ตอนที่ 113

พรุ่งนี้ทุกคนจะหยุดพักผ่อนอยู่ที่บ้าน จึงยังไม่มีใครรีบร้อนเข้านอน ซูหว่านยังคงทำสบู่นมแพะอยู่แม้ฟ้าจะมืดแล้วก็ตามที นางให้ซูเฉินไปซื้อนมแพะมาสองถัง

ค่ำคืนนี้ ในที่สุดนางก็ได้สวมชุดใหม่ ไม่ต้องใส่ชุดเก่าที่กู้เย่ว์ทิ้งไว้อีกต่อไป อีกหน่อยเมื่อหาเงินได้ ค่อยไปสั่งตัดเพิ่มมาอีกสองชุดเอาไว้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน

ซูหว่านลองคิดเล่นๆ ว่า หากนำขนมข้าวซอยตัดไปขายที่หัวเมือง ก็น่าจะได้กำไรมากมาย

หลังปีใหม่ นางตั้งใจจะขยายตลาดสบู่นมแพะไปให้ถึงหัวเมือง จะได้มีรายได้มากขึ้น

เมื่อนางบอกความคิดนี้กับพวกพี่ๆ พวกเขาต่างก็เห็นด้วยกันอย่างเต็มที่

"ถึงตอนนั้นพวกเราก็เช่ารถม้า ทำขนมข้าวซอยตัดให้เยอะอีกหน่อย แล้วเอาไปขายที่หัวเมือง หัวเมืองเจริญขนาดนั้น ผู้คนก็มากมาย จะต้องขายดีแน่ๆ!"

ซูอวิ๋นเริ่มยกนิ้วขึ้นมานับเงินแล้ว

"อืม ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ถึงตอนนั้น ข้าก็จะไปกับพวกพี่ๆ ด้วย ข้ายังไม่เคยไปหัวเมืองเลย!"

หัวเมืองก็เปรียบเสมือนเมืองใหญ่ในยุคปัจจุบัน จะต้องเจริญมากแน่ๆ นางอยากรู้ว่าจะแตกต่างกับถนนในอำเภอชิงเหอมากน้อยแค่ไหน

"ไม่น่าเป็นไปได้นะซูหว่าน เจ้าก็ไม่เคยไปหัวเมืองหรือ" ซูอวิ๋นรู้สึกแปลกใจ ตามหลักการแล้ว ธุรกิจของตระกูลกู้ใหญ่โตขนาดนั้น ซูหว่านน่าจะเคยไปมาก่อนถึงจะถูกสิ

วันปีใหม่ของทุกปี ที่หัวเมืองยังมีการจัดงานเทศกาลโคมไฟ บรรดาเจ้าที่ดินและเศรษฐีในอำเภอมักจะพาสมาชิกในครอบครัวไปเที่ยวเล่น

ซูหว่านเกือบจะลืมไปแล้วว่าในอดีตตัวเองเคยเป็นคุณหนูตระกูลกู้ จึงพลั้งปากพูดออกมาโดยไม่ทันคำนึงถึงรายละเอียดเหล่านี้

"เหมือนจะเคยไปนะ แต่ตอนนั้นยังเด็กมาก ข้าจำไม่ได้แล้ว!" ซูหว่านอ้างเหตุผลออกไปส่งเดช

ซูอวิ๋นเชื่อนาง จึงไม่ได้ซักไซ้ต่อไป แล้วก็พูดเสริมขึ้นอีกว่า

"วันปีใหม่ของทุกปี ที่หัวเมืองจะจัดงานเทศกาลโคมไฟ ได้ยินว่าสนุกมากเลย มีปริศนาโคมไฟให้ทาย มีการปล่อยโคมลอย ข้าก็อยากจะไปเที่ยวกับเขาสักครั้งบ้าง!" ในดวงตาของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความปรารถนา

"ถ้าอย่างนั้นในวันปีใหม่ พวกเราก็ไปเที่ยวเทศกาลโคมไฟที่หัวเมืองกันทั้งครอบครัวเลยสิ!" ซูหว่านพูดจริงๆ อันที่จริงนางเองก็ชอบความคึกคัก

นางทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ที่นี่อยู่ในยุคสมัยโบราณ นางสนใจในวัฒนธรรมสมัยเก่าเป็นทุนอยู่แล้ว จึงใคร่รู้ในทุกสิ่งอย่าง และอยากจะเห็นด้วยตาของตัวเอง

นอกจากนี้ ไหนๆ ก็มาแล้วทั้งที ครั้นจะไม่เข้าร่วมงานเทศกาลดูความคึกคักสักหน่อย ก็ออกจะน่าเบื่อไปนิด

เมื่อพูดว่าจะไปเที่ยวเทศกาลโคมไฟที่หัวเมือง ซูอวิ๋นถึงกับตาลุกวาว

"จริงหรือ? แต่ท่านพ่อท่านแม่จะเห็นด้วยหรือเปล่านะ”