาทั้งสองข้างคงต้องผลัดเวรกันมาดู!”

คนอื่น ๆ “...”

พวกเขารู้ว่านายหญิงซูและคุณท่านซูมาถึงแล้วในตอนนี้ จึงรีบไปที่ห้องพักครูทันที

เมื่อซูเหอเหวินและคนอื่น ๆ มาถึงก็พบว่าผู้ปกครองของเหลียงเจิ้นอ้าวก็มาถึงแล้วเช่นกัน

บรรยากาศในห้องพักครูนั้นน่ากลัว

เมื่อเจอกัน ทั้งซู่เป่าและซูเหอเวิ่นก็หยุดชะงักกันทั้งคู่

ซูเหอเวิ่นถามเสี่ยงเบา “น้อง นี่มันผีอะไร!”

ซู่เป่า “ผีตัวนี้เรียกว่าผีประจบสอพลอ...”

จู่ ๆ ซูเหอเวิ่นก็เข้าใจในทันที

ที่แท้ก็ไม่ใช่ผีร้ายทุกตัวที่จะเรียกว่าผี xx

เขาจำได้แค่ว่า 'ผี' ที่แฟนสาวของพี่ต้าหมิงก่อนหน้านี้เป็นความคิดชั่วร้าย...ก็เลยไม่ได้เรียกว่าผี xx

นายหญิงซูเห็นซู่เป่า จึงรีบเข้ามาตรวจสอบอย่างกังวล โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ก่อนจะมองไปที่หานหานอีกที...ให้ตายสิ ไม่ได้ทะเลาะกันมาหรอกเหรอ ทำไมใบหน้าของเธอถึงขาวสะอาดขนาดนี้

นายหญิงซูอดไม่ได้ที่จะสัมผัสใบหน้าของหานหานแล้วถามว่า “เจ็บหรือเปล่า เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

หานหานส่ายหัวแล้วพูดเสียงดัง “คุณย่า หนูไม่เจ็บเลย! ย่าควรถามอีกฝ่ายมากกว่าว่าเจ็บไหม!”

เสียดายจริง ๆ ลงมือเบาไปหน่อย อีกฝั่งหัวยังไม่ปูดเลย!