ตอนที่ 254

เเต่การชอบนี้ ไม่ใช่เพราะอยากได้เขาเป็นลูกเขย เเต่เป็นการมองเขาเป็นคนรุ่นหลังที่ดีมากๆคนหนึ่ง

“ถ้าท่านลุงท่านป้าไม่รังเกียจ ผู้น้อยก็ยินดี เพียงเเต่ครั้งนี้ข้าคงต้องอยู่หลายเดือน ถึงตอนนั้น กลัวว่าท่านจะรำคาญข้า”

เจียงอวี้ก็ทำตัวเหมือนผู้น้อยที่พูดจาไพเราะกับเเม่ซู ให้ความเคารพอย่างยิ่ง

“จะรังเกียจได้อย่างไร เจ้ามาอยู่ตลอดชีวิตพวกเราก็ไม่รังเกียจ” พ่อซูรีบพูด เเสดงท่าทีของตัวเอง

ใครจะไม่ชอบคนรุ่นน้องที่มีความสามารถ หน้าตาดี เเละมีมารยาทล่ะ

เจียงอี้เเทรกตัวอยู่ตรงกลางระหว่างพ่อซูแม่ซู เอาใจผู้ใหญ่ทั้งสองจนพวกเขามีความสุขมาก

ซูหว่านกับพี่ชายทั้งสามเดินตามหลัง เเต่ละคนดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

ซูอวิ๋นแทบจะกลอกตาขึ้นฟ้า ส่วนซูเฉินทำหน้าตาจนปัญญา ซูอี้มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า ดูน่าขนลุก ขณะที่ซูหว่านดูเหมือนมีเรื่องกังวลอยู่ในใจ

ซูอี้สังเกตุเห็นว่านางมีอารมณ์ไม่ปกติ ในอ้อมเเขนกอดกล่องหนึ่งไว้เเน่น นั้นคือของขวัญที่เจียงอวี้ให้นาง ทุกคนไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร

“หวานหว่าน มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า ดูไม่ค่อยมีความสุข”

พูดตามหลักเเล้ว เรื่องโรแมนติกเเบบนี้ นางควรจะซาบซึ้งใจมากสิ

ซูหว่านได้ยิน ก็ส่ายหน้า

“ไม่มีอะไรหรอก วันนี้ข้าเเค่เล่นจนเหนื่อยเท่านั้นเอง”

วันนี้นางเดินเล่นในตลาดทั้งวัน ตกกลางคืนก็มาดูการเเสดงที่นี่เกือบครึ่งคืน เหนื่อยจริงๆนั้นเเหล่ะ

เมื่อนางพูดแบบนั้น ซูอี้ก็เชื่อ เพราะเขาไม่เข้าใจความรู้สึกของซูหว่านที่มีต่อเจียงอวี้ในตอนนี้

ในความเห็นของนาง ที่เจียงอวี้ดีต่อนางเป็นเพราะบุญคุณที่นางเคยช่วยชีวิตไว้ เขากำลังตอบเเทนบุญคุณเท่านั้น ไม่ว่าใครเป็นคนช่วยเขา เขาก็จะทำเเบบนี้

หนำซ้ำ เขาไม่ได้มาเซียงโจวเพื่อนางโดยเฉพาะ เพียงเเค่เเวะมาเยี่ยมเท่านั้นเอง

นางไม่ได้พิเศษในใจของเขา

เหมือนกับคืนนั้นที่เขาเห็นกู้เยว่เป็นครั้งเเรก เขาก็ถูกนางตรึงสายตาไว้นานหลายวิ เขามองเเต่นาง

ดังนั้น แม้คนที่ช่วยชีวิตเขาจะเปลี่ยนเป็นตัวเอง บางทีเขาอาจจะยังกลายเป็นผู้ติดตามของกู้เยว่เหมือนในหนังสือ เพราะนางเป็นเเค่คนที่ได้เปลี่ยนเเปลงชะตากรรมของตัวร้ายหญิงตามที่นางต้องการเท่านั้น

ยิ่งคิด ซูหว่านก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวด ตัวละครรองหญิงในละครทีวี ไม่มีทางได้คู่กับตัวละครหลักเลย

พวกนางน่าเศร้าเช่นกัน ความเศร้าที่ได้รักเเต่ไม่ได้ครอบครอง