บทที่512 แผนซ้อนแผน

“ข้าจะไปช่วยเฉินจื่ออาน!” ลู่ม่านกัดฟันพูด

เรื่องนี้แค่นางคนเดียวคงจะไม่ไหว ดังนั้นบอกฮูหยินกั๋วกงตรงๆเลยดีกว่า ไม่แน่ ฮูหยินอาจจะช่วยนางได้

แต่ใครจะรู้ว่า ฮูหยินกั๋วกงได้ยินแล้วก็ตกตะลึง “เจ้าจะไปไม่ได้นะ เรื่องนี้อันตรายเกินไป เจ้ายังไม่รู้ อาจ้งออกจากที่นี่เมื่อตอนบ่าย เพื่อที่จะช่วยเจ้าออกมา เขาถูกอ๋องหนิงจับตัวไว้แล้ว อ๋องหนิงมีอิทธิพลใหญ่โต ถ้าเจ้ายังไปท้าทายเขาอีก แม้แต่ข้ากับพ่อเจ้าก็ช่วยเจ้าไว้ไม่ได้แล้วนะ!”

“ท่านแม่!” ลู่ม่านคุกเข่าลง นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่นางมายุคโบราณแล้ว คุกเข่าให้คนคนหนึ่งอย่างจริงใจ

“ข้ารู้ ครั้งนี้ข้าอาจจะทำให้พวกท่านลำบากไปด้วย แต่ข้าจะต้องทำ ข้าจะเห็นเฉินจื่ออานตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ เขาไม่ผิด ไม่ควรโดนประหารชีวิตไปด้วย”

“ถ้าข้าโดนลงโทษไปด้วย ท่านก็คิดเสียว่าไม่มีลูกคนนี้ก็แล้วกัน……” ว่าแล้ว นางก็ลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไป

เมื่อกี้ลู่ม่านเสียใจจริงๆ เพราะเฉินจื่ออานจะหย่ากับนาง แต่นางก็ออกมาได้เพราะเหตุนี้ ดังนั้น นางถึงเอาหนังสือหย่าแล้ววิ่งออกมา

หลังจากแยกกับฮูหยินกั๋วกง ลู่ม่านก็ตรงไปโรงเตี๊ยมทันที

ตอนเช้าที่หรูอวี่มาหา ลู่ม่านยังไม่รู้ว่าตัวเองจะออกมาได้ เดิมทียังอยากจะร่วมมือกับนางจากในคุก ตอนนี้ออกมาได้ ดังนั้นนางจะไปจัดแผนการใหม่

ภายในโรงเตี๊ยม ตอนที่ลู่ม่านเข้าไป หรูเฟิงกำลังยื้อแย่งอยู่กับหรูอวี่

“เจ้าปล่อยข้าไปนะ ข้าจะไปช่วยฮูหยิน”

หนูเฟิงพูดด้วยสีหน้าอันซีดเซียว

“เรื่องของฮูหยินยังมีข้าอยู่ เจ้าอยู่รักษาตัวที่นี่ไปก่อน” หรูอวี่พูด

“ไม่ต้องแย่งกันแล้ว!” ลู่ม่านพูด

ทั้งสองก็ดีใจกันมาก “ฮูหยิน ท่านออกมาแล้วเหรอ?”

“เรื่องมันยาว จื่ออานพวกเขายังอยู่ข้างใน พรุ่งนี้จะโดนประหาร ตอนนี้พวกเรามาวางแผนช่วยพวกเขากันเถอะ”

ทั้งสองคนรู้ว่าเรื่องนี้สำคัญมาก ก็เลยรีบเดินไปปิดประตู แล้วเชิญลู่ม่านเข้ามาด้านใน

“หรูอวี่ เรื่องที่ข้าพูดกับเจ้าเมื่อเช้านี้ เจ้ารีบไปจัดการพรุ่งนี้เช้าเถอะ!” ลู่ม่านพูด

หรูอวี่พยักหน้า “เจ้าค่ะ”

“เหอฉวนล่ะ?” ลู่ม่านถาม

“ฮูหยิน ข้ากลับมาแล้ว!” เหอฉวนเปิดประตูเดินเข้ามา “ตอนแรกข้าอยากไปดูสถานการณ์ภายนอกก่อน เดินไปถึงนอกคุกก็ได้ยินว่าท่านออกมาแล้ว ข้ารู้ว่าท่านจะต้องมาที่นี่แน่ ดังนั้นข้าจึงรีบตามมา”

“ดี!” ลู่ม่านพูด “เจ้าไปหาคนคนหนึ่งกลับมา”

“ใครขอรับ?” เหอฉวนถาม

ลู่ม่านรีบวาดรูปใบหน้าของเป๋าจ่างคนนั้นลงบนกระดาษ “ข้าคิดว่าเขาน่าจะยังไม่ออกจากเมืองหลวง ดังนั้นเจ้าจะต้องหาทางตามหาเขาให้เจอ เรื่องของจื่ออานถูกตัดสินไปแล้ว ตอนนี้มีวิธีเดียวคือให้จื่ออานสร้างคุณงามความดีเยอะๆ ถ้าฝ่าบาทอารมณ์ดีขึ้นมา ไม่แน่คนอื่นๆในตระกูลเฉินอาจจะไม่ต้องถูกลงโทษก็ได้”

“รับทราบขอรับ!” เหอฉวนพูดจบ ก็เอารูปพับเก็บไว้ในเสื้อแล้วเดินออกไป

“ตอนนี้ข้าจะกลับจวนกั๋วกง ถ้าข้าออกไปนาน กลัวจะมีคนสงสัย ยังไงก็ทำตามแผนที่วางไว้แล้วกัน!”

“งั้นข้าทำอะไร?” หรูเฟิงที่นั่งอยู่บนตเตียงไม่ยอม

ลู่ม่านเงยหน้ามองนาง ครั้งนี้ถึงแม้หรูเฟิงจะบาดเจ็บไม่หนักมาก แต่ก็เสียเลือดเยอะมาก สีหน้าในตอนนี้ก็ยังดูไม่ดีเท่าไหร่ ลู่ม่านส่ายหน้า “เจ้าก็ดูแลตัวเองพักผ่อนร่างกายก่อน!”

“ไม่ได้ ข้าจะไปช่วยด้วยคน” หรูเฟิงพูด

ลู่ม่านครุ่นคิดแล้วพูด “ไม่ใช่ไปช่วยคนนะ? ถ้าพรุ่งนี้แผนการของเราล้มเหลว งั้นไม่แน่อาจจะต้องไปชิงตัวที่ลานประหาร! ถ้าเจ้าไม่พักผ่อนแล้วจะมีแรงไปชิงตัวเหรอ?”

หรูเฟิงได้ยินแล้วก็รีบพยักหน้า รีบบอกกับหรูอวี่ว่า “รีบไปเอาของกินมาให้ข้าเร็ว ข้าจะกินแล้วจะได้พักผ่อน”

หรูอวี่รีบลุกขึ้นไปเอามาให้ ลู่ม่านก็ถึงลุกขึ้นแล้วเดินออกไป