ตอนที่ 265

พอออกจากร้านขายเสื้อผ้า ซูอี้ก็คิดจะพานางไปยังร้านขายเครื่องประดับต่อ แต่ซูหว่านไม่อยากให้พี่ห้าต้องสิ้นเปลืองเงินทอง ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไรนางก็ไม่ยอมไปด้วย

นางมุ่งตรงไปยังร้านขายข้าวและน้ำมันเพื่อซื้อข้าวสาร

การซื้อข้าวสารคราวเดียวสามสิบสือ รวมเป็นน้ำหนักสามพันหกร้อยชั่งนั้น ไม่ได้เป็นจำนวนที่มากมายอะไร สามารถหาซื้อได้ครบในร้านขายธัญพืชและน้ำมันเพียงร้านเดียว นอกจากนี้ยังซื้อแป้งสาลีเพิ่มอีกหนึ่งพันชั่ง รวมแล้วใช้เงินไปกว่าสามร้อยตำลึง

ซูอี้ไม่เข้าใจว่าเหตุใดซูหว่านจึงต้องการซื้อธัญพืชกลับไปมากมายขนาดนี้ในคราวเดียว แต่เขาก็ไม่ได้เอ่ยถาม เพราะรู้ดีว่านางย่อมมีการตัดสินใจของนางเอง

เมื่อธัญพืชถูกส่งมาถึงบ้านจนเต็มยุ้งฉางแล้ว ซูหว่านก็ยังจ้างคนมาสร้างรั้วเพิ่มเติมที่สวนหลังบ้าน เลี้ยงลูกหมูไว้สิบกว่าตัว และแกะอีกสิบกว่าตัว

น้าชายได้เดินทางไปยังอำเภอชิงหย่วนครั้งหนึ่ง เมื่อกลับมาก็ได้นำข่าวมาด้วยว่า นายอำเภอชิงหย่วนถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกจองจำในคุกอย่างกะทันหัน ว่ากันว่าตลอดระยะเวลาที่เขาดำรงตำแหน่งนั้นปกครองดูแลไม่เข้มงวด ไม่สามารถรับผิดชอบหน้าที่ได้ ส่งผลให้ชาวบ้านอำเภอชิงหย่วนต่างพากันร้องทุกข์ ส่วนบุตรชายเพียงคนเดียวของเขาก็มีพฤติกรรมฉุดคร่าหญิงสาวจนเป็นที่ฉาวโฉ่ จึงถูกตัดสินให้เนรเทศไปไกลสามพันลี้ และลดขั้นลงเป็นทาส

นี่คือกรรมตามสนองโดยแท้ เมื่อนายอำเภอชิงหย่วนสิ้นอำนาจ ครอบครัวของน้าชายก็วางใจได้ในที่สุด ต่อไปเมื่อกลับบ้านก็ไม่ต้องอยู่อย่างหวาดผวาอีกต่อไปแล้ว พี่หญิงชิงชิงก็สามารถเลือกคู่ครองที่ดีได้อย่างสบายใจเสียที

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้วก็จริงดังว่า หยางชิงชิงกำลังจะอายุสิบเจ็ดในไม่ช้า สมควรแก่เวลาที่จะต้องหาครอบครัวที่ดีแล้ว

อาศัยโอกาสนี้ ซูหว่านจึงให้น้าชายรีบไปจัดการย้ายทะเบียนบ้านมายังเซียงโจว แล้วจึงค่อยเลือกคู่ครองให้หยางชิงชิงที่เซียงโจว

ประการแรก ต่อไปน้าชายจะต้องช่วยงานซูหว่านอยู่ที่เซียงโจวในระยะยาว ประการที่สอง เซียงโจวเป็นเมืองใหญ่ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองเซียงโจวแห่งนี้ โดยทั่วไปแล้วมีคุณภาพชีวิตและฐานะครอบครัวที่ดีกว่า ถึงแม้จะไม่ต้องหาครอบครัวที่ร่ำรวยมหาศาล แต่อย่างน้อยก็ต้องเป็นครอบครัวที่ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกิน

ชื่อเสียงของสบู่นมแพะได้โด่งดังขึ้นในเซียงโจวแล้ว เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในทุกครัวเรือน

ปัจจุบันนี้ ที่ร้านของแม่นางเซี่ย ในแต่ละวันต้องขายสบู่ออกไปนับร้อยก้อน เดือนหนึ่งขายได้หลายพันก้อน เกินความคาดหมายไปไกลมาก

อีกทั้งอำเภอโดยรอบก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ในแต่ละเดือนอย่างน้อยต้องส่งสบู่ไปแต่ละแห่งนับพันก้อน

เมื่อใดที่ขยายกิจการไปถึงซู่โจวและเหยี่ยนโจวที่อยู่ใกล้เคียง ก็จะต้องขยับขยายโรงงานและเพิ่มคนงาน โดยเฉลี่ยแล้วในแต่ละเดือนจะต้องผลิตสบู่ให้ได้มากกว่าหนึ่งหมื่นก้อน

สบู่นมแพะย้อมสีและสบู่นมแพะกลิ่นดอกไม้มียอดขายสูงสุด ส่วนสบู่สระผมนั้นเป็นของหายากและมีจำนวนจำกัด หากต้องการซื้อยังต้องต่อคิวรอ

สำหรับสบู่นมแพะแบบธรรมดาที่สุดนั้น ชาวเมืองเซียงโจวแทบทุกคนสามารถหาซื้อใช้ได้

ชาวบ้านธรรมดาทั่วไปจะใช้สบู่รุ่นแรก ส่วนผู้ที่มีฐานะดีขึ้นมาหน่อยก็จะเพิ่มเงินอีกนิดหน่อยเพื่อใช้สบู่ย้อมสีสำหรับซักเสื้อผ้า

สบู่นมแพะกลิ่นดอกไม้มีไว้สำหรับอาบน้ำและล้างมือโดยเฉพาะ