ตอนที่ 172

เพื่อนร่วมชั้นที่สนิทสนมกับซูจิ่งช่วยโต้แย้ง

"ฉีหย่วน ซูจิ่งอย่างน้อยก็เป็นจวี่เหรินแล้ว ผ่านการสอบระดับมณฑลแน่นอน ไม่เหมือนพวกเราที่ตอนนี้ยังเป็นแค่ซิ่วไฉ"

ฉีหย่วนหน้าบึ้งตึง ไม่พอใจจึงกรอกเหล้าอึกใหญ่

เสี่ยวเอ้อร์เข้ามาเติมเหล้า เขาเดินมาทางซูจิ่งแล้วรินเหล้าเต็มแก้ว ทุกคนก็ยกแก้วดื่มรวดเดียวหมด สนทนาสรวลเสเฮฮา

มีเพียงฉีหย่วนเท่านั้นที่แอบแข่งขันกับซูจิ่ง เขายอมรับไม่ได้ ซูจิ่งมีดีอะไรเก่งไปเสียทุกอย่าง ขนาดอาจารย์ใหญ่โจวยังชื่นชม อยากจะยกคุณหนูอวิ๋นให้แต่งงานกับเขา

ตอนที่ซูเฉินเดินทางมาถึงอำเภอ ท้องฟ้าก็มืดค่ำแล้ว เกรงว่าจะไม่ทันการ จึงรีบหาร้านเหล้าที่ซูจิ่งไปดื่ม พอดีกับที่เห็นพวกนักเรียนกำลังร่ำลากัน แต่ไม่เห็นซูจิ่งอยู่ในกลุ่มนั้น

ส่วนซูจิ่งเมาเต็มที่แล้ว ถูกคนพาไปส่งที่ห้องพักรับรอง ในห้องนั้นมีเพียงซูจิ่งคนเดียว ไร้เงาของจ้าวซีอวิ๋น

กลับกัน ฉีหย่วนกลับไม่รู้ตัวดื่มเหล้าผสมยาปลุกกำหนัดที่เดิมหมายจะให้ซูจิ่งดื่ม ตอนนี้รู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วทั้งตัว สติเลอะเลือนไปหมด

เขาคลำทางกลับห้องตัวเอง มุ้งถูกปล่อยลง จ้าวซีอวิ๋นถูกคนตีสลบแล้วทิ้งไว้ที่นั่น ฉีหย่วนเลิกมุ้งเห็นจ้าวซีอวิ๋นที่กำลังหลับสนิท นึกว่าตนเองฝันไป ซ้ำถูกฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด เขาก็เอื้อมมือออกไปหานาง

ตะเกียงถูกเป่าดับ ท่ามกลางความมืดมิด การเคลื่อนไหวที่หนักหน่วงปลุกจ้าวซีอวิ๋นตื่นขึ้นมา ตอนนั้นนางยังนึกว่าเป็นซูจิ่ง ดีใจจนเนื้อเต้น

"ปกติก็แกล้งทำเป็นสุภาพอ่อนโยนนักหนา นึกไม่ถึงจะหยาบคายขนาดนี้!"

ท่ามกลางความมืด นางหัวเราะคิกคักพลางตบฉีหย่วนเบาๆ ฉีหย่วนที่ถูกวางยา เมื่อหญิงสาวที่หลงรักอยู่ตรงหน้า ความคิดในสมองมีแต่เรื่องบนเตียง

อีกทั้ง ปัญญาชนส่วนใหญ่ก็ล้วนสุภาพอ่อนโยนโดยพื้นฐานอยู่แล้ว คำบรรยายของจ้าวซีอวิ๋นก็ถือว่าเป็นการสรุปได้ดี

ตอนแรกนางก็เหมือนจะปฏิเสธ แต่ตอนหลังกลับตอบรับอย่างร้อนแรงราวกับไฟ ทั้งสองก็เหมือนฟืนแห้งติดไฟ เพียงเสียดสีก็ลุกโชน

ซูเฉินหาซูจิ่งพบ ได้ยินว่าเขาพักอยู่ในห้องรับรอง ก็ตกใจจนเหงื่อเย็นไหล

ในใจคิดว่าจบแล้ว ไม่ใช่ว่าเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ แล้วใช่ไหม ป้องกันเท่าไรก็ไม่สำเร็จ ทำอย่างไรดี

มือสั่นเทาผลักประตูห้องเปิดออก ซูเฉินกังวลเรื่องคู่ครองของพี่ใหญ่ อีกทั้งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีหน้าไปรายงานซูหว่าน