ตอนที่ 163

เเม้ว่าพวกเขาจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับอย่างเคร่งครัด เเต่ในอนาคตหากมีการเจรจาเรื่องการเเต่งงาน เเละเป็นคู่ที่เหมาะสมกับตระกูลกู้เเละมีฐานะทางครอบครัวที่มั่นคง เเต่คนรับใช้บางส่วนของตระกูลกู้ก็รู้เรื่องนี้ หากมีใครปากไม่ดีเเล้วเปิดเผยออกไปจะทำอย่างไร

พอดีกับที่นายท่านกู้กำลังเตรียมจะขยายกิจการไปทางเมืองหลวง จึงจะเดินทางขึ้นเหนือเพื่อขยายธุรกิจให้ใหญ่โต พวกเขาจึงมุ่งความสนใจไปที่จวนเหยียนโจวที่อยู่ติดกับเซียงโจว เพื่อหลีกหนีจากสถานที่ที่มีปัญหาเเห่งนี้

ยิ่งไปกว่านั้น กู้เย่ว์ยังคงครุ่นคิดถึงตระกูลซูอยู่ ฮูหยินกู้กลัวว่าหากปล่อยไว้นาน ตระกูลซูจะมาพึ่งพาอาศัยพวกเขา จึงเดินหน้าไปให้ไกล ให้พ้นจากสายตาเเละความกังวล

เเต่ฮูหยินกู้ไม่มีทางคาดคิดเลยว่า ในอนาคตตระกูลซูเเม้จะเป็นเเค่สามัญชนทั้งตระกูล ก็ยังสามารถเชิดหน้าชูตาต่อหน้าขุนนางได้ เเละจะมีขุนนางสองคนทั้งบุ๋นทั้งบู๊ในราชสำนักในคราเดียว ฐานะของเขาจะเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถเทียบได้เลย

เมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาจะรู้สึกเสียใจ หากในตอนเเรกได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลซู นั่นจะเป็นการพึ่งพาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาในโลกการค้า

ฮูหยินกู้เป็นเพียงหญิงสาวที่มีวิสัยทัศน์ที่จำกัด หากว่านางจะใช้เวลาสอบถามเกี่ยวกับตระกูลซูสักหน่อย นางก็รู้ว่าคนในตระกูลนั้นล้วนเเต่เป็นผู้ที่มีความสามารถโดดเด่น

ซูหว่านเข้ามาในห้องเพื่อดูพี่สี่ เขาหันหลังให้ประตู นอนขดตัวอยู่บนเตียง ดูอ่อนแอไร้ที่พึ่ง เเละน่าสงสาร

ไม่ว่าใครจะพูดคุยหรือปลอบโยนเขา เขาก็จะตอบรับอย่างส่ง ๆ ไม่ยอมกินอาหารดีๆ เเละมักจะนอนคลุมโปงเศร้าอยู่คนเดียว

เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่วัน เขาก็ดูผอมไปหลายกิโลเเล้ว

เขามีความอัดอั้นในใจที่ต้องระบายออก ไม่เช่นนั้นจะต้องป่วยอย่างเเน่นอน ดังนั้นซูหว่านจึงตั้งใจมาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเขา

“พี่สี่ทำอะไรอยู่น่ะ ทำเป็นดัดจริตเหมือนผู้หญิงเลยนะ มันต้องถึงขนาดนี้เลยหรอ” นางค่อนข้างเข้าใจเขาดี เจ้านี่เเพ้ทางไม้เเข็ง

เเน่นอนว่า ซูอวิ๋นค่อยๆพลิกตัวช้าๆ กลัวจะไปกระทบแผล เเล้วมองนางด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด

“ซูหว่าน ข้ายังเจ็บเเผลอยู่ เจ้าก็รีบมาซ้ำเติมเลย นี่จะเเก้เเค้นที่ข้าเคยต่อต้านเจ้าตอนที่เจ้ามาใหม่ๆใช่ไหม ข้าก็เคยขอโทษเจ้าไปเเล้วไม่ใช่เหรอ”

ซูหว่านกลั้นหัวเราะ เลิกคิ้วขึ้น

“ใครบอกว่าข้าเเก้เเค้นส่วนตัว ท่านก็ไม่ใช่ไม่รู้ว่า ข้าเป็นคนชอบพูดความจริง”

“ใครดัดจริตกัน พูดจาเหลวไหล ข้าเเค่ไม่สบายตัว” ซูอวิ๋นไม่ยอมรับ