ตอนที่ 23

นำมันหมูก้อนมาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วจึงนำไปเจียวจนได้เป็นน้ำมันหมู ส่วนกากหมูที่เหลือก็ยังเก็บไว้ผัดผักได้อีก มันหมูหนักห้าชั่ง เมื่อเจียวออกมาก็ได้หลายถ้วยทีเดียว ในระหว่างที่ยังไม่แข็งตัว นางตักออกมาถ้วยหนึ่ง แล้วช้อนเอาฟองที่ลอยอยู่ออกให้หมดจด

ส่วนที่เหลืออีกสองถ้วยนั้น ก็เก็บไว้ใช้ทำกินภายในเรือน ทดลองทำขึ้นมาขายที่ตลาดดูก่อน หากว่าขายได้ดีมีราคา ก็จะทำต่อไปอีก

อย่างไรก็ตาม ซูหว่านมั่นใจว่าจะต้องขายดีอย่างแน่นอน สิ่งนี้ไม่มีทางขาดทุน นับเป็นกลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ ที่ผู้เดินทางทะลุมิติต้องมีไว้

นางนำน้ำนมแพะที่ยังร้อนอยู่เทลงในน้ำมันหมู แล้วคนให้เข้ากันจนเป็นเนื้อเดียว จากนั้นจึงค่อยๆ รินน้ำด่างลงไปตามส่วน

ขั้นตอนนี้ต้องคนอย่างต่อเนื่อง และใช้กำลังแขนไม่น้อย ดังนั้นนางจึงต้องเอ่ยปากไหว้วานให้ซูเฉินช่วย เนื่องจากเขาเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ กำลังแขนย่อมดีกว่าใครๆ แน่นอน

ซูเฉินทำตามที่นางบอกแต่โดยดี ซูมู่และซูอวิ๋นยืนดูอยู่ตลอด ด้วยความงุนงงว่านางกำลังทำอะไร

"ซูหว่าน น้ำมันหมูตั้งถ้วยใหญ่ เจ้าทำจนเป็นแบบนี้ จะกินได้หรือ"

ภาพที่เห็นทำให้พี่ชายทั้งหลาย ผู้เติบโตมาด้วยความมัธยัสถ์ตั้งแต่เล็กจนโตรู้สึกปวดใจ เมื่อเห็นนางใช้วัตถุดิบอย่างสิ้นเปลืองเช่นนี้ก็เสียดายจริงๆ!

"ใครบอกว่าข้าจะทำมากินเล่า”

ซูหว่านยิ้มอย่างมีเลศนัย รอจนซูเฉินกวนน้ำมันจนข้นเหมือนครีมแล้ว จึงสั่งให้หยุดมือ

จากนั้นก็นำส่วนผสมสบู่นมแพะเทลงในกระบอกไม้ไผ่ แล้วจึงยกไปวางไว้ในที่ร่มและมีลมถ่ายเท ทิ้งไว้สองสามวันเพื่อให้มันทำปฏิกิริยากลายเป็นสบู่ และลดความเป็นด่างลง ก็นำออกมาใช้ได้แล้ว

“แค่นี้ก็เสร็จแล้วหรือ ตกลงเจ้ากำลังคิดจะทำอะไรกันแน่”

ซูอวิ๋นรู้สึกงงงวย ทำงานมาตั้งวันได้ผลลัพธ์แค่นี้ มันจะทำเงินได้หรือ

"อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดจะหาเงินจากของสิ่งนี้”

“ถูกต้องแล้วพี่สี่ อีกสามวันรู้ผล!"

เพียงพูดปากเปล่ามันไม่มีน้ำหนัก ต้องเอาของจริงไปแสดงให้พวกเขาเห็นกับตา เห็นผลลัพธ์แล้วนั่นแหละถึงจะมีประโยชน์!

"แล้วทำไมต้องทำลับลมคมในขนาดนี้ ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะมีลูกเล่นอะไร!”

ซูอวิ๋นเบ้ปาก แล้วไปค้นคว้าเรื่องของตัวเองต่อ เมื่อคืนเขานั่งคิดมาทั้งคืน เขาครุ่นคิดถึงน้ำปรุงรสที่ซูหว่านพูดถึง เขาจึงอยากจะลองคิดค้นจากแนวทางนี้ สร้างสรรค์อาหารที่มีเอกลักษณ์ สดใหม่ และอร่อย

บ่ายวันนั้น ซูจิ่งและซูอี้กลับมาจากเก็บเห็ดสนจากบนเขา ช่วงนี้คนเก็บเห็ดเยอะ ทำให้เก็บยาก ทั้งวันเก็บได้แค่สองตะกร้า

ซูหว่านพาซูจิ่งไปดูสบู่นมแพะที่นางทำ นางเล่าความคิดนี้ให้เขาฟังแค่คนเดียว