ตอนที่ 274
ตอนที่ 274
September 22, 2026
ซูเฉินรู่สึกภูมิใจมาก
หยางชิงชิงนั่งอยู่บนรถม้า ในที่สุดก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เส้นประสาททั่วร่างคลายตัวลง เมื่อครู่อยู่ที่จวนป๋อเจวี๋ย นางกลัวว่าจะพูดอะไรผิดไป
“หวานหว่าน วันหลังสถานที่เเบบนี้ เจ้าอย่าพาข้าไปอีกนะ ข้าทนไม่ไหว รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลย” นางเข็ดขยาดจริงๆ
“เเล้วก็ สายตาที่พวกนั้นมองเจ้า ช่างไร้มารยาทจริงๆ ยังคิดว่าเรามีความคิดไม่เหมาะสมต่อคุณชายน้อย ให้ข้าพูดเถอะ คุณชายเจียงดีกว่าเขาไม่รู้กี่เท่า หน้าตาก็ดีกว่าเขาเยอะ”
หยางชิงชิงพูดตรงไปตรงมา เเต่พอนางพูดถึงเจียงอวี้ หูของซูหว่านก็เเดงขึ้นมาอีกครั้ง
“พี่หญิงชิงชิง~”
นางไม่ได้ปฏิเสธ เเต่พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนเล็กน้อย เพื่อไม่ให้นางพูดต่อ
นางไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของหยางชิงชิง เจียงอวี้ดีกว่าเขามาก ไม่ว่าจะเป็นฐานะ กำลัง หรือหน้าตา ก็ทิ้งห่างคุณชายน้อยไปหลายขุม
ซูหว่านก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองไม่คู่ควรอะไรหรอก ยังไงสะในอนาคตพี่ชายของนางประสบความสำเร็จ ฐานะของนางก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย
ในอนาคตยังไม่แน่ว่าใครจะไม่เห็นหัวใคร
“รีบดูเร็ว คุณชายน้อยให้อะไรเจ้า” หยางชิงชิงเริ่มอยากรู้อยากเห็นของในกล่องอีกครั้ง
ซูหว่านทำตามใจนาง เปิดกล่องเล็กๆออกมา ข้างในเป็นต่างหูคู่หนึ่งที่ทำจากเทคนิคเตี่ยนชุ่ย
งานฝีมือเตี่ยนชุ่ยนี้ก็ล้ำค่ามากเช่นกัน เพราะกระบวนการทำที่ซับซ้อนมาก มีเพียงช่างปักในวังเท่านั้นที่มีฝีมือเช่นนี้
“ต่างหูคู่นี้ก็งั้นๆ รสนิยมของคุณชายน้อยเเย่จริงๆ”
งานเตี่ยนชุ่ยส่วนใหญ่มีสีฟ้าอมเขียว หยางชิงชิงไม่รู้ถึงความล้ำค่าของมัน เเละโดยปกติแล้ว ผู้มีฐานะสูงส่งจริงๆเท่านั้นที่จะใส่เครื่องประดับเตี่ยนชุ่ย ซึ่งจะบ่งบอกถึงฐานะ
มิเสียเเรงที่เป็นถึงป๋อเจวี๋ย เป็นชนชั้นสูง ย่อมเคยเห็นของดีๆมาบ้าง
ใต้ต่างหูเตี้ยนชุ่ยคู่นี้มีกระดาษโน๊ตเเผ่นหนึ่งวางทับอยู่ ซูหว่านคลี่กระดาษออกดู มันคือลายมือของคุณชายน้อย เชิญนางไปล่องเรือในอีกสามวันข้างหน้า
ซูหว่านขมวดคิ้ว คิดในใจว่าคุณชายน้อยคงไม่ได้เเอบชอบนางจริงๆใช่ไหม
นางเเกล้งทำเป็นไม่เห็นโน๊ตเเผ่นนี้ เเละอีกอย่างเขาก็ไม่ได้เชิญนางต่อหน้าคนอื่นๆ ดังนั้นการที่นางไม่ได้ไปตามนัดก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร
ถึงตอนนั้นด้วยท่าทีของนาง คุณชายน้อยน่าจะเข้าใจเอง ความหมายของการปฏิเสธชัดเจนขนาดนี้ ด้วยฐานะของเขา หากยังดึงดันต่อไปก็จะดูไม่งาม
เมื่อกลับถึงบ้าน เเม่ซูเเละคนอื่นๆยังคงอยู่ที่โรงงานยังไม่กลับ มีเพียงเจียงอวี้ที่อยู่ใต้ต้นฝูหรงในสวนหลังบ้าน ยกเก้าอี้เอนนอนพักผ่อน
หมอนี่ช่างสบายจริงๆ อยู่ที่บ้านสกุลซูได้อย่างสุขสำราญ