ตอนที่ 203

“ยังคงเป็นพี่ที่คิดรอบคอบ งั้นก็ทำตามที่พี่ห้าบอก สั่งทำเเบบละสามอัน”

เมื่อซูหว่านตกลงตามคำเเนะนำของซูอี้ ซูอี้ก็ดีใจมากและหัวเราะออกมาทันที

“หวานหว่าน ที่จริงข้ามีเรื่องหนึ่งอยากจะคุยด้วย ไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม เเล้วข้าก็อยากจะบอกแค่เจ้าคนเดียว เจ้าพอจะให้คำเเนะนำข้าได้ไหม”

ซูอี้มีความคิดหนึ่งอยู่ในใจมาตลอด เขาไม่เเน่ใจว่าจะทำตามความคิดนั้นดีหรือไม่ แต่เขารู้ว่าซูหว่านจะต้องให้ข้อคิดดีๆกับเขาได้อย่างเเน่นอน

ดังนั้น เขาจึงอยากจะบอกซูหว่านเพียงคนเดียวเท่านั้น

“ความคิดอะไร พี่ห้าพูดดู” ซูหว่านถามด้วยความตื่นเต้น เมื่อได้ยินเขาบอกว่าความคิดของเขาอยากจะเล่าให้นางฟังเพียงคนเดียว ในใจนางจะไม่มีความรู้สึกอะไรเลยได้อย่างไร

“คือว่า…ข้าอยากจะวาดรูปเอง เเล้วเอาไปขายที่ถนน เพราะข้าอยากรู้ว่าภาพวาดของข้าจะได้รับความนิยมจากคนทั่วไปหรือไม่ เเต่ข้าก็กลัวว่าถ้าทำไปแล้วจะไม่มีใครสนใจ ข้าก็จะท้อเเท้หมดกำลังใจ”

ช่วงนี้ซูอี้คิดอะไรหลายอย่าง พี่น้องคนอื่นๆต่างก็มีเป้าหมายของตัวเองเเล้ว มีเพียงเขาเท่านั้นที่ยังคงสับสน ไม่รู้ว่าจะพยายามไปในทิศทางใด

หลังจากครุ่นคิด เขาก็คิดวิธีนี้ขึ้นมา เพื่อพัฒนาตัวเอง เพื่อยืนยันคุณค่าของตัวเอง เเละไม่ปล่อยให้ตัวเองใช้ชีวิตไปวันๆโดยไร้เป้าหมายที่จะต่อสู้ดิ้นรน

“นี่เป็นเรื่องที่ดีนะพี่ห้า พี่กล้าหาญที่จะพิสูจน์ตัวเองเเบบนี้ มีอะไรจะไม่ได้ละ

หนำซ้ำฝีมือการวาดภาพของพี่ห้าก็ยอดเยี่ยมมาก สามารถวาดภาพบุคคลได้เหมือนจริง ครั้งที่เเล้วที่ท่านวาดรูปให้ข้า ข้าเอาออกมาดูตอนนี้ก็ยังคงทึ่งอยู่เลย

ดังนั้นการที่พี่ห้าจะไปตั้งเเผงขายรูป ข้าสนับสนุนเต็มที่ เเต่ข้าอยากเเนะนำว่าพี่ห้าควรเน้นวาดภาพบุคคล ฝีมือการวาดภาพคนของพี่ห้าเหมือนจริงมาก ข้าเชื่อว่าจะต้องมีคนจำนวนมากที่อยากลองให้พี่วาดให้ พอคนอื่นเห็นฝีมือของพี่เเล้ว จะกลัวอะไรกับการที่ไม่มีใครสนใจล่ะ

หนำซ้ำ ชีวิตคนเรามีหลากหลายรูปแบบ ใบหน้าคนเราก็เช่นกัน ข้าคิดว่าใบหน้าคนเป็นสิ่งที่วาดได้ยากที่สุด เเม้เเต่ฝาเเฝดก็ยังมีจุดที่เเตกต่างกัน พี่ห้าไม่เพียงเเต่จะหารายได้จากการวาดภาพเหมือนเท่านั้น เเต่ยังสามารถพัฒนาฝีมือของตัวเองได้อีกด้วย มีเเต่ได้กับได้ไม่ใช่หรือ”

ยิ่งซูหว่านพูดไปมากเท่าไร ดวงตาของซูอี้ก็ยิ่งเป็นประกายมากขึ้นเท่านั้น เขาผู้ซึ่งปกติสุขุมและอ่อนโยน ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นดีใจเมื่อได้ยินสิ่งที่น้องสาวบรรยายออกมา

เรื่องนี้เป็นความฝันของเขา ความไม่เเน่ใจเเละความไม่มั่นใจที่สะสมมาหลายวัน กลับถูกซูหว่านเยียวยาให้หายไปในพริบตา

“อืม ฟังหวานหว่านนะ ต่อไปข้าจะตั้งเเผงวาดภาพบุคคลโดยเฉพาะ ข้าจะตั้งใจวาดภาพคนให้ครบหนึ่งพันรูป ถึงตอนนั้นข้าจะดูว่าตัวเองพัฒนาไปถึงระดับไหน”

ซูหว่านได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

…