บทที่ 558 กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

“คุณชายจวง?” หรูอวี่เรียกอยู่หลายครั้ง จวงลี่จ้งค่อยได้สติกลับมา พร้อมพูดขึ้นทันทีว่า “ทำตามแบบนี้แหละ ข้าไม่มีความเห็น”

“งั้นดี” หรูอวี่พูดเสร็จ มองดูใบหน้าที่หล่อเหลาของจวงลี่จ้ง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นว่า

“คุณชายจวง? ช่วงเที่ยงวันนี้ข้าเห็นท่านทานอะไรได้ไม่มาก เพราะในครัวทำอาหารไม่ถูกปากหรือเปล่า?”

จวงลี่จ้งส่ายหัว หรูอวี่ก็พูดขึ้นว่า “ครั้งที่แล้วข้าเคยทำอาหารให้คุณชายจวงลองทาน หากคุณชายจวงเห็นว่าไม่เลว เดี๋ยวข้าทำให้คุณชายจวงอีกดีไหม?”

จวงลี่จ้งก็ไม่ใช่คนโง่ ผู้หญิงคนหนึ่งดีกับตนเองขนาดนั้น ยังไงเขาก็ต้องรู้ตัว จึงส่ายหัวอย่างจริงจัง ด้วยพูดขึ้นว่า “ไม่เป็นไร แม่นางหรูอวี่ ความหวังดีของแม่นางข้ารับไว้แล้ว แม่นางเป็นคนฉลาด จะต้องรู้อยู่แล้วว่าหัวใจข้าอยู่ที่ไหน อย่าทำอะไรที่เป็นการเสียแรงเปล่า มันไม่คุ้ม”

หรูอวี่รู้แต่แรกแล้ว ความรู้สึกของตนเองถูกเปิดเผย ไม่ช้าก็เร็วจะต้องมีวันนี้ เพียงแต่วันนี้มาเร็วมาก

หรูอวี่ยิ้มหัวเราะอย่างขมขื่น จากนั้นก็ส่ายหัว พร้อมพูดขึ้นว่า “คุณชายจวงเข้าใจผิดแล้ว ข้าดีกับคุณชาย เพราะคุณชายเป็นแขกพิเศษของที่บ้าน ตอนนี้ฮูหยินมอบหมายกิจการค้าทั้งหมดให้ข้าดูแล ข้าจึงต้องดูแลอย่างดีที่สุด หากเป็นการดูแลจนมากเกินไป ทำให้คุณชายเข้าใจผิด เป็นความผิดของข้าเอง”

จนถึงขนาดนี้แล้ว นางทำได้เพียงยิ้มแย้มอย่างเหมาะสม จัดการความย่ำแย่ทุกอย่างของตนเองไป

จวงลี่จ้งได้ยินแบบนี้ แล้วก็มองดูหรูอวี่อย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง ไม่รู้ว่าเชื่อหรือว่าดูออก แต่สุดท้าย เขาก็ยอบรับการจัดการของหรูอวี่

“ขอบคุณแม่นาง ฝีมือแม่นางดีมาก”

“งั้นก็ดี” หรูอวี่หัวเราะ พร้อมพูดขึ้นว่า “ข้าจะรีบเตรียมให้กับคุณชายจวง”

พูดดเสร็จ หรูอวี่ฉีกยิ้ม หันเดินจากไปพร้อมแบบภาพชุดนั้น

รอเมื่อมาถึงตรงที่จวงลี่จ้งมองไม่เห็น นางค่อยหัวเราะอย่างขมขื่น เพิ่งค่อยสบายใจขึ้น ก็เห็นลู่ม่านที่ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ตรงหน้าของนางตั้งแต่เมื่อไหร่

หรูอวี่อึ้ง พร้อมพูดขึ้นว่า “ฮูหยิน....”

“เมื่อกี้ข้าไม่ควรพูดตำหนิเจ้าแบบนั้น.....” ตอนนั้นลู่ม่านโกรธโมโหอย่างมาก หรูอวี่ดีกับนางขนาดนั้น นางรู้สึกผิดอย่างมาก

“ข้าลืมไปหมดแล้ว” หรูอวี่ยิ้มพูดขึ้น

ลู่ม่านได้ยินแบบนี้ ก็ตบบ่าหรูอวี่อย่างเห็นใจ เมื่อกี้ตอนที่นางกลับมา คำพูดระหว่างหรูอวี่กับจวงลี่จ้งนั้นนางได้ยินหมดแล้ว

ที่จริงก่อนหน้านี้นางก็ดูออกถึงการเปลี่ยนแปลงของหรูอวี่ จากก่อนหน้านั้นที่เป็นคนซื่อบื้อคนหนึ่ง จู่ๆก็กลายเปลี่ยนเป็นคนกระตือรือร้น ตอนนั้นลู่ม่านก็สงสัยแล้วว่าหรูอวี่ชอบใครหรือเปล่า

นางคิดว่า แบบนี้ก็ดี เป็นผู้หญิงขอเพียงมีความเข้มแข็ง ต่อไปจะได้ไม่ถูกคนอื่นดูถูก ดังนั้นลู่ม่านจึงมอบหมายงานทุกอย่างให้หรูอวี่ไปจัดการ

ตอนนี้นางเพิ่งรู้ว่า ที่แท้คนที่ขโมยหัวใจหรูอวี่ไปก็คือจวงลี่จ้ง

“หรูอวี่ ที่จริง.....” ลู่ม่านกำลังอยากพูดอะไร จู่ๆหรูอวี่ก็พูดแทรกลู่ม่านขึ้นมาว่า

“ฮูหยิน เมื่อกี้ท่านได้ยินอะไรหรือเปล่า?”

ลู่ม่านรีบส่ายหัว พร้อมพูดขึ้นว่า “อะไร?”

หรูอวี่ค่อยโล่งอก พร้อมพูดขึ้นว่า “ไม่มีอะไร คุณชายจวงดูแบบแล้ว เขาบอกว่าไม่มีปัญหาอะไร สามารถทำตามแบบนี้ได้เลย ข้าจะไปแจ้งให้ทุกคนทราบ แล้วจัดแจงงานออกไป”

พูดเสร็จ หรูอวี่ไม่รอให้ลู่ม่านตอบ ก็เดินไปไกลแล้ว ลู่ม่านมองดูแผ่นหลังของหรูอวี่ พร้อมถอนหายใจ

เจ้าเด็กคนนี้

เมื่อกำหนดแบบแล้ว ทุกคนต่างก็มีงานยุ่งกันขึ้นมา ในที่สุดก็สามารถทำเสร็จตามแบบ ภายในเวลาที่ลู่ม่านกำหนด ส่งสินค้าทั้งหมดได้ตามเวลาที่กำหนด

เดิมคิดว่า จวงลี่จ้งจะกลับไปแล้ว สุดท้ายเขากลับเพียงแค่ให้พวกเด็กรับใช้เอาของกลับเมืองหลวง