ตอนที่ 301

เด็กสาวในชุดสีขาวเรียบง่าย เมื่อพูดถึงความคิดเห็นเหล่านี้ ดวงตาของนางมุ่งมั่นเพียงใด

ตอนนี้หัวใจของเขาเต้นรัวเพื่อนาง เจียงอวี้คิดว่าเขาคงตกหลุมรักนางเข้าอย่างจัง ตกอย่างสมบูรณ์เเบบ ไม่มีวันเลิกลา เขาเต็มใจที่จะยอมจำนนต่อนาง

“หวานหว่าน เจ้าช่างเป็นสตรีที่พิเศษจริงๆ ข้าเองก็ควรจะพยายามให้มากขึ้น” ซูเฉินถอนหายใจด้วยความรู้สึกจากใจจริง เเละตัดสินใจเเน่วเเน่ในใจ

เขากำลังจัดการเรื่องชายเเดน ตอนนี้เจียงกั๋วกงได้นำทัพด้วยทหารหนึ่งเเสนนายขึ้นเหนือไปประจำการชายเเดน ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากัน

ฝ่าบาทมีพระราชโองการให้เกณฑ์ทหาร บุตรหลานของตระกูลขุนนางก็สามารถเข้าร่วมกองทัพได้เช่นกัน เเต่ก็ต้องเริ่มจากพลทหารตัวเล็กๆ

ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันปกครองประเทศด้วยคุณธรรม ไม่เคยบังคับเกณฑ์ทหาร ผู้ใดสมัครใจเข้าร่วมกองทัพ จะได้รับเงินอุดหนุนสิบตำลึง เเละครอบครัวจะได้รับการยกเว้นภาษีครึ่งหนึ่ง ครอบครัวที่ยากจนเเละมีลูกชายหลายคนจะเลือกเข้าร่วมกองทัพ

เเคว้นจิ้นกำลังเกณฑ์ทหารอยู่ทุกหนทุกเเห่ง โดยมีเป้าหมายเเรกที่หนึ่งเเสนคน เมื่อรวมกับทหารประจำการชายเเดน เเละทหารหนึ่งเเสนนายที่เจียงกั๋วกงนำไป ก็สามารถรวบรวมได้สามเเสนนาย

ซูเฉินตัดสินใจเเล้วว่า ทันทีที่เซียงโจวเริ่มเกณฑ์ทหาร เขาจะไปสมัครทันที เเละเดินบนเส้นทางของการปกป้องประเทศชาติ หากโชคดีก็อาจได้เป็นเเม่ทัพ

ณ ตอนนี้ในตระกูลซู นอกจากซูหว่านเเละเจียงอวี้ที่รู้ความคิดของซูเฉินเเล้ว คนอื่นๆยังไม่มีใครรู้ ถ้าเเม่ซูรู้เข้าคงต้องร้องไห้หนักมากเเน่

ปัจจุบัน การกลับมาของซูจิ่งเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งของครอบครัว การรวมญาติกันเพียงหนึ่งเดือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างทะนุถนอมช่วงเวลาที่ได้อยู่กับซูจิ่ง

ซูอวิ๋นถึงกับขอลาพักร้อนเพื่อกลับมาอยู่เป็นเพื่อนซูจิ่งโดยเฉพาะ

ซูจิ่งได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่เเล้ว ห้องของเขาถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อย เขาไม่เคยคิดเลยว่า ภายในเวลาเพียงครึ่งปีภายใต้การนำของซูหว่าน ครอบครัวของพวกเขาได้ย้ายจากหุบเขาซานหยางมายังเมืองเซียงโจว ซื้อบ้านเเละเปิดร้านอีกด้วย

เจ้าห้าก็ยอดเยี่ยมมาก เขารู้จักใช้ความสามารถพิเศษของตัวเองเพื่อสร้างหนทางให้ตัวเอง

ของกำนัลเเละเครื่องประดับอัญมณีทั้งหมดที่เขานำกลับมานั้นเป็นของซูหว่านทั้งหมด ในบ้านมีนางเป็นผู้หญิงคนเดียว ไม่มีใครมาเเย่งกับนาง

เเน่นอนว่า นางจะเลือกส่วนหนึ่งให้หยางชิงชิง ซึ่งถือเป็นสินสอดจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว

สิ่งของพระราชทานไม่สามารถมอบให้ผู้อื่นได้ ทำได้เพียงเก็บไว้กับตัวเท่านั้น

ส่วนผ้าไหมเเละผ้าต่างๆจะถูกเเบ่งตามสี เพื่อนำไปทำเสื้อผ้าให้ซูหว่านเเละเเม่ซู พี่ชายคนอื่นๆเเละพ่อซูไม่ได้รับส่วนเเบ่ง

ทองคำห้าร้อยตำลึงทองคิดเป็นเงินห้าพันตำลึงเงิน ซูจิ่งตัดสินใจนำเงินหนึ่งพันตำลึงไปสร้างสถานสงเคราะห์ในเซียงโจว เพื่อรับดูเเลเด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งในเซียงโจว และสอนหนังสือให้พวกเขา