ตอนที่ 287

ซูหว่านและครอบครัวสกุลซูต่างยุ่งวุ่นวายกันมาทั้งวัน จวบจนกระทั่งร้านปิดในยามค่ำคืน สบู่ที่เตรียมไว้ทั้งหมดหนึ่งหมื่นก้อนก็ขายออกไปจนเกลี้ยง

เฉพาะที่อยู่ในชุดของขวัญก็มีถึงหกพันก้อนแล้ว ส่วนที่เหลือนั้นถูกขายออกไปแบบบรรจุห่อ

สบู่นมแพะสูตรพื้นฐานและสบู่นมแพะย้อมสีที่แจกเป็นของสมนาคุณก็มีมากถึงสองพันกว่าก้อน

โชคดีที่โรงงานยังมีสินค้าสำรองอยู่ไม่น้อย พรุ่งนี้สามารถนำมาวางขายต่อได้

สุดท้ายซูหว่านจึงคำนวณบัญชีทั้งหมดเพื่อดูว่าวันนี้ทำเงินไปได้เท่าไหร่ เมื่อคำนวณออกมาแล้ว ยอดขายรวมกลับสูงถึงสองพันแปดร้อยตำลึง

และเมื่อหักต้นทุนวัตถุดิบแล้ว พวกนางประเมินอย่างต่ำที่สุดก็สามารถทำกำไรได้ถึงสองพันห้าร้อยตำลึง

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป กำไรจากสบู่นมแพะก็เกินความคาดหมายเดิมของนางไปมากแล้ว

เมื่อนางบอกยอดขายของวันนี้ให้ทุกคนฟัง ทุกคนต่างตกตะลึง นี่เป็นเพียงยอดขายของวันแรกเท่านั้น หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เดือนหนึ่งจะทำเงินได้เท่าไหร่กัน?

“ซูหว่าน เจ้าเก่งกาจนัก วันนี้ทำเอาข้าทึ่งไปเลย ชุดของขวัญหกหกมงคล นั่น ทำเอาข้าเองยังอยากจะคว้ามาใช้สักสองชุด”

ซูอวิ๋นยอมรับนับถือจากใจจริง การทำการค้าของซูหว่านไม่มีที่ติ เพียงไม่กี่ประโยคก็ทำให้ทุกคนรู้สึกคันไม้คันมือ อยากจะซื้อหาจับจอง ดูเผิน ๆ เหมือนว่าทางร้านจะยอมขาดทุนเพื่อสร้างชื่อเสียง แต่ความจริงแล้วพวกเขาก็กำไรไม่น้อยเลย แถมลูกค้าเหล่านั้นยังกลัวว่าจะพลาดของดีราคาถูกไปเสียอย่างนั้น ต่างแย่งชิงกันจนหัวแทบแตก

“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น!” ซูหว่านกล่าวอย่างไม่ถ่อมตนพร้อมกับขยับปิ่นปักผม

“ใช่แล้ว เพียงแค่ร้านสาขาที่เซียงโจวแห่งนี้ก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าปานนี้แล้ว หากวันข้างหน้าไปเปิดสาขาที่เมืองอื่นอีกจะขนาดไหนกัน ชิงชิง เจ้าต้องตั้งใจเรียนรู้เรื่องการคำนวณจากหวานหว่านให้ดี หวานหว่านไว้ใจเจ้าถึงเพียงนี้ เจ้าอย่าทำให้นางต้องผิดหวังเล่า”

เมื่อน้าชายได้ยินว่าวันเดียวทำเงินได้ถึงสองพันแปดร้อยตำลึง ก็ไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นเต้นไว้บนใบหน้าได้

เขาเชื่อมั่นว่า หากบุตรสาวของตนได้ติดตามลูกพี่ลูกน้องคนนี้แล้ว วันข้างหน้าชีวิตจะยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ

“ท่านพ่อ ข้ารู้แล้วเจ้าค่ะ บางครั้งข้าก็รู้สึกว่าตนเองที่เป็นพี่สาวกลับไม่เก่งกาจเท่าครึ่งหนึ่งของน้องสาวเลย รู้สึกละอายใจยิ่งนัก แต่โชคดีที่หวานหว่านไม่เคยหัวเราะเยาะข้า ในใจข้ารู้สึกยินดียิ่งนัก”