ตอนที่ 13 ทำไมพี่ถึงได้ใจดีขนาดนี้

“พวกเราไปแล้วนะ เจ้าอยู่บ้านดีๆ ล่ะ!" ซูจิ่งลูบศีรษะของนาง

ซูหว่านมองส่งพวกพี่ชายเดินจากไป ระหว่างนั้นซูเฉินหันหลังกลับมามอง นางยังคงยืนอยู่ที่หน้าประตู เมื่อเห็นเขาหันกลับมา นางก็โบกมือให้เขา ซูเฉินหันกลับมาและอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มที่มุมปาก

จนกระทั่งพวกเขาหายลับตาไป ซูหว่านจึงเตรียมตัวกลับเข้าไปในห้อง แต่แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กผู้หญิงดังมาจากอีกฝั่งของถนน

เด็กสาวสามคนเดินผ่านหน้าลานบ้านตระกูลซู คนที่อยู่ตรงกลางเป็นเด็กสาวโตกว่าเล็กน้อย ราวสิบหกสิบเจ็ดปี ส่วนอีกสองคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับซูหว่าน

เมื่อพวกนางเห็นซูหว่านก็หยุดเดินพร้อมกัน ในมือของแต่ละคนถือตะกร้าที่มีผ้าลายดอกไม้คลุมอยู่

ซูหว่านก็หันกลับไปมองพวกนางเช่นกัน

“เจ้าเป็นน้องสาวแท้ๆ ของพี่ใหญ่ซูน่ะหรือ” เด็กสาวคนกลางเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร

ซูหว่านพยักหน้า ทว่าเด็กสาวทางซ้ายกลับเบ้ปาก มองซูหว่านตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อสายตาของนางมองไปถึงใบหน้าอันสวยงามของซูหว่าน ความรังเกียจบนใบหน้าของนางก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

ซูหว่านไม่รู้ว่าตนไปขัดใจอะไรเด็กสาวคนนั้น ทั้งที่พวกนางเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก

“เจ้าชื่ออะไรหรือ” พี่สาวคนตรงกลางเอ่ยถามขึ้น

ซูหว่านตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา เมื่อได้พูดคุยโต้ตอบกันจึงทราบชื่อของพวกนาง ทั้งสามเป็นหญิงสาวชาวบ้าน โดยคนกลางชื่อเหอเจียวหลัน เป็นบุตรสาวของหัวหน้าหมู่บ้าน ส่วนทางซ้ายคือเฉินอิ้งหง และทางขวาคือเหอเจียวซิ่ง น้องสาวของเหอเจียวหลัน ซึ่งไม่ได้พูดอะไร

ย่างเข้าเดือนเก้า บนภูเขามีเห็ดสนขึ้นชุกชุม พวกนางจึงชักชวนกันไปเก็บเห็ดสนบนภูเขา โดยตั้งใจว่าจะเก็บให้ได้มากพอเพื่อที่จะนำไปขายในตลาด

เมื่อเอ่ยถึงเฉินอิ้งหง ซูหว่านรู้จักนางดี นางเป็นเพื่อนเล่นและเพื่อนสนิทของกู้เย่ว์มาตั้งแต่เด็ก ต่อมายังได้เป็นสาวใช้คนสนิทของกู้เย่ว์ กู้เย่ว์ให้นางแต่งงานกับองครักษ์คนหนึ่งในจวนของพระเอก ชีวิตสมรสของนางไม่มีความสุข สามีของนางติดการพนันอย่างหนัก ในนิยายกล่าวถึงจุดจบของนางเพียงสั้นๆ

ไม่น่าแปลกใจที่นางมองตนด้วยสายตาไม่เป็นมิตรขนาดนี้ ที่แท้นางต้องการปกป้องกู้เย่ว์นี่เอง แต่บัดนี้กู้เย่ว์ได้เป็นคุณหนูใหญ่ไปแล้ว การสลับตัวตนไม่เกี่ยวกับนางสักนิด เหตุใดจึงมีท่าทีอาฆาตมาดร้ายเพียงนี้

ถึงอย่างนั้น สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของซูหว่านมากที่สุดกลับเป็นเห็ดสนที่พวกนางเก็บมา ได้ยินว่ามันสามารถนำไปขายได้เงิน นางก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เวลานี้ นางกำลังขัดสนอย่างหนัก! ต้องการเงินทองมากมาย!

ด้วยเหตุนี้ นางจึงยิ้มแย้มเข้าไปทักทายเหอเจียวหลัน เหอเจียวหลันผู้นี้ก็มีบทบาทในนิยายเช่นกัน ตัวละครนี้หลงใหลในตัวซูจิ่งพี่ใหญ่ของนาง แต่กลับไม่สมหวังในความรัก เนื่องด้วยภายหลังฐานะไม่เหมาะสม และซูจิ่งเองก็มิได้มีใจให้

“พี่เจียวหลัน พวกท่านไปเก็บเห็ดสนมาจากที่ใดหรือ”

นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานไพเราะ จนแม้แต่เหอเจียวหลันซึ่งเป็นหญิงด้วยกันยังไม่อาจปฏิเสธได้

“น้องซูหว่าน ภูเขาใกล้ๆ บ้านของพวกเรามีต้นสนเยอะแยะเลยนะ แล้วเห็ดสนน่ะก็ขึ้นอยู่ใต้ต้นเหล่านั้น ช่วงก่อนนี้มีฝนตกหนัก เห็ดสนจึงผุดขึ้นมาเต็มไปหมดเลย!”

“น้องซูหว่านถามทำไมหรือ หรือว่าเจ้าก็อยากจะไปเก็บเช่นเดียวกัน”

ซูหว่านได้ยินเช่นนั้น ก็รีบหยักหน้าทันควัน

“ใช่แล้วพี่เจียวหลัน ข้าอยากไปมาก แต่ข้าเพิ่งจะกลับมา ยังไม่รู้จักใคร ไม่รู้จะไปอย่างไร!"

"ถ้าเจ้าอยากไป พรุ่งนี้เช้าพวกเราจะขึ้นเขาอีกรอบ เจ้าก็ไปด้วยกันกับพวกเราสิ!"

เหอเจียวหลันชักชวนซูหว่านไปด้วยกันโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง นางรู้ว่าซูหว่านเป็นน้องสาวแท้ๆ ของซูจิ่ง ไม่ได้มีเหตุผลอื่นใด แค่อยากจะสานสัมพันธ์ที่ดีกับนาง เพื่อที่จะได้พบซูจิ่งบ่อยๆ ในวันข้างหน้า

ทว่าเมื่อเฉินอิ้งหงได้ยินดังนั้นก็ไม่พอใจ ดึงแขนเสื้อของเหอเจียวหลันทันที

“พี่เจียวหลัน พี่จะพานางไปด้วยทำไม ดูมือนางสิ นุ่มนิ่มราวกับอะไรดี นางดูเหมือนคนทำงานเป็นหรือ ทางขึ้นเขาก็เดินยาก นางเดินไปสองก้าวก็คงจะบ่นขึ้นไม่ไหว เดี๋ยวจะมาเป็นตัวถ่วงพวกเราอีก ทำพวกเราเสียเวลางานกันพอดี!"