ตอนที่ 306

ยังคงเป็นตั่งกุ้ยเฟยนั้น เจียงอวี้เอนกายอยู่บนนั้น พลางหมุนแหวนหยกที่นิ้วหัวแม่มืออย่างเกียจคร้าน

เมื่อซูหว่านมาถึง นางถึงกับไม่รู้ว่าจะนั่งตรงไหนดี สายตาเหลือบไปเห็นโต๊ะกลมในห้องจึงเตรียมจะเดินไปนั่ง แต่ใครจะคาดคิดว่าเจียงอวี้จะขยับตัวเล็กน้อย เผยให้เห็นที่ว่างบนตั่งกุ้ยเฟย พร้อมกับตบเบา ๆ เป็นสัญญาณให้นางมานั่ง

เจียงอวี้เองก็ไม่คิดว่านางจะกล้ามานั่งจริง ๆ เพียงแค่หยอกเย้านางเล่นเท่านั้น ทว่าซูหว่านกลับเลิกคิ้วขึ้นอย่างท้าทาย ปัดปอยผมที่ระหน้าอกไปยังด้านหลัง แล้วเดินมานั่งข้างกายเขาอย่างสง่าผ่าเผยและเป็นธรรมชาติ

นางยังคงมีความคิดของคนยุคใหม่อยู่ การใกล้ชิดเพียงเท่านี้หาใช่เรื่องเสื่อมเสียอันใดสำหรับนาง

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายคือคนที่นางมีใจให้ แล้วจะเสียหายอะไรเล่า?

เจียงอวี้เองก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว เขาก้มหน้าลงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอนกายนอนลงแล้วใช้แขนข้างหนึ่งเท้าศีรษะพลางจ้องมองนาง มุมปากยกยิ้มพราย เขาดูราวกับปีศาจจิ้งจอกหนุ่มที่คอยหลอกล่อคนให้หลงใหล

ชิวเหนียงที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ด้านข้างก็สุดที่จะกลั้นยิ้มไว้ได้ นางได้แต่แอบยิ้มอยู่ตรงนั้น

ที่นายน้อยอ้างว่าเรียกนางมารายงานความคืบหน้าเป็นเรื่องหลอก แท้จริงแล้วคือต้องการหาเวลาอยู่กับนางตามลำพังเสียมากกว่า ชิวเหนียงย่อมดูออก

“พี่ชิวเหนียง วันนี้เรียกข้ามา มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ?” ซูหว่านเอ่ยถามอย่างจริงจัง

อันที่จริงแล้วนางเองก็ไม่มีเรื่องอันใดจะกล่าว แต่ในเมื่อนายน้อยต้องการให้นางมีเรื่อง นางก็ต้องมีเรื่อง

“คุณหนู นี่คือบัญชีการจัดซื้อจัดจ้างช่วงที่ผ่านมา มีรายละเอียดแจ้งไว้ครบถ้วน เชิญท่านตรวจดู”

ชิวเหนียงเองก็ไม่รู้จะกล่าวเรื่องอันใด จึงได้แต่หยิบบัญชีขึ้นมาให้นางดู ซูหว่านรับมาแล้วเปิดอ่านทีละหน้า ชิวเหนียงทำบัญชีได้ดีนัก ลายมือเรียบร้อยงดงาม อ่านง่ายสบายตา ไม่มีข้อผิดพลาดอันใด

เจียงอวี้ที่อยู่เบื้องหลังหยิบปอยผมเส้นหนึ่งบนแผ่นหลังของนางขึ้นมาพันเล่นที่ปลายนิ้ว ซูหว่านรู้สึกได้จึงหันไปมองเขาเล็กน้อย เขาก็เลิกคิ้วให้เป็นเชิงหยอกเย้า นางจึงมองค้อนเขา แต่ท้ายที่สุดก็มิได้เอ่ยอะไร

ภาพหวานชื่นเหล่านี้อยู่ในสายตาของชิวเหนียงตลอดเวลา นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนจึงต้องมารับรู้เรื่องราวเช่นนี้ด้วย

ซูหว่านคืนสมุดบัญชีให้ชิวเหนียงแล้วเอ่ยถามว่ายังมีเรื่องอื่นอีกหรือไม่?

ชิวเหนียงจึงกล่าวต่อว่า

“ปิงจีถังใกล้จะตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว สามารถเลือกฤกษ์ยามเปิดกิจการได้เลย ข้าได้คัดเลือกวันมงคลมาสามวัน คุณหนูลองดูว่าจะกำหนดเป็นวันไหนดี?”

บนกระดาษแผ่นเล็ก คือวันดีสามวันที่นางให้คนไปคำนวณมาแล้วว่าเหมาะสมที่สุดสำหรับการเปิดกิจการ

หลังจากซูหว่านดูเสร็จ ก็ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้เจียงอวี้ดูต่อ

“ท่านว่าวันไหนดีเจ้าคะ?”

บนนั้นมีวันที่สองเดือนเก้า วันที่สิบแปดเดือนเก้า และอีกวันคือวันที่ยี่สิบสามเดือนเก้า

เจียงอวี้ชี้ไปที่วันที่ยี่สิบสามเดือนเก้า