ตอนที่ 32

"เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?" ซูมู่ถามนางจากด้านหลัง

ซูหว่านหันกลับมาแล้วส่ายหน้า เพราะนางไม่เป็นอะไร

"ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะพี่รอง พวกเราออกจากเมืองแล้วกลับบ้านกันเถอะ วันนี้เดินกลับไปได้หรือไม่?"

ยังเช้าอยู่ งานก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ฝั่งตาเฒ่าหงก็ต้องรอจนถึงช่วงบ่าย ดังนั้นจึงต้องเดินกลับบ้านไปก่อน

"ข้าจะไปโรงหมอก่อน ไปถามอะไรบางอย่าง!"

เขาเป็นเด็กฝึกงานที่โรงหมอ กำลังคิดว่าตอนนี้ที่นั่นยังขาดสมุนไพรอะไรอยู่บ้าง เขาว่างอยู่เลยอยากขึ้นเขาไปดูเสียหน่อย จะเก็บสมุนไพรมาขาย เพื่อช่วยจุนเจือครอบครัว

ดังนั้นสองคนพี่น้องจึงไปที่โรงหมอที่ซูมู่ทำงานอยู่เพื่อสอบถาม เขาได้วันหยุดพักช่วงทำนาหนึ่งเดือน ซึ่งตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องทำงาน

หลังจากสอบถามได้ว่าตอนนี้ยังขาดสมุนไพรจำพวกฝางเฟิง ซานชีและไป๋จีเขาก็พอจะรู้แล้วว่าจะไปทางไหนดี

ก่อนจากไป ซูหว่านยังดึงเขาไปกินบะหมี่อีกด้วย พี่น้องตระกูลซูไม่ค่อยใช้จ่ายฟุ่มเฟือยกับการกินอาหารนอกบ้าน บางครั้งถ้ากินบะหมี่ก็จะเป็นแค่บะหมี่เจ แต่ซูหว่านกลับสั่งบะหมี่ใส่เนื้อให้เขาชามหนึ่ง

"ไม่ต้องหรอก บะหมี่เปล่า ๆ ก็พอ!"

"บะหมี่เปล่า ๆ จะไปอร่อยได้อย่างไร เถ้าแก่ เอาบะหมี่เนื้อมา!"

บะหมี่เปล่าๆ แค่ห้าอีแปะ แต่บะหมี่เนื้อราคาแปดอีแปะ แถมเนื้อที่ให้ก็ยังไม่เยอะ

"พี่รอง พวกเราทำเงินได้แล้ว จะไม่ให้รางวัลตัวเองหน่อยหรือ? ข้าเลี้ยงเอง พี่รองไม่ต้องห่วงเรื่องเงินหรอกน่า!"

"กว่าเจ้าจะหาเงินมาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ทั้งยังต้องคิดถึงเรื่องใช้หนี้ให้ครอบครัวอีก พวกเราช่วยอะไรเจ้าไม่ได้เลย แถมยังใช้เงินของเจ้าอีก มันเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม"

เขายังคงรู้สึกห่างเหิน น้ำเสียงที่ห่างเหินนี้ทำให้ซูหว่านไม่สบายใจ

"พี่รอง พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันมิใช่หรือ? ทำไมครอบครัวเดียวกันต้องพูดเหมือนคนนอกด้วยเล่า? หรือว่าในใจพี่รอง ข้าไม่เคยเป็นคนในครอบครัวของพี่เลย?"

น้ำเสียงของซูหว่านดูผิดหวัง คำพูดนี้ทำให้ใจของซูมู่กระตุกวูบ

บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร แค่รู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย

"ไม่มีเรื่องเช่นนั้นหรอก เจ้าอย่าคิดมากนักเลย!" เขาไม่คิดจะอธิบายอะไร แค่พูดปัดๆ ไปอย่างไม่ใส่ใจ

บะหมี่เนื้อถูกยกมา สองพี่น้องก็กินอย่างเงียบ ๆ จนเสร็จ จากนั้นก็เดินออกจากเมืองกลับบ้านไป

...

ในป่า เจียงอวี้ถูกไล่ล่ามาตลอดทาง ลูกธนูอาบยาพิษพุ่งเข้าใส่เขาจากทุกทิศทาง แทบทุกกระบวนท่าล้วนหวังเอาชีวิตเขา

ขณะที่หลบหลีกไป ขาของม้าก็ถูกยิง ทำให้เขาจำต้องร่วงลงจากหลังม้า ด้านหน้าก็ปรากฏคนชุดดำขึ้นมาอีกหลายคน ซึ่งร่วมกับคนชุดดำที่ควบม้าตามมาด้านหลัง เขาถูกพวกมันล้อมเอาไว้แล้ว