ตอนที่ 892 นายหญิงซูส่งสัญญาณสู้

หลังจากที่ผู้ปกครองหลายคนมารวมตัวกันเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเขาก็รู้สึกว่าเป็นไปได้

ครูทำงานหนักมาก ซื้อรถจักรยานไฟฟ้าให้ครูเป็นไรไป มันก็ไม่ใช่ของราคาแพงอะไร

ห้าสิบหยวนต่อคน เงินแค่นี้ใคร ๆ ก็ให้ได้

แม่ของเหลียงเจิ้นอ้าวกล่าว “งั้นเราก็ตกลงกันเรียบร้อย ฉันจะส่งข้อความในกลุ่มแชท พวกคุณมาลงชื่อก็แล้วกัน”

จะทำเรื่องนี้ก็ต้องเป็นแบบนี้ก่อน ต้องหารือกันล่วงหน้า เพื่อจะได้ช่วยกันปลุกปั่นสถานการณ์กันได้

แม่ของเหลียงเจิ้นอ้าวส่งข้อความในกลุ่มห้อง:

[สวัสดีทุกคน เนื่องจากครูประจำชั้นคนก่อนของห้องเราถูกย้ายไปทำงานที่โรงเรียนอื่นด้วยเหตุผลส่วนตัว ตั้งแต่สัปดาห์นี้เป็นต้นไปครูเสี่ยวโอวจะเข้ามารับช่วงต่อดูแลห้องของเราแทน

ครูเสี่ยวโอวเป็นคนมีความรับผิดชอบสูง เธอมาโรงเรียนแต่เช้าทุกวัน เธอเป็นคนแรกที่มาถึงก่อนที่ห้องเรียนจะเปิดเสียอีก เธอเปิดหน้าต่างเพื่อระบายอากาศให้เด็ก ๆ เตรียมแผนการสอน และตรวจการบ้าน...เธอทุ่มเทอย่างหนักเพื่อลูก ๆ ของพวกเราจริง ๆ!

แต่ไม่นานมานี้ฉันพบว่าครูเสี่ยวโอวไม่มีรถ เธอต้องตื่นนอนตอนหกโมงเช้า รีบทานอาหารเช้าให้เสร็จ ขึ้นรถประจำทางหรือไม่ก็เดินไปโรงเรียนซึ่งใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง

ถ้ามีรถจักรยานไฟฟ้า จากบ้านไปโรงเรียนจะใช้เวลาเพียงสิบนาทีเท่านั้น เวลาพักผ่อนที่เพียงพอคือการรับประกันขั้นพื้นฐานที่สุดต่อคุณภาพการศึกษา เพราะฉะนั้นฉันจึงเสนอให้ห้องเรียนของเราช่วยกันออกเงินซื้อรถจักรยานไฟฟ้าให้กับครูเสี่ยวโอว ห้องเรียนของเรามีนักเรียนทั้งหมดสี่สิบคน และแต่ละครอบครัวจะออกเงินเพียงห้าสิบหยวนเท่านั้น!

หากเห็นด้วยที่จะซื้อรถจักรยานไฟฟ้าให้ครูเสี่ยวโอว โปรดลงชื่อ 1. เหลียงเจิ้นอ้าวเห็นด้วย]

หลังจากที่แม่ของเหลียงเจิ้นอ้าวส่งข้อความออกไป ทั้งกลุ่มก็เงียบกริบและไม่มีใครตอบอยู่พักหนึ่ง

และในไม่ช้า คุณแม่หยางก็เป็นคนแรกที่ส่งข้อความเพื่อแสดงการสนับสนุน

[...2. หยางเถียนเถียนเห็นด้วย]

แม่ของหยางเถียนเถียน: [ฉันอยากจะพูดมานานแล้ว ฉันไปทำงานเช้า ฉันจึงต้องไปส่งลูก ๆ แต่เช้าทุกวัน วันนั้นฉันเห็นอาจารย์เสี่ยวโอวเดินมา และหอบ...]

แม่ขอจ้าวซีซี: […3. จ้าวซีซีเห็นด้วย]

แม่ของจ้าวซีซี: [ฉันเห็นด้วยเรื่องซื้อรถจักรยานไฟฟ้า คนละห้าสิบหยวนไม่แพงเลย ถ้าครูเสี่ยวโอวได้พักผ่อนขึ้นอีกหน่อย เธอก็จะมีแรงจัดการและสอนลูก ๆ ของเรามากขึ้น สุดท้ายแล้วก็คือลูกหลานของเราที่จะได้ประโยชน์!]

แม่ของซุนเฉินเฉิน: [4. ซุนเฉินเฉินเห็นด้วย]

[5. ลู่รุ่ยรุ่ยเห็นด้วย]

ผู้ปกครองเหล่านี้ได้ปรึกษาหารือกันในกลุ่มเล็กแล้ว และพวกเขาก็พูดคุยกันไม่หยุดต่อในกลุ่ม

[ครูเสี่ยวโอวเหนื่อยแย่เลย]

[ครูเสี่ยวโอวต้องดูแลเด็กสี่สิบคนทุกวัน และยังต้องสอน เขียนแผนการสอน ตรวจการบ้าน...และยังต้องตื่นเช้ามากอีก!]

[ฉันตื่นนอนทุกวันยังขี้เกียจอยู่บนเตียงต่ออีกห้านาที ตอนนี้ชีวิตกดดันหนัก นอนอีกสักนาทีก็ยังดี]

[ใช่ ใช่ แม้ว่าครูเสี่ยวโอวจะยังเด็กมาก แต่เธอก็มีประสบการณ์การทำงานมากมาย เธออุทิศตนเพื่อการศึกษาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธอจึงสมควรได้รับรถจักรยานไฟฟ้า]