บ้านใหม่ 2

"พี่ใหญ่ตื่นเเล้วหรือเจ้าคะ ยังเช้าอยู่ท่านพี่ไปนอนต่อเถอะเจ้าคะ เมื่อวานท่านพี่ต้องตากเเดดทั้งวันไปนอนเอาเเรงสักหน่อยเถอะเจ้าคะ"

"พี่นอนพอเเล้ว ว่าแต่เจ้ากำลังทำอะไรรึ"

"ต้มน้ำซุปเจ้าคะ"

"มีอะไรให้พี่ช่วยหรือไม"นางมองไปรอบๆอยู่ๆก็นึกขึิ้นได้ว่านางลืมเก็บผักมา

"ข้าลืมเก็บผักมาเจ้าคะ"

"งั้นเดียวพี่ใหญ่ไปเก็บเอง เอามากน้อยเพียงได"

"เอาผักกาดมาสัก10หัวเจ้าคะ"

นางพูดจบท่านพี่ก็เดินจากไป

"น้องรองน้ำเดือดเเล้ว"

"ท่านพ่อเจ้าคะกระดูกสับเป็นชิ้นเสร็จรึยังเจ้าคะ"

"ใกล้เเล้วละเหลืออีก1ชิ้น"นางหันไปมองหม้อต้มน้ำนำเครื่องปรุงใส่ล่งไปในหม้อ

"ท่านพี่ท่านคนหม้อหน่อยเจ้าค่ะ"นางตัวเล็กทำไม่ถนัดจึงให้ท่านพี่ทำ

"เลี่ยงหลิ่งพ่อสับเสร็จเเล้ว"นางหันไปมองกองชิ้นกระดูกก็เห็นท่านพ่อสับเสร็จเเล้ว

"ท่านพ่อเอามาเทใส่หม้อเลยเจ้าคะ"กระดูกที่นางซื้อมามีเนื้อติดอยู่บ้าง

ท่านพ่อเทเสร็จนางก็ให้ท่านพ่อคนหม้อต่อเพราะท่านพ่อแข็งเเรงกว่าทุกคนในครอบครัว

"ข้าว่าเราไปอาบน้ำก่อนไหมเจ้าคะ กระดูกต้องต้มอีกประมาณ1ชั่วยามเจ้าคะ"

ท่านพ่อกับพี่ใหญ่ไปอาบน้ำแต่งตัวนางหยิบผักกาดที่ท่านพี่เก็บมาหันทั้ง 10 หัว แค่คิดว่าจะได้ซดน้ำซุปร้อนๆนางก็รีบหันผักเร็วขึ้น เมื่อหันเสร็จนางก็ทิ้งไว้ แล้วไปอาบน้ำแต่งตัวเพราะนี้ก็จะเช้าแล้ว

เมื่อจัดการตัวเองเสร็จนางก็เดินออกมาเพราะต้องเอาหมูตุ๋นไปอุ่นอีกนางลองชิมดูหมูตุ๋นเนื้อนุ้มมากอร่อยมากอีกด้วย

"ท่านแม่เจ้าคะข้าว่าเอาหมูตุ๋นมาอุ่นเถอะเจ้าคะ ต้มกระดูกหมูใกล้เสร็จเเล้วเจ้าคะ"

นางหันไปดูกระดูกหมูเมื่อได้ที่นางก็เอาผักที่หันไว้ใส่ลงไปในหม้อแล้วปิดฝาหม้อทันที

"ต้มกระดูกหมูเจ้ากลิ่นหอมมากเลยเลี่ยงหลิ่ง"

"เจ้าค่ะถ้าท่านได้กินจะรูุ้สึกโล่งคอมากเลยเจ้าคะ"

"แม่ชักอยากกินเเล้วสิ"

"ใกล้เสร็จเเล้วเจ้าคะ"

ตอนนี้ต้มกระดูกหมูเสร็จแล้วท่านพ่อจึงไปยกหม้อในครัวมาตั้งไฟ

ตอนนี้ก็ยามเฉินใกล้ถึงฤกษ์เข้าบ้านใหม่แล้ว ชาวบ้านทยอยมากันบางแล้วเพราะอีกครึ่งชั่วยามก็จะได้เริ่มพิธี

"ท่านแม่ชาวบ้านมากันเเล้วท่านไปเตรียมตักอาหารเถอะข้าจะพาชาวบ้านไปนั่งเองเจ้าคะ"

พอใกล้ถึงฤกษ์ก็เชิญท่านผู้เฒ่าของหมู่บ้านมาทำพิธี พอทำพิธีเสร็จนางกับครอบครัวก็นำอาหารมาให้ทุกคน เมื่อทุกคนเห็นอาหารก็ต่างตื่นเต็นเพราะใกล้หน้าหนาวผักไม่มี ชาวบ้านเป็นชาวบ้านยากจนจึงไม่ค่อยได้กินเนื้อ

"ฮูหยินนี้คือน้ำอันไดกินเเล้วโล่งคอนัก"

"นี้เรียกว่าน้ำซุปเจ้าคะ เลี่ยงหลิ่งเอากระดูกไปทำน้ำซุปข้าก็ไม่คิดว่าจะอร่อยขนาดนี้"

"จริงรึ"

"เจ้าคะ ข้าเคยเห็นในหนังสือทำอาหารของเเคว้นจึงลองทำบ้าง"

"เก่งๆลูกเจ้าเก่งจริง"

หลังจากที่ทุกคนกินเสร็จก็ต่างพากันกลับก่อนกับยังชมท่านแม่ว่าทำอาหารอร่อยมากๆ

"ท่านแม่เดียวข้ากับพี่รองล้างเองเจ้าค่ะ ท่านแม่ ไปพักเถอะเจ้าค่ะ". ตอนนี้นางกับท่านแม่พี่รองล้างหม้อล้างจานอยู่หลังบ้าน

"ท่านแม่ไปพักเถอะขอรับข้ากับน้องเล็กทำได้ขอรับ"

"งั้นก็ได้ แต่ระวังกันด้วยนะ"

"เจ้าค่ะ ขอรับ"นางกับท่านพี่ก็ล้างจานกันต่อเพราะนางจะได้ไปฝึกปราณเมื่อวานนางก็ไม่ได้ฝึก

ตอนนี้พี่ใหญ่กับท่านพ่อไปถอนหญ้าในไร่ค่ำๆถึงจะกลับ

"พี่รองเจ้าคะ ล้างจานเสร็จท่านพี่จะไปไหนเจ่าคะ"

"พี่ว่าจะไปช่วยท่านพ่อกับท่านพี่ใหญ่ในไร่นะ"

"พี่รองขยันจริงๆนะเจ้าค่ะ"

นางกับพี่รองล้างจานเสร็จก็แยกย้ายกันไปคนละทางนางเดินไปใต้ต้นไม้ที่เดิม ตอนนี้นางสามารถเรียกน้ำแข็งออกมาได้คล่องมากขึ้น สามารถทำได้หลายรูปร่างเลย นางคิดว่านางต้องเก่งกว่านี้

ตอนนี้ก็เข้าฤดูหนาวแล้วมันหนาวมากอากาศน่าจะติดลบหิมะขาวโพนเต็มบริเวณบ้านไปหมดส่วนไร่นางให้ท่านพ่อหาอะไรมาคลุมไว้ตอนเช้าต้องไปรดน้ำท่านพ่อกับพี่ใหญ่ต้องใส่เสื้อผ้าหลายชั้นมากนอกจากไปรดน้ำในไร่พวกนางก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย มัน น่าเบื่อ มาก นางเดินไปที่ห้องเก็บของเดินไปดูเครื่องปรุงเพราะวันนี้จะต้มยำ นางเดินวนหาอยู่เกือบรอบก็ได้เครื่องปรุงครบก่อนจะออกไปนางหันไปเห็นถุงข้าวเมื่อเดินไปเปิดพบถุงข้าวเหนียวที่นางซื้อมา นางลืมไปเลยว่าขอให้ท่านพ่อซื้อข้าวเหนียมานางตักข้าวเหนียวใส่ถังเเล้วหิ้วออกมา

"ท่านพ่อท่านเอาไม้ไผ่มาสานให้เป็นกลมๆยาวๆลงมา"นางพู่เสร็จก็เดินไปหยิบพู่กันกับกระดาษมาวาดรูปแบบให้ท่านพ่อดู