ตอนที่ 175

เงียบกันมาตลอดทาง พอกลับมาถึงบ้าน เห็นซูหว่านที่คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบด้วยความเป็นห่วง การป้องกันของซูจิ่งก็ถึงกับพังทลาย

เขามองน้องสาวที่แสนจะเรียบร้อยของตัวเอง อดไม่ได้ที่จะบ่นในใจว่า ทำไมลูกสาวบ้านเขาถึงได้เรียบร้อยเเละมีเหตุผลขนาดนี้น้า

ซูเฉินเล่าเรื่องไร้สาระที่เห็นในเมืองให้คนในตระกูลซูฟังเหมือนเป็นเรื่องตลก ทุกคนในตระกูลซูต่างถอนหายใจ

ซูอวิ๋นฟังจบ ก็อดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ว่า

“ทำไมข้ารู้สึกว่า เหมือนจะพุ่งเป้ามาที่พีใหญ่ข้าล่ะ”

“ก็พุ่งเป้าไปที่พี่ใหญ่นั่นเเหล่ะ ยังไม่ชัดเจนอีกหรือ” ซูหว่านพูดเหมือนมองทะลุทุกสิ่งอย่าง

“หวานหว่าน ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” แม่ซูถามด้วยความสงสัย

ช่วยไม่ได้ ผู้หญิงชอบเรื่องซุบซิบ พอได้นินทาขึ้นมาเเล้ว เเม้เเต่เรื่องลูกชายเเท้ๆของตัวเองก็ยังอยากรู้

“พี่ชายใหญ่เคยบอกว่า คนตระกูลจ้าวพยายามหยั่งเชิงหลายครั้ง ว่าอยากจะยกคุณหนูจ้าวให้เเต่งงานกับพี่ใหญ่ เเต่พี่ใหญ่ไม่ยอม เเล้วทำไมพวกเขาถึงได้ยืนกรานจะยกบุตรสาวให้พี่ใหญ่ล่ะ สาเหตุหลักก็เพราะพี่ใหญ่ของข้าเก่งเกินไป เป็นคนโดดเด่นในหมู่นักเรียนของสำนักศึกษา

ตอนที่ข้าอยู่ในอำเภอ เคยได้ยินมาว่าหลายปีก่อนหน้าเจ้าสำนักจ้าวผู้นี้เคยสอบไม่ผ่านจอหงวนหลายครั้ง หยุดอยู่ที่ตำเเหน่งจวี่เหริน(บัณฑิตระดับมณฑล) หลังจากนั้นก็มาเปิดสำนักศึกษาจงอวิ๋น การสอบจอหงวนคือหนามยอกใจของเขา ดังนั้นเขาจึงอยากจะเลือกบุตรเขยที่มีความสามารถสอบได้จิ้นซื่อ (บัณฑิตระดับสูง) ซึ่งก็สมเหตุสมผลดี ในฐานะพ่อเเม่ การเลือกคู่ครองให้บุตรหลานย่อมต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด ผู้ชายที่จะเเต่งงานกับผู้หญิงก็ต้องเลือกที่มีทั้งคุณธรรมเเละความงาม ความรู้ความเข้าใจดี เหมาะสมกับการเป็นแม่บ้านเเม่เรือน

ส่วนผู้หญิงที่จะเเต่งงานกับผู้ชาย อีกฝ่ายจะต้องมีความมุ่งมั่น มีทั้งความสามารถเเละความหล่อเหลา ซื่อสัตย์สุจริต ต้องมองเห็นอนาคตที่รุ่งโรจน์ของเขาได้ จึงจะฝากฝังชีวิตได้ พี่ใหญ่ของข้าอายุยังน้อยก็เป็นจวี่เหรินเเล้ว มีโอกาสสอบจิ้นซื่ออีกมาก ดังนั้นพวกเขาจึงอยากจะยัดเยียดลูกสาวให้ ก่อนที่พี่ใหญ่ของข้าจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็วไงล่ะ จริงๆเเล้วผู้ใหญ่บ้านเหอกับพวกเขาก็ไม่ต่างกันไม่ใช่เหรอ

ไม่อย่างงั้นพวกท่านคิดว่าทำไมตระกูลซูของพวกเราที่เมื่อก่อนยากจนเเทบจะกินดินอยู่เเล้ว ครอบครัวดีๆที่ไหนจะส่งลูกสาวไปลำบากเล่า ทั้งหมดล้วนมีผลประโยชน์เเอบเเฝงทั้งนั้น ลองคิดดูสิว่า ในอนาคตถ้าพี่ใหญ่ได้เป็นขุนนางจริงๆ พวกเขาก็จะพลอยได้รับประโยชน์ไม่น้อยเลย”

ซูหว่านพูดอย่างตรงไปตรงมา ความจริงของมนุษย์ก็เป็นแบบนี้เเหล่ะ ถ้ามีทางเลือก ใครล่ะจะไม่อยากเลือกที่ดีที่สุด

ซูจิ่งหัวเราะเยาะตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง

“ไม่คิดเลยว่าข้าซูจิ่ง จะกลายเป็นที่หมายปองไปได้!”

“พี่ใหญ่ของข้าเป็นบัณฑิตที่อ่อนโยนดุจหยก สง่างาม มีเสน่ห์ จะมีเเต่คนที่โดดเด่นจริงๆเท่านั้นจึงจะถูกจดจำ ลองคิดในมุมกลับกันดูสิว่า ที่พี่เป็นแบบนี้ก็เพราะพี่เก่งเกินไป นี่ไม่ใช่เป็นการยอมรับในตัวพี่ใหญ่หรอกหรือ”